Słowo na wybrany dzień

¹HALLELUJA! Całym sercem sławię BOGA w zborze prawych i w zgromadzeniu. ²Wielkie są dzieła WIEKUISTEGO, odpowiednie do wszystkich swoich przeznaczeń. ³Świetne i okazałe jest Jego dzieło, a Jego sprawiedliwość trwa na wieki. ⁴Litościwy i miłosierny BÓG ustanowił pamiątkę Swoich cudów. ⁵Dał pożywienie Swym czcicielom; wiecznie pamięta o Swym przymierzu. ⁶Wyjawił Swojemu ludowi potęgę Swoich czynów, kiedy dał im dziedzictwo pogan. ⁷Prawda i sprawiedliwość to sprawy Jego rąk; nieodmienne są wszystkie Jego przykazania. ⁸Utwierdzone na zawsze, na wieki, spełnione w prawdzie i prostocie. ⁹Swemu ludowi zesłał wyzwolenie, ustanowił Swoje przymierze na wieki;święte oraz wspaniałe Jego Imię. ¹⁰Początkiem mądrości jest bojaźń WIEKUISTEGO, dobra myśl u wszystkich, którzy je spełniają. A Jego chwała trwa na wieki.

¹⁵Ale niektórzy z nich powiedzieli: Wyrzuca demony przez Beelzebuba przywódcę demonów. ¹⁶Zaś drudzy, wystawiając go na próbę, żądali od niego znaku z Nieba. ¹⁷Ale on, znając ich myśli, powiedział im: Każde królestwo rozdzielone przeciwko sobie jest pustoszone; a dom na dom pada. ¹⁸Zatem, jeśli szatan zostałby rozdzielony przeciw sobie, jak wytrwa jego królestwo? Bo mówicie, że ja przez Beelzebuba wyrzucam demony. ¹⁹Jeśli ja przez Beelzebuba wyrzucam demony, wasi synowie przez kogo wyrzucają? Z tego powodu oni będą waszymi sędziami. ²⁰A jeżeli wyrzucam demony przez palec Boga, zatem przyszło do was Królestwo Boga. ²¹Gdy uzbrojony mocarz strzeże swojego pałacu, jego majętności są w bezpieczeństwie; ²²zaś kiedy przyjdzie mocniejszy od niego i go zwycięży zabiera cały jego oręż, na którym polegał, oraz rozdziela swoje łupy. ²³Kto nie jest ze mną jest przeciwko mnie; a kto ze mną nie zbiera rozprasza. ²⁴Kiedy nieczysty duch wyjdzie z człowieka, przeprawia się do bezwodnych miejsc, szukając wytchnienia, a kiedy nie znajduje, mówi: Wrócę do mojego domu, skąd wyszedłem. ²⁵I przychodzi, i znajduje go zamiecionym, i przystrojonym. ²⁶Wtedy wyrusza oraz bierze do siebie siedem innych duchów, gorszych od niego, i wchodzą tam, i mieszkają. Zatem zdarza się, że ostateczne sprawy tego człowieka, są gorsze od początkowych.

⁷Widzicie więc, że ci z wiary są dziećmi Abrahama. ⁸A Pismo zwiastowało, że Bóg uznaje pogan za sprawiedliwych z wiary, bo wcześniej ogłosił Abrahamowi, że w tobie będą błogosławieni wszyscy poganie. ⁹Tak, że ci z wiary, są błogosławionymi z wiernym Abrahamem. ¹⁰Ponieważ ci, co są z uczynków Prawa są pod przekleństwem. Gdyż jest napisane: Przeklęty każdy, który nie trwa we wszystkich przykazaniach, które są napisane w zwoju Prawa, by je uczynić ¹¹A, że w Prawie Mojżesza nikt nie jest uznawany za sprawiedliwego przed Bogiem, to oczywiste, gdyż: Sprawiedliwy będzie żył z wiary ¹²Zaś Prawo Przykazań nie jest z wiary, lecz człowiek, który by je uczynił, w nich będzie żył. ¹³Chrystus wykupił nas z przekleństwa Prawa, stając się za nas przekleństwem; ponieważ jest napisane: Przeklęty każdy, zawieszony na drzewie; ¹⁴aby się dokonało błogosławieństwo Abrahama względem pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obietnicę Ducha.