Słowo na wybrany dzień

¹Pieśń Dawida. WIEKUISTY oświadczył memu Panu: Usiądź po Mej prawicy, dopóki twoich wrogów nie uczynię podnóżkiem twoich stóp. ²WIEKUISTY wyniesie z Cyonu berło twojej potęgi; panuj wśród twoich wrogów. ³Twój lud ochoczy, w świątecznym stroju w dzień twojej walki;młodzież od urodzenia ci oddana, rosa twojej młodzieży. ⁴WIEKUISTY zaprzysiągł i nie żałuje, ty jesteś arcykapłanem na wieki według porządku Melchicedeka. ⁵Pan po twojej prawicy rozbił królów w dzień Swojego gniewu. ⁶Sądził ludy, pełno poległych, zgruchotał panujące głowy ziem. ⁷Kto pił ze strumienia po drodze, dzięki temu podniesie głowę.

¹I znowu zaczął uczyć przy morzu. A zgromadził się koło niego bardzo wielki tłum, tak, że wszedł do łodzi oraz przebywał na morzu, a cały tłum był przy morzu, na ziemi. ²I nauczał ich w wielu podobieństwach, oraz mówił im w swojej nauce: Słuchajcie! ³Oto siewca wyszedł, aby zasiać. ⁴A w czasie siania stało się, że niektóre padło obok drogi i przyleciały ptaki niebios, i je wyjadły. ⁵Zaś drugie padło na skaliste miejsca, gdzie nie miało wiele ziemi; i zaraz zakiełkowało, bo nie miało głębi ziemi. ⁶Ale gdy wzeszło słońce zostało spalone, a że nie miało korzenia uschło. ⁷A inne padło między ciernie, i ciernie wzrosły oraz je zadusiły, więc nie wydało owocu. ⁸A inne padło na dobrą ziemię oraz idąc do góry i wzrastając, dawało owoc i niosło: Jedno trzydziestokrotny, jedno sześćdziesięciokrotny, a jedno stukrotny. ⁹Także im mówił: Kto ma uszy do słuchania, niech słucha. ¹⁰A kiedy został sam, ci dokoła niego z dwunastoma pytali go o to podobieństwo. ¹¹Zatem im odpowiedział: Wam dana jest tajemnica Królestwa Boga; ale tamtym, na zewnątrz, wszystko pojawia się w podobieństwach; ¹²aby patrząc patrzyli, ale nie ujrzeli, i słuchając słyszeli, ale nie rozumieli; nigdy nie zawrócili i nie byłyby im odpuszczone grzechy. ¹³I im mówi: Nie widzicie tego podobieństwa, zatem jak zrozumiecie wszystkie podobieństwa? ¹⁴Siewca sieje słowo. ¹⁵Zaś tymi obok drogi są ludzie, pośród których się słowo rozsiewa. A kiedy je usłyszą, zaraz przychodzi szatan oraz wybiera słowo, które zostało w nich wsiane. ¹⁶Podobnie są i ci, zasiewani na skalistych miejscach, którzy gdy usłyszeli słowo, zaraz, z radością je przyjmują. ¹⁷Ale nie mają w sobie korzenia, lecz trwają pewien czas. Potem jeśli z powodu słowa stałby się ucisk albo prześladowanie zaraz się gorszą. ¹⁸A między ciernie posiani są ci, którzy usłyszeli słowo, ¹⁹ale troska tego życia, oszustwo bogactwa i pożądliwość innych rzeczy, wchodząc duszą słowo, i człowiek staje się bezowocny. ²⁰A posiani na dobrej ziemi są ci, którzy słuchają słowa i je uznają, i wydają owoc jeden trzydziestokrotny, jeden sześćdziesięciokrotny, a jeden stukrotny.

¹¹A każdy kapłan codziennie stawał i pełnił Bożą służbę oraz wielokroć przynosił te same ofiary, które nigdy nie mogą unieważnić grzechów. ¹²Zaś ten, gdy na zawsze złożył jedną ofiarę za grzechy usiadł na prawicy Boga. ¹³Nadto czeka, aż jego nieprzyjaciele zostaną położeni jako podnóżek jego stóp. ¹⁴Gdyż jedną ofiarą uczynił na zawsze doskonałymi tych, co są uświęcani. ¹⁵Ale świadczy nam także Duch Święty; bo według tego zapowiedział: ¹⁶Takie będzie Przymierze, które po tych dniach ustalę sobie z nimi mówi Pan, moje zwyczaje dam do ich serc i wypiszę je na ich umyśle, ¹⁷a ich grzechów oraz nieprawości nie będę już wspominał. ¹⁸Zaś gdzie ich odpuszczenie, tam nie ma już ofiary za grzech.