Słowo na wybrany dzień

¹Chwalcie WIEKUISTEGO, bo jest dobry; śpiewajcie naszemu Bogu, bo jest miły oraz przystoi Mu chwała. ²WIEKUISTY buduje Jeruszalaim, zgromadza rozproszonych Israela. ³Uzdrawia skruszone serca i opatruje ich rany. ⁴Wyznacza liczbę gwiazd i wszystkim nadaje imiona. ⁵Nasz Pan jest wielki i wszechmocny, Jego mądrość jest nieskończona. ⁶WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych. ⁷Zawtórujecie WIEKUISTEMU dziękczynieniem, zaśpiewajcie naszemu Bogu przy udziale cytry. ⁸Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach. ⁹Co daje bydłu pokarm; i rodowi kruka, o co woła. ¹⁰Nie kocha się w mocy konia, ani nie ma upodobania w biodrach męża. ¹¹WIEKUISTY upodobał sobie Swoich czcicieli; tych, co ufają Jego miłosierdziu. ¹²Jeruszalaim wysławiaj WIEKUISTEGO; Cyonie chwal twego Boga. ¹³On umacnia zawory twoich bram, błogosławi twoim synom wśród ciebie. ¹⁴Ustanawia pokój w twych granicach, nasyca cię obfitością ziarna. ¹⁵On zsyła swoje Słowo na ziemię i szybko mknie Jego rozkaz. ¹⁶Spuszcza śnieg jak wełnę, a szron rozsypuje jak popiół. ¹⁷Rzuca Swój lód bryłkami; kto się ostoi przed Jego mrozem? ¹⁸Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody. ¹⁹Swoje Słowo objawił Jakóbowi, swe ustawy i sądy Israelowi. ²⁰Nie uczynił tak wszystkim ludom, więc nie poznały jego sądów. HALLELUJA!

¹¶ Na początku było Słowo, a Słowo było od Boga i Bogiem było Słowo. ²Ono było na początku ku Bogu. ³Przez Nie wszystko powstało, a bez Niego ani jedno nie powstało, co jest. ⁴W Nim jest życie, a życie jest światłem ludzi, ⁵i światło ukazuje się w ciemności, a ciemność go nie owładnęła. ⁶Powstał człowiek, posłany od Boga, któremu na imię Jan. ⁷Ten przyszedł na świadectwo, aby zaświadczył o świetle, by wszyscy wśród niego uwierzyli. ⁸On nie był światłem, ale przyszedł, by mogło być zaświadczone o świetle. ⁹Jest prawdziwe światło, które oświeca każdego człowieka, który przychodzi na świat. ¹⁰Było na świecie i świat wśród niego powstał, a świat Go nie poznał. ¹¹Do swoich własnych przyszedł, ale swoi Go nie przyjęli. ¹²Ale tym, którzy Go przyjęli, dał im moc stać się dziećmi Boga, owym wierzącym co do Jego Imienia; ¹³którzy nie z krwi, ani z woli ciała wewnętrznego, ani z upodobania mężczyzny, ale zostali narodzeni z Boga. ¹⁴A Słowo pełne łaski i prawdy stało się cielesną naturą oraz rozbiło wśród nas namiot. Więc oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę jako jedynaka u Ojca. ¹⁵Jan świadczy o Nim, więc zawołał, mówiąc: Ten jest tym, o którym powiedziałem: Ten, co przychodzi po mnie, stał się przede mną, gdyż był ode mnie pierwszy. ¹⁶Ponieważ z Jego pełni my wszyscy otrzymaliśmy, i to łaskę za łaską. ¹⁷Bo Prawo zostało nadane przez Mojżesza, zaś łaska i prawda stała się przez Jezusa Chrystusa. ¹⁸Boga nikt nigdy nie widział; to jedyny Syn, który jest na łonie Ojca, Ten wytłumaczył.

Złożone siglum lekcjonarzowe — dokładny układ wersetów jest dostępny w źródle dnia.

³Niech będzie wysławiany Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas uwielbił w niebiosach całym błogosławieństwem duchowym w Chrystusie; ⁴gdy w nim wybrał nas sobie przed położeniem fundamentów świata, abyśmy byli wobec Niego świętymi i bez zarzutu, w miłości. ⁵Przeznaczył nas dla samego Siebie, według upodobania Jego woli, do usynowienia przez Jezusa Chrystusa, ⁶ku chwale wspaniałości Jego łaski, jaką nas napełnił w Swoim umiłowanym. …Pominięto wersety 7–14 ¹⁵Z tego powodu i ja, gdy usłyszałem o waszej wierze w Panu Jezusie oraz miłości względem wszystkich świętych, ¹⁶nie przestaję za was dziękować, czyniąc sobie wzmiankę w moich modlitwach. ¹⁷Oby Bóg naszego Pana, Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia w poznaniu samego Siebie; ¹⁸dawszy światło oczom waszego umysłu, byście i wy wiedzieli, jaka jest pośród świętych nadzieja Jego powołania, oraz jakie bogactwo chwały Jego dziedzictwa.