Słowo na wybrany dzień

¹Od Dawida. WIEKUISTY, do Ciebie wznoszę moją duszę. ²Na Tobie polegam, mój Boże; obym się nie zawstydził, oby moi wrogowie nie cieszyli się dzięki mnie. ³Nie zawstydzą się wszyscy, którzy Tobie ufają; a zawstydzą się ci, co się sprzeniewierzają bez przyczyny. ⁴Daj mi poznać Twoje drogi, WIEKUISTY, wskaż mi Twe ścieżki. ⁵Wdróż mnie w Twoją prawdę i mnie naucz, bo Ty jesteś Bogiem mojego wybawienia; za Tobą tęsknię cały dzień. ⁶Wspomnij na Twoje miłosierdzie, WIEKUISTY, oraz na Twoją łaskę, ponieważ są odwieczne. ⁷Grzechów mojej młodości oraz moich przewinień nie wspominaj; w Twojej łasce o mnie pamiętaj, według Twojej dobroci, WIEKUISTY. ⁸BÓG jest dobrym i prawym, wskazuje drogę występnym. ⁹Wdraża pokornych w sąd; skromnym wskazuje Swą drogę. ¹⁰Wszystkie ścieżki BOGA są miłosierdziem i prawdą, dla tych, co przestrzegają Przymierza, a także Jego świadectw. ¹¹Ze względu na Twoje Imię, WIEKUISTY, wybacz mą winę, jakkolwiek ona jest wielką. ¹²Kim jest ów mąż, który się boi BOGA? Pan wskaże mu drogę, którą powinien wybrać, ¹³by jego dusza zamieszkała w szczęściu, a jego ród odziedziczył ziemię. ¹⁴WIEKUISTY zgromadza tych, którzy się Go boją, by im objawić Swe Przymierze. ¹⁵Moje oczy są zawsze ku BOGU, gdyż On wydobędzie z sideł moje nogi. ¹⁶Zwróć się do mnie i zlituj się nade mną, bo jestem samotny i żebrak. ¹⁷Mnożą się udręczenia mego serca; wyprowadź mnie z moich utrapień. ¹⁸Spojrzyj na nędzę i me cierpienie, oraz odpuść wszystkie moje grzechy. ¹⁹Popatrz na moich nieprzyjaciół, bo tak ich wielu i zawzięcie mnie nienawidzą. ²⁰Zachowaj moją duszę i mnie ocal; niechaj się nie zawstydzę, że ja Ci zaufałem. ²¹Niewinność i prawość mnie ochronią, gdyż w Tobie mam nadzieję. ²²Boże, wybaw Israela ze wszystkich jego utrapień.

⁵⁷Zaś Elżbiecie wypełnił się czas jej rodzenia oraz wydała syna. ⁵⁸A sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan wyniósł swe miłosierdzie razem z nią, i razem z nią się cieszyli. ⁵⁹Także wydarzyło się, że w ósmym dniu przyszli obrzezać dziecko, oraz je nazwali dzięki imieniu jego ojca Zachariaszem. ⁶⁰A jego matka odpowiadając, rzekła: Nie, lecz będzie nazwany Jan. ⁶¹Więc do niej powiedzieli: Nie istnieje nikt z twojej rodziny, kto nazywa się tym imieniem. ⁶²Ale dawali też znaki jego ojcu, jakby chciał, aby je nazwać. ⁶³Zatem poprosił tabliczkę oraz napisał nazywając: Jego imię jest Jan. Więc wszyscy się zdziwili. ⁶⁴Zarazem też zostały otwarte jego usta i jego język, więc mówił, wielbiąc Boga. ⁶⁵A przy wszystkich, co z nimi sąsiadowali powstał strach, oraz wszystkie te sprawy były rozpowiadane w całej górnej Judei. ⁶⁶Zaś wszyscy, którzy słyszeli, składali to sobie do ich serca, mówiąc: Kim zatem, będzie to dziecko? A była z nim ręka Pana.

¹Oto posyłam Mojego posła, by utorował drogę przede Mną. Niespodziewanie, do swojego Przybytku przybędzie Pan, którego pragniecie, bo oto nadchodzi poseł Przymierza, którego pożądacie – mówi WIEKUISTY Zastępów. ²Ale kto wytrzyma dzień jego nadejścia; kto się zdoła utrzymać, kiedy się ukaże? Gdyż on będzie jak ogień wypławiacza oraz jak ług piorących! ³I zasiądzie jakby miał przetapiać oraz oczyszczać srebro; on oczyści Lewitów oraz ich wypławi jak srebro i złoto, aby WIEKUISTY miał znowu tych, co składają Mu dary w sprawiedliwości. ⁴Przyjemną będzie dla WIEKUISTEGO ofiara Judy i Jeruszalaim, jak za lat przeszłych, jak za lat starodawnych. …Pominięto wersety 5–22 ²³Oto Ja posyłam wam Eliasza, proroka, zanim nadejdzie ów wielki i straszny dzień WIEKUISTEGO. ²⁴On zwróci serce ojców do synów i serce synów do ich ojców, abym, gdy przyjdę, nie poraził ziemi zniszczeniem.