Słowo na wybrany dzień

¹Od Dawida. WIEKUISTY, do Ciebie wznoszę moją duszę. ²Na Tobie polegam, mój Boże; obym się nie zawstydził, oby moi wrogowie nie cieszyli się dzięki mnie. ³Nie zawstydzą się wszyscy, którzy Tobie ufają; a zawstydzą się ci, co się sprzeniewierzają bez przyczyny. ⁴Daj mi poznać Twoje drogi, WIEKUISTY, wskaż mi Twe ścieżki. ⁵Wdróż mnie w Twoją prawdę i mnie naucz, bo Ty jesteś Bogiem mojego wybawienia; za Tobą tęsknię cały dzień. ⁶Wspomnij na Twoje miłosierdzie, WIEKUISTY, oraz na Twoją łaskę, ponieważ są odwieczne. ⁷Grzechów mojej młodości oraz moich przewinień nie wspominaj; w Twojej łasce o mnie pamiętaj, według Twojej dobroci, WIEKUISTY. ⁸BÓG jest dobrym i prawym, wskazuje drogę występnym. ⁹Wdraża pokornych w sąd; skromnym wskazuje Swą drogę. ¹⁰Wszystkie ścieżki BOGA są miłosierdziem i prawdą, dla tych, co przestrzegają Przymierza, a także Jego świadectw. ¹¹Ze względu na Twoje Imię, WIEKUISTY, wybacz mą winę, jakkolwiek ona jest wielką. ¹²Kim jest ów mąż, który się boi BOGA? Pan wskaże mu drogę, którą powinien wybrać, ¹³by jego dusza zamieszkała w szczęściu, a jego ród odziedziczył ziemię. ¹⁴WIEKUISTY zgromadza tych, którzy się Go boją, by im objawić Swe Przymierze. ¹⁵Moje oczy są zawsze ku BOGU, gdyż On wydobędzie z sideł moje nogi. ¹⁶Zwróć się do mnie i zlituj się nade mną, bo jestem samotny i żebrak. ¹⁷Mnożą się udręczenia mego serca; wyprowadź mnie z moich utrapień. ¹⁸Spojrzyj na nędzę i me cierpienie, oraz odpuść wszystkie moje grzechy. ¹⁹Popatrz na moich nieprzyjaciół, bo tak ich wielu i zawzięcie mnie nienawidzą. ²⁰Zachowaj moją duszę i mnie ocal; niechaj się nie zawstydzę, że ja Ci zaufałem. ²¹Niewinność i prawość mnie ochronią, gdyż w Tobie mam nadzieję. ²²Boże, wybaw Israela ze wszystkich jego utrapień.

¹⁴Zaś po wtrąceniu Jana do więzienia, Jezus przyszedł do Galilei, głosząc Dobrą Nowinę Królestwa Boga, ¹⁵i mówiąc: Wypełnił się czas i zbliżyło się Królestwo Boga; skruszcie się oraz wierzcie w Dobrą Nowinę. ¹⁶A przechodząc obok morza Galilei, ujrzał Szymona oraz jego brata Andrzeja, którzy zapuszczali sieć w morze; gdyż byli rybakami. ¹⁷I Jezus im powiedział: Pójdźcie za mną, a sprawię wam, że staniecie się rybakami ludzi. ¹⁸Więc zaraz zostawili sieci i poszli za nim. ¹⁹A posuwając się trochę naprzód, ujrzał Jakóba, syna Zebedeusza oraz Jana, jego brata, gdy naprawiali sieci w łodzi. ²⁰I zaraz ich wezwał. A oni poszli za nim, opuściwszy w łodzi swojego ojca Zebedeusza wraz z najemnikami.

Złożone siglum lekcjonarzowe — dokładny układ wersetów jest dostępny w źródle dnia.

²⁹I mówię to, bracia, gdyż pozostały czas jest skrócony; w końcu po to, aby i ci, co mają żony byli jak nie mający; ³⁰a ci, co płaczą jak nie płaczący; a ci, co się radują jak się nie radujący; a ci, co kupują jak nie posiadający; ³¹a ci, co posługują się światem jak go nie używający; bowiem przemija forma tego świata.