Słowo na wybrany dzień

¹Pieśń. Zaśpiewajcie WIEKUISTEMU nową pieśń, ponieważ dokonał cudów; wsparła Go Jego prawica i Jego święte ramię. ²WIEKUISTY oznajmił Swoje zbawienie; na oczach narodów odsłonił Swoją sprawiedliwość. ³Wspomniał na łaskę oraz Swą niezawodność dla domu Israela, więc wszystkie krańce ziemi zobaczyły zbawienie naszego Pana. ⁴Cała ziemio - wznieście okrzyki WIEKUISTEMU, wybuchnijcie, radujcie się i śpiewajcie. ⁵Śpiewajcie WIEKUISTEMU na cytrze - na cytrze i głosem pieśni. ⁶Na trąbach i głosem surmy; wykrzykujcie przed WIEKUISTYM - Królem. ⁷Niechaj zahuczy morze i wszystko, co je zapełnia; świat oraz jego mieszkańcy. ⁸Niech rzeki przyklasną dłonią i pospołu góry zawtórują, ⁹przed WIEKUISTYM; bo idzie, by sądzić ziemię. Będzie sądził świat w sprawiedliwości i ludy pośród prawości.

¹¶ Na początku było Słowo, a Słowo było od Boga i Bogiem było Słowo. ²Ono było na początku ku Bogu. ³Przez Nie wszystko powstało, a bez Niego ani jedno nie powstało, co jest. ⁴W Nim jest życie, a życie jest światłem ludzi, ⁵i światło ukazuje się w ciemności, a ciemność go nie owładnęła. ⁶Powstał człowiek, posłany od Boga, któremu na imię Jan. ⁷Ten przyszedł na świadectwo, aby zaświadczył o świetle, by wszyscy wśród niego uwierzyli. ⁸On nie był światłem, ale przyszedł, by mogło być zaświadczone o świetle. ⁹Jest prawdziwe światło, które oświeca każdego człowieka, który przychodzi na świat. ¹⁰Było na świecie i świat wśród niego powstał, a świat Go nie poznał. ¹¹Do swoich własnych przyszedł, ale swoi Go nie przyjęli. ¹²Ale tym, którzy Go przyjęli, dał im moc stać się dziećmi Boga, owym wierzącym co do Jego Imienia; ¹³którzy nie z krwi, ani z woli ciała wewnętrznego, ani z upodobania mężczyzny, ale zostali narodzeni z Boga. ¹⁴A Słowo pełne łaski i prawdy stało się cielesną naturą oraz rozbiło wśród nas namiot. Więc oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę jako jedynaka u Ojca. ¹⁵Jan świadczy o Nim, więc zawołał, mówiąc: Ten jest tym, o którym powiedziałem: Ten, co przychodzi po mnie, stał się przede mną, gdyż był ode mnie pierwszy. ¹⁶Ponieważ z Jego pełni my wszyscy otrzymaliśmy, i to łaskę za łaską. ¹⁷Bo Prawo zostało nadane przez Mojżesza, zaś łaska i prawda stała się przez Jezusa Chrystusa. ¹⁸Boga nikt nigdy nie widział; to jedyny Syn, który jest na łonie Ojca, Ten wytłumaczył.

⁷O, jak urocze są na górach kroki zwiastuna, który obwieszcza pokój, który zwiastuje szczęście, obwieszcza zbawienie i zapowiada Cyonowi: Twój Bóg króluje! ⁸Oto głos twoich stróżów – o, jakże podnieśli głos, jak razem wykrzykują; bo oko przy oku widzą jak WIEKUISTY wraca do Cyonu. ⁹Wybuchnijcie i razem zaśpiewajcie ruiny Jeruszalaimu, bo WIEKUISTY pociesza Swój naród, wyzwala Jeruszalaim. ¹⁰Przed oczyma wszystkich ludów WIEKUISTY odsłania Swoje święte ramię; zatem wszystkie krańce ziemi widzą pomoc naszego Boga.

¹¶ Od dawna, w wielu częściach oraz różnymi sposobami, Bóg powiedział przodkom przez proroków, ²a podczas tych ostatecznych dni powiedział nam przez Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkiego; przez niego stworzył też porządki. ³On będąc blaskiem chwały oraz obrazem Jego istoty, nadto niosąc wszystko wyrazem Jego mocy, przez samego siebie uczynił oczyszczenie grzechów, zasiadł na wysokościach po prawicy majestatu, ⁴i stał się o tyle znaczniejszym od aniołów, o ile uzyskał przewyższające od nich Imię. ⁵Bo któremu z aniołów powiedział kiedykolwiek: Ty jesteś moim Synem, Ja cię dzisiaj zrodziłem? Psalm 2,7 I znowu: Ja będę Nim ku Ojcu, a On będzie Mną ku Synowi? ⁶A z kolei, kiedy wyprowadził pierworodnego na zamieszkałą ziemię, mówi: Niech mu się pokłonią wszyscy aniołowie Boga.