1Przewodnikowi chóru. Pieśń Korachitów.2WIEKUISTY, umiłowałeś Twoją ziemię, przywróciłeś wygnańców Jakóba.3Zniosłeś winę Twojego ludu, zatarłeś cały ich grzech.4Powściągnąłeś cały Twój gniew, ochłonąłeś od ognia Twojego uniesienia.5Uspokój nas, Boże naszego ocalenia, i uśmierz Twe na nas oburzenie.6Czyż na wieki będziesz miał do nas urazę? Czy Twój gniew będziesz przenosił z pokolenia na pokolenie?7Czy z powrotem nas nie ożywisz, a Twój lud się ucieszy przy Tobie?8Objaw nam, WIEKUISTY, Twą łaskę i użycz nam Twej pomocy.9Słyszę co mówi Bóg, WIEKUISTY, zapowiada pokój Swojemu ludowi oraz tym, którzy Go miłują, jeśli nie wrócą do niedorzeczności.10Przecież dla bogobojnych bliską jest Jego pomoc, aby chwała zapanowała na naszej ziemi.11Miłosierdzie i prawda się zeszły, sprawiedliwość i zgoda się całują.12Prawda wyrasta z ziemi, a sprawiedliwość patrzy z niebios.13WIEKUISTY także użyczy szczęścia, a ziemia wyda swój plon.14Przed Nim będzie szła sprawiedliwość, gdy na drodze postawi swe stopy.
13Także wchodzi na górę oraz woła do siebie tych, których sam chciał; zatem do niego przyszli.14A wywołał dwunastu, aby mogli być z nim; by mógł ich posłać głosić,15by mieli moc uzdrawiać choroby oraz wyrzucać demony.16Szymona, któremu dodał imię Piotr;17Jakóba syna Zebedeusza oraz brata Jakóba Jana, którym sam dodał imię Boanerges, to jest Synowie Grzmotu;18Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakóba syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Kananejczyka,19i Judasa Iszkariotę, który go wydał.
6Ale teraz, naszemu Arcykapłanowi przypadła w udziale znaczniejsza służba; jak też jest pośrednikiem znaczniejszego przymierza, które jest zarządzone dzięki znaczniejszym obietnicom.7Bo gdyby to pierwsze było bez zarzutu, nie byłoby potrzebne miejsce dla drugiego.8Ponieważ obwiniając ich, mówi: Oto idą dni, mówi Pan, a dokonam dla domu Israela i domu Judy Nowe Przymierze.9Nie na wzór przymierza, które sprawiłem dla ich przodków, w dniu przygarnięcia ich do Mnie ręką, by ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. A ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu i ja ich zaniedbałem, mówi Pan.10Gdyż po tych dniach, takim będzie przymierze, które ustalę sobie z domem Israela mówi Pan, podaruję Moje ustawy dla ich umysłu oraz napiszę je na ich sercach; i będę dla nich ku Bogu, a oni Mi będą za lud.11Nikt nie będzie też przekonywał swego bliskiego, czy swego brata, mówiąc: Poznaj Pana; gdyż wszyscy mnie poznają; od małego z nich, aż do dużego z nich.12Bowiem będę łaskawy dla ich niesprawiedliwości, a ich grzechów oraz bezprawia nie będę nadto wspominał.13Przez to, że mówi Nowe, pierwsze uczynił Starym; zaś co jest czynione starym i się starzeje blisko jest zniknięcia.
Niech się nie niepokoi wasze serce; wierzcie względem Boga i wierzcie względem mnie. W domu mojego Ojca są liczne mieszkania; zaś jeśli nie, to bym wam powiedział; idę przygotować wam miejsce. A gdy odejdę oraz przygotuję wam miejsce, znowu przychodzę i ze sobą zabiorę was do siebie, abyście gdzie ja jestem, także wy żyli. Zaś gdzie ja odchodzę – wiecie, i drogę znacie. Mówi mu Tomasz: Panie, nie wiemy gdzie odchodzisz; jak możemy znać drogę? Mówi mu Jezus: Ja jestem drogą, prawdą i życiem; nikt nie przychodzi do Ojca, chyba, że przeze mnie.