Słowo na wybrany dzień

¹Chwalcie WIEKUISTEGO, wołajcie Jego Imię,głoście pomiędzy ludźmi Jego dzieła. ²Śpiewajcie Mu, przygrywajcie Mu, rozpamiętujcie wszystkie Jego cuda. ³Chlubcie się Jego świętym Imieniem, niech się raduje serce tych, którzy pragną BOGA. ⁴Badajcie WIEKUISTEGO oraz Jego wspaniałość, wciąż szukajcie Jego oblicza. ⁵Wspominajcie cuda, które dokonał, znaki oraz wyroki Jego ust. ⁶Rodzie Abrahama Jego sługi; synowie Jakóba Jego wybrańcy! ⁷On jest prawdziwym Bogiem, nasz WIEKUISTY, Jego sądy na całej ziemi. ⁸Wiecznie pamięta Swe przymierze; słowa, które ustanowił tysiącom pokoleń. ⁹To, które zawarł z Abrahamem oraz Swoją przysięgę daną Is’hakowi. ¹⁰Ustanowił Jakóbowi za ustawę, a Israelowi za umowę wieczną. ¹¹Powiedział: Tobie oddam ziemię Kanaan, wam dam dziedziczny udział, ¹²kiedy byli jeszcze drobną garstką, oraz byli w niej jako nieliczni przychodnie. ¹³A wędrowali od ludu do ludu i od królestwa do innego narodu. ¹⁴Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, z ich powodu karcił też królów, ¹⁵mówiąc: Nie tykajcie Moich pomazańców i nie czyńcie zła Moim prorokom. ¹⁶Przywołał też głód na ziemię oraz skruszył wszelką podporę pożywienia. ¹⁷Wysłał przed nimi męża Josefa, który był sprzedany na niewolnika. ¹⁸Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo, ¹⁹do chwili spełnienia jego słowa; bo wyrok BOGA go oczyścił. ²⁰Król posłał i go wyzwolił, wyswobodził go władca ludów. ²¹I uczynił go panem swojego domu oraz władcą w całej swojej dzierżawie. ²²Aby poddał jego książęta swojej woli, a jego starszych nauczał mądrości. ²³Tak Israel wszedł do Micraimu; Jakób zagościł w ziemi Chama. ²⁴I bardzo rozmnożył swój naród, uczynił go możniejszym ponad jego ciemięzców. ²⁵Więc odwróciło się ich serce, by nienawidzić Jego lud oraz knuć przeciwko Jego sługom. ²⁶Zatem posłał Mojżesza Swojego sługę i Aarona, którego wybrał, ²⁷by spełnili pośród nich słowa Jego znaków i cudów w ziemi Chama. ²⁸Wysłał ciemność i się ściemniło, lecz nie poddali się Jego Słowu. ²⁹Zamienił ich wody w krew oraz uśmiercił ich ryby. ³⁰Ich kraj zaroił się żabami, aż do komnat ich władców. ³¹Powiedział i nadciągnęły żuki, i robactwo we wszystkie ich granice. ³²Dał im grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich kraj. ³³Poraził także ich winorośl i figę, a drzewa ich dziedzictwa połamał. ³⁴Powiedział i nadciągnęła szarańcza, i niezliczone mnóstwo chrząszczy. ³⁵Pożarły całą trawę w ich kraju, pożarły też płody ich ziemi. ³⁶Zabił także wszystko pierworodne w ich państwie, pierwiastki całej ich siły. ³⁷Wyprowadził ich ze srebrem i złotem, a nie było w ich pokoleniach słabego. ³⁸Zaś Micraim się cieszył ich wyjściem, bowiem przypadła na nich trwoga. ³⁹Rozpostarł obłok na osłonę, a ogień aby rozświetlał noc. ⁴⁰Zażądano – a przyprowadził przepiórki oraz nasycał ich chlebem niebios. ⁴¹Otworzył skały – a wypłynęły wody i strumieniem rozlały się po pustyniach. ⁴²Bo wspomniał na Swoje święte Słowo oraz na Abrahama, Swego sługę. ⁴³Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu. ⁴⁴I dał im ziemię narodów, odziedziczyli dorobek pogan, ⁴⁵by strzegli Jego ustaw oraz zachowali Jego nauki.HALLELUJA!

¹Ale byli oraz zbliżali się do niego, by go słuchać, wszyscy poborcy podatków i grzesznicy. ²A faryzeusze oraz uczeni w Piśmie szemrali, mówiąc: Ten przyjmuje grzeszników i razem z nimi je. ³Ale powiedział do nich to podobieństwo, mówiąc: ⁴Który z was człowiek, co ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustkowiu i nie podąża za ową zaginioną, aż ją znajdzie? ⁵A gdy znajdzie, ciesząc się, nakłada ją na swe ramiona, ⁶i kiedy przyjdzie do domu, zwołuje przyjaciół oraz sąsiadów, mówiąc im: Cieszcie się ze mną, bo znalazłem mą zaginioną owcę. ⁷Powiadam wam, że tego rodzaju radość będzie w Niebie z jednego, skruszonego grzesznika, jak z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie mają potrzeby skruchy. ⁸Lub która niewiasta mając dziesięć drachm, jeśli zgubiła jedną drachmę, nie zapala lampki, nie zamiata domu oraz starannie nie szuka, dopóki nie znajdzie? ⁹A kiedy znajdzie, zwołuje przyjaciółki i sąsiadki, mówiąc: Cieszcie się ze mną; bo znalazłam drachmę, którą zgubiłam. ¹⁰Powiadam wam, tego rodzaju radość zdarza się twarzą w twarz aniołom Boga, z jednego grzesznika, który się skrusza.

³Bo to my jesteśmy obrzezaniem, służąc Duchowi Boga oraz chlubiąc się w Chrystusie Jezusie; a nie będąc zjednani w cielesnej naturze. ⁴Chociaż ja mam ufność także w ciele wewnętrznym. Jeśli ktoś inny uważa, że jest zjednany w ciele wewnętrznym, to tym bardziej ja; ⁵ósmego dnia obrzezany, z narodu Israela, z plemienia Beniamina, Hebrajczyk z Hebrajczyków, w stosunku do Prawa faryzeusz, ⁶z powodu skwapliwości prześladowca zgromadzenia wybranych; według sprawiedliwości, tej pośród Prawa Mojżesza będąc nienaganny. ⁷Lecz rzeczy, które mi były pożytkami, te uznałem za szkodę z powodu Chrystusa. ⁸Wszak z pewnością i wszystko uznaję, że jest szkodą, z powodu górowania wyższego poznania Jezusa Chrystusa, mojego Pana. Po którym wszystko poniosło stratę, zatem idzie na przedzie jako odchody, abym zyskał Chrystusa