Słowo na wybrany dzień

¹HALLELUJA! Szczęśliwy mąż, który się boi WIEKUISTEGO, i wielce sobie upodobał w Jego przykazaniach. ²Jego ród będzie potężnym na ziemi; pokolenie tych, co są odpowiedni będzie błogosławione. ³W jego domu dostatek i bogactwo, a jego sprawiedliwość trwa na wieki. ⁴Tym odpowiednim światło będzie świecić w ciemności litościwemu, miłosiernemu, sprawiedliwemu. ⁵Szczęśliwy mąż miłosierny i uczynny; ten, który według Prawa urządza swoje sprawy. ⁶Bo nigdy się nie potknie, w wiecznej pamięci będzie sprawiedliwy. ⁷Przed złą wieścią się nie zatrwoży, bowiem spokojne jest jego serce i ufne względem BOGA. ⁸Jego serce jest niewzruszone, nie zna obawy, aż do napojenia się widokiem swych ciemięzców. ⁹Szczodrze daje ubogim, jego róg rośnie w sławę, a jego sprawiedliwość trwa na wieki. ¹⁰Widzi to niegodziwy i się złości, zgrzyta zębami i ginie; znika pragnienie nieprawych.

⁹Także ja wam powiadam: Uczyńcie sobie przyjaciół z mamony niesprawiedliwości, aby gdy ustaniecie powitali was na wieczystych przybytkach. ¹⁰Wierny w najmniejszym jest także wierny w wielkim. A niesprawiedliwy w najmniejszym i w wielkim jest niesprawiedliwy. ¹¹Jeśli zatem, nie byliście wiernymi przy niesprawiedliwej mamonie, kto wam powierzy nie sfałszowane? ¹²A jeśli nie byliście wiernymi w nieprzyjacielskim, kto wam wyznaczy wasze? ¹³Żaden sługa nie może dwom panom służyć; bowiem albo jednego znienawidzi, a drugiego będzie miłował; bądź jednego będzie się trzymał, a drugiego zlekceważy. Nie możecie służyć Bogu i mamonie. ¹⁴A tego wszystkiego słuchali faryzeusze, którzy byli chciwymi oraz go wyśmiewali. ¹⁵Więc im powiedział: Wy uważacie samych siebie za sprawiedliwych przed ludźmi, ale Bóg poznaje wasze serca; ponieważ co jest wyniosłe wśród ludzi, jest obrzydliwością wobec Boga.

¹⁰Ucieszyłem się bardzo w Panu, gdyż już kiedyś, ponownie staliście się zazielenieni, aby być skłonni wobec mego. Nad czym też myśleliście, lecz nie mieliście sposobności. ¹¹Nie mówię, że podczas niedostatku, gdyż ja nauczyłem się być samowystarczalnym w tym, w czym żyję. ¹²Umiem się uczynić skromnym oraz mieć za dużo. W każdym przypadku i we wszystkich okolicznościach jestem nauczony i być najedzony, i łaknąć, i mieć za dużo, i cierpieć biedę. ¹³We wszystkim jestem silny w Chrystusie, który mnie wzmacnia. ¹⁴Jednak uczyniliście słusznie, kiedy się staliście współuczestnikami mojego utrapienia. ¹⁵Ale wiedzcie też wy, Filippianie, że na początku głoszenia Ewangelii, kiedy wyszedłem z Macedonii, na słowo o dawaniu i braniu żaden zbór się nie dzielił, tylko wy sami. ¹⁶Gdyż także w Tesalonikach, raz i drugi, posłaliście mi na tą sprawę. ¹⁷Nie, żebym poszukiwał daru, ale szukam owocu, co obfituje na waszym rachunku. ¹⁸A otrzymuję wszystko i mam za dużo; jestem nasycony, bowiem wziąłem od Epafrodyta te środki od was, woń aromatu, ofiarę mile widzianą, bardzo podobającą się Bogu. ¹⁹A mój Bóg wypełni każdą waszą potrzebę w czasie chwały, według Jego bogactwa w Chrystusie Jezusie.