Słowo na wybrany dzień

¹Do Ciebie, WIEKUISTY, się chronię, niech się nie powstydzę na wieki. ²Ocal mnie w Twojej sprawiedliwości i wyswobodź, skłoń ku mnie Twoje ucho i mi dopomóż. ³Bądź dla mnie chroniącą skałą, którą ustanowiłeś dla mego wybawienia, bym mógł tam zawsze uciec; gdyż Ty jesteś moją opoką i mą warownią. ⁴Boże mój, wyswobodź mnie z ręki niegodziwego, z garści krzywdziciela i grabieżcy. ⁵Bowiem Ty, Panie, WIEKUISTY, jesteś moim oczekiwaniem; moim schronieniem od młodości. ⁶Na Tobie się wspieram za życia; od łona mojej matki Ty jesteś moim przewodnikiem; w Tobie zawsze była moja chwała. ⁷Byłem jakby przestrogą dla wielu, ale Ty mą potężną obroną. ⁸Moje usta codziennie są pełne Twojej chwały i Twojej sławy. ⁹Nie rzucaj mną w mej starości; nie opuszczaj mnie, gdy się wyczerpie moja siła. ¹⁰Bowiem o mnie rozpowiadają moi wrogowie, a czyhający na moje życie razem się naradzają, ¹¹mówiąc: Bóg go opuścił; ścigajcie go i pochwyćcie, bo nikt go nie ocali. ¹²Boże, nie oddalaj się ode mnie; Boże mój, spiesz mi na pomoc ¹³Niech się zawstydzą i zginą prześladowcy mojej duszy; niech się okryją hańbą i rumieńcem ci, co pragnęli mej zguby. ¹⁴A ja wciąż będę ufał oraz wywyższał nade wszystko Twoją chwałę. ¹⁵Moje usta opowiadać będą po wszystkie dni Twoją sprawiedliwość oraz czas Twojego zbawienia, chociaż nie zdołam ich zliczyć. ¹⁶Wyłożę Twoją wszechmoc, Panie, WIEKUISTY; i wspomnę Twoją sprawiedliwość, Twoją jedynie. ¹⁷Boże, nauczałeś mnie od mej młodości i aż dotąd wygłaszam Twoje cuda. ¹⁸Także podczas starości i sędziwości, Boże, mnie nie opuścisz, aż ogłoszę Twoją potęgę pokoleniom; Twoją wszechmoc każdemu z potomnych. ¹⁹I Twoją wzniosłą sprawiedliwość, Boże, który dokonałeś wielkiego; Boże, któż Tobie równy? ²⁰Jak mnie wystawiałeś na liczne i zgubne utrapienia, tak znowu mnie ożywiałeś, i znowu wydobywałeś z przepaści ziemi. ²¹Wzmagałeś moją wielkość i nieraz mnie pocieszałeś. ²²Więc ja będę Cię wychwalał na harfie, Boże, a Twoją niezawodność; będę sławił na cytrze, o Święty Israela. ²³Gdy będę Cię wysławiał, me usta zaśpiewają, a także moja dusza, ta, którą wybawiłeś. ²⁴A mój język będzie mówił o Twojej sprawiedliwość przez cały dzień; bowiem zawstydzili się i pobledli ci, co pragnęli mojego nieszczęścia.

⁵W czasie dni Heroda króla Judei, był pewien kapłan imieniem Zachariasz ze zmiany Abiasza, i jego żona z córek Aarona, a jej imię brzmiało Elżbieta. ⁶Oboje byli sprawiedliwi przed obliczem Boga, chodząc nienaganni we wszystkich przykazaniach oraz sprawiedliwych czynach Pana. ⁷Lecz nie mieli potomstwa, ponieważ Elżbieta była bezpłodna, i oboje byli podeszłymi w swym wieku. ⁸Ale stało się, w czasie kiedy on był kapłanem, w porządku jego zmiany przed Bogiem, ⁹że gdy wszedł do Przybytku Pana według zwyczaju kapłaństwa, dostał w udziale okadzić. ¹⁰A cała rzesza ludu była na zewnątrz, modląc się w godzinie kadzenia. ¹¹Ale ukazał mu się anioł Pana, który stał po prawej stronie ołtarza kadzenia. ¹²Więc kiedy go zobaczył, Zachariasz się zaniepokoił oraz przypadła na niego bojaźń. ¹³Zaś anioł powiedział do niego: Nie bój się, Zachariaszu, ponieważ została wysłuchana twoja prośba, więc twa żona Elżbieta urodzi ci syna i nazwiesz jego imię Jan. ¹⁴Zdarzy ci się radość, wesele oraz liczni będą się cieszyć z jego narodzenia. ¹⁵Gdyż będzie wielkim przed obliczem Pana. Nie będzie pił wina oraz mocnego trunku, ale już w łonie swojej matki będzie napełniony Duchem Świętym. ¹⁶Także wielu synów Israela zwróci ku Panu, ich Bogu. ¹⁷I pójdzie przodem przed Jego obliczem w duchu oraz mocy Eliasza, by zwrócić serca ojców ku dzieciom, a nieposłusznych do świadomości sprawiedliwych i przysposobić Panu przygotowany lud. ¹⁸A Zachariasz powiedział do anioła: Po czym to poznam? Bo jestem starcem, a i moja żona podeszła w swoim wieku. ¹⁹Zaś anioł odpowiadając, rzekł mu: Ja jestem Gabriel, który stoi przed obliczem Boga, a zostałem posłany, aby do ciebie przemówić i ogłosić ci o tym dobrą nowinę. ²⁰Ale oto będziesz milczący i nie będziesz mógł nic powiedzieć, aż do dnia, kiedy to się stanie. Za to, że nie uwierzyłeś moim słowom, które zostaną wypełnione w ich czasie. ²¹A lud oczekiwał na Zachariasza; więc się dziwili, że zwleka on w Przybytku. ²²Zaś kiedy wyszedł, nie mógł nic powiedzieć, zatem poznali, że w Przybytku zobaczył widzenie. Kiwał im też głową, lecz trwał niemy. ²³I stało się, gdy wypełniły się dni jego służby, że odszedł do swojego domu. ²⁴Zaś po owych dniach jego żona Elżbieta poczęła, ale kryła się przez pięć miesięcy, mówiąc: ²⁵Tak mi w tych dniach Pan uczynił; wejrzał, aby zdjąć moją hańbę u ludzi.

²A był pewien mąż z Corach, z rodu Dana, imieniem Manoach; zaś jego żona była niepłodna, więc nie rodziła. ³I ukazał się owej niewieście anioł WIEKUISTEGO oraz do niej powiedział: Oto jesteś niepłodną, więc nie rodziłaś; ale poczniesz oraz urodzisz syna. ⁴Dlatego odtąd się wystrzegaj, abyś nie piła wina, ani mocnego napoju, i nie jadała nic nieczystego. ⁵Bo oto poczniesz i urodzisz syna; niech brzytwa nie dotknie jego głowy, gdyż ten chłopiec ma być od urodzenia poświęcony Bogu; on zacznie wybawiać Israela z ręki Pelisztinów. ⁶Zatem niewiasta przyszła i opowiedziała to swojemu mężowi, mówiąc: Przyszedł do mnie mąż Boży, a jego spojrzenie było jak spojrzenie Bożego anioła, bardzo wspaniałe; ale nie pytałam go skąd on jest; nie objawił mi też swojego imienia. ⁷I do mnie powiedział: Oto poczniesz i urodzisz syna; dlatego odtąd nie pij wina, ani mocnego napoju, i nie jadaj nic nieczystego, gdyż ten chłopiec będzie poświecony Bogu, od urodzenia aż do dnia swojej śmierci. …Pominięto wersety 8–23 ²⁴Tak owa niewiasta urodziła syna oraz nazwała jego imię Szymszon. Hebrajczyków 11,32 I chłopiec podrastał, a WIEKUISTY mu błogosławił. ²⁵Zaś Duch WIEKUISTEGO zaczął go pobudzać w Machane–Dan, miedzy Coraz – a Esztaol.