Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru, na sześć głosów. Pieśń Asafa na świadectwo. ²Wysłuchaj, Pasterzu Israela, który prowadzisz Josefa, jak trzodę; który zasiadasz nad cherubami; zajaśniej. ³Rozbudź Twoją potęgę wobec Efraima, Binjamina oraz Menassy, przybądź nam na pomoc. ⁴Panie, wskrześ nas; rozświeć Twoje oblicze, a będziemy zbawieni. ⁵WIEKUISTY, Boże Zastępów, dopóki będziesz pałać gniewem na modlitwę Twojego ludu? ⁶Karmisz ich chlebem płaczu i poisz łez pełną miarą. ⁷Czynisz nas podmiotem zwady dla naszych sąsiadów, a nasi wrogowie wyśmiewają się z nas. ⁸Panie Zastępów, wskrześ nas; rozświeć Twoje oblicze, a będziemy zbawieni. ⁹Ty przeniosłeś winorośl z Micraimu, po czym wygnałeś ludy, a ją zasadziłeś. ¹⁰Uprzątnąłeś przed nią, więc zapuściła swe korzenie i zapełniła ziemię. ¹¹Góry okryły się jej cieniem, a jej konary podobne do boskich cedrów. ¹²Rozniosła swoje rozsady aż do morza, a swoje odrośle aż do rzeki. ¹³Czemu rozwaliłeś jej ogrodzenia? Skubią ją wszyscy, co przechodzą drogą. ¹⁴Obgryza ją odyniec z lasu, a dziki zwierz ją spasa. ¹⁵Zwróć się, Panie Zastępów; spojrzyj z niebios, zobacz i wspomnij tę winnicę. ¹⁶Rozsadę, którą zasadziła Twa prawica oraz szczep, co Sobie utwierdziłeś. ¹⁷Opalona jest ogniem, pocięta; ginie od grozy Twojego oblicza. ¹⁸Niech Twa ręka będzie nad mężem Twej prawicy; nad synem człowieka, którego sobie postanowiłeś, ¹⁹a nie odstąpimy od Ciebie; zachowaj nas przy życiu, a będziemy wzywać Twoje Imię. ²⁰WIEKUISTY, Panie Zastępów, wskrześ nas; rozświeć Twoje oblicze, a będziemy zbawieni.

³³Posłuchajcie drugiego podobieństwa: Pewien człowiek był gospodarzem, który zasadził winnicę, ogrodził ją płotem, wkopał w niej tłocznię, zbudował wieżę, i oddał ją hodowcom winorośli, oraz odjechał z domu. ³⁴A kiedy zbliżył się czas zbierania plonów, wysłał swoje sługi do owych hodowców winorośli, aby odebrali jej plony. ³⁵Ale hodowcy winorośli pojmali jego sługi, jednego pobili, drugiego zabili, a innego ukamienowali. ³⁶Znów wysłał inne sługi, w większej liczbie niż pierwszych; i uczynili im podobnie. ³⁷A na końcu wysłał do nich swojego syna, mówiąc: Odczują skruchę wobec mojego syna. ³⁸Lecz hodowcy winorośli gdy zobaczyli syna, powiedzieli między sobą: Ten jest dziedzicem; chodźcie, zabijmy go, a posiądźmy jego dziedzictwo. ³⁹Wtedy porwali go, wyrzucili na zewnątrz winnicy i zabili. ⁴⁰Kiedy więc przyjdzie pan winnicy, co zrobi owym hodowcom winorośli? ⁴¹Mówią mu: Marne marnie wytraci, a winnicę odda innym hodowcom winorośli, którzy będą mu oddawać plony w samą porę. ⁴²Mówi im Jezus: Czy nie czytaliście nigdy w Pismach: Kamień, który odrzucili budujący, ten stał się podstawą filaru; od Pana to się stało, więc godne jest podziwu w naszych oczach? ⁴³Dlatego powiadam wam, że Królestwo Boga zostanie wzniesione od was w górę i będzie dane narodowi wydającemu Jego plony.

¹Chciałbym także zaśpiewać memu ukochanemu – pieśń mojego ukochanego o swej winnicy. Mój ukochany miał winnice na urodzajnym pagórku. ²Więc ją zaorał, obrał z kamienia i zasadził w niej wyborową latorośl; nadto zbudował wśród niej wieżę i wyciosał w niej także tłocznię. I się spodziewał, że zbierze grona a urodziła zepsute jagody. ³Zatem teraz, mieszkańcy Jeruszalaimu oraz mężowie Judy, chciejcie rozsądzić między Mną – a Moją winnicą. ⁴Co jeszcze należało uczynić Mej winnicy, czego bym jej nie uczynił? Czemu, kiedy się spodziewałem zbierać grona, urodziła zepsute jagody? ⁵Oto teraz wam oznajmiam, co uczynię Mojej winnicy: Rozbiorę jej żywopłot i będzie wytrzebiona; rozwalę jej ogrodzenie i będzie podeptana. ⁶Uczynię ją pustkowiem; nie będzie przycinana, ani okopywana, lecz porośnie ostem i cierniem; także chmurom wzbronię ją zraszać deszczem. ⁷Zaiste, winnicą WIEKUISTEGO Zastępów jest dom Israela, a mężowie Judy sadem Jego rozkoszy. Oczekiwał sprawiedliwości – a oto rozlew krwi, prawości – a oto niegodziwość.

⁶Ani jeden niech się nie troszczy, ale w każdej modlitwie i prośbie z dziękczynieniem, niechaj wasze żądania będą poznane w obecności Boga. ⁷A pokój Boga, który przewyższa każdy sposób myślenia, będzie stał na straży waszych serc oraz waszych zamiarów w Jezusie Chrystusie. ⁸Ponadto, bracia, cokolwiek jest prawdziwe, cokolwiek przestrzega Praw, cokolwiek jest sprawiedliwe, cokolwiek czyste, cokolwiek drogie, cokolwiek łagodne; jeśli coś jest zaletą i jeśli coś uznaniem to niech jest rozważane. ⁹Czego się nauczyliście, przyjęliście, usłyszeliście oraz zobaczyliście przy mnie to czyńcie; a Bóg pokoju będzie z wami.