Słowo na wybrany dzień

¹Psalm Dawida. Nie obruszaj się na złoczyńców i nie zazdrość tym, co czynią nieprawość. ²Gdyż szybko będą ścięci jak trawa i powiędną jak zielony chwast. ³Zaufaj WIEKUISTEMU i czyń właściwie; żyj w kraju oraz pielęgnuj prawdę. ⁴Napawaj się WIEKUISTYM, a spełni życzenia twojego serca. ⁵Powierz BOGU twą drogę oraz na Nim polegaj, a On wszystko dokona. ⁶Wyprowadzi jak światło twoją sprawiedliwość, a Twoje prawo jak jasne południe. ⁷Poddaj się WIEKUISTEMU i Go wyczekuj; nie zazdrość temu, któremu się powodzi; człowiekowi, który spełnił zamiary. ⁸Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość; nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego. ⁹Bowiem złoczyńcy będą zatraceni; a ci, co ufają WIEKUISTEMU odziedziczą ziemię. ¹⁰Jeszcze chwila, a nie będzie niegodziwego; spojrzysz na jego miejsce, a go nie ma. ¹¹Lecz pokorni posiądą ziemię oraz będą się napawać pełnią pokoju. ¹²Niegodziwy knuje przeciw sprawiedliwemu, ostrzy na niego swoje zęby. ¹³Ale WIEKUISTY mu urąga, bo widzi, że Jego dzień nadchodzi. ¹⁴Niegodziwcy dobyli miecza, naciągnęli swój łuk, by porazić żebrzącego i uciśnionego, aby wytracić tych, co chodzą prostą drogą. ¹⁵Lecz ich miecz przebije ich serce, zaś ich łuki będą połamane. ¹⁶Lepiej z małym sprawiedliwemu, niż wielu niegodziwcom w dostatku. ¹⁷Ponieważ ramiona niegodziwców zostaną połamane, a sprawiedliwych wesprze WIEKUISTY. ¹⁸BÓG zna losy nieskazitelnych, a ich dziedzictwo będzie wieczne. ¹⁹Nie zawstydzą się w złą godzinę, a w dni głodu będą nasyceni. ²⁰Bo niegodziwcy zaginą; wrogowie WIEKUISTEGO znikną jak piękno łąk, znikną jak dym. ²¹Niegodziwy pożycza i nie płaci, a sprawiedliwy jest miłosierny i daje. ²²Jego błogosławieni posiądą ziemię, a Jego wyklęci będą zatraceni. ²³Kroki szlachetnego męża są kierowane przez Boga, bo upodobał sobie jego drogę. ²⁴Choć upadnie – nie będzie powalony, ponieważ BÓG go wspiera. ²⁵Byłem młodym i się zestarzałem, a nie widziałem sprawiedliwego – opuszczonym, ani jego potomstwa żebrzącego chleb. ²⁶Co dzień jest miłosiernym i pożycza; a jego potomstwo jest w błogosławieństwie. ²⁷Stroń od złego, czyń szlachetnie i bądź spokojnym na wieki. ²⁸Bowiem BÓG miłuje prawość i nie opuści Swych pobożnych; w Swojej straży ma ich na wieki, zaś ród niegodziwych zaginie. ²⁹Sprawiedliwi odziedziczą ziemię i na wieki na niej zamieszkają. ³⁰Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza. ³¹W jego sercu jest Prawo Pana, jego kroki się nie zachwieją. ³²Niegodziwy czyha na sprawiedliwego i pragnie zadać mu śmierć. ³³Ale BÓG nie zostawi go w jego ręce oraz go nie potępi, kiedy będzie sądzony. ³⁴Miej nadzieję w WIEKUISTYM, przestrzegaj Jego drogi, a On cię wywyższy, byś odziedziczył ziemię; zobaczysz także zagładę niegodziwych. ³⁵Widziałem wyniosłego bezbożnika, rozpierającego się niby samorosłe, zielone drzewo. ³⁶Ale przeminął, otóż go nie ma; szukałem go i się nie znalazł. ³⁷Strzeż niewinnego, patrz prawego, bowiem dla męża pokoju jest przyszłość. ³⁸A występni razem poginą; przyszłość niegodziwych jest zniweczoną. ³⁹Zbawienie sprawiedliwych jest od WIEKUISTEGO, On ich obroną w czas niedoli. ⁴⁰WIEKUISTY ich wspomaga i ich ocala, ponieważ Mu zaufali; ocala ich, wybawia od niegodziwych.

²⁶Mówił też: Królestwo Boga jest takie, jak gdyby człowiek wrzucił nasienie w ziemię; ²⁷oraz by spał, wstawał nocą i dniem, a nasienie by wschodziło i rosło. Zaś w jaki sposób on nie wie. ²⁸Bo ziemia samorzutnie wydaje owoc, najpierw trawę, potem kłos, a potem w kłosie pełne zboże. ²⁹Ale kiedy wyda owoc, zaraz zostanie wysłany sierp, bowiem zbliżyło się żniwo. ³⁰Nadto mówił: Do czego porównam Królestwo Boga, albo w jakim podobieństwie je zestawimy? ³¹Jest jak ziarno gorczycy, które gdy bywa wsiane do ziemi, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi; ³²ale gdy bywa wsiane, wyrasta i staje się większe od wszystkich jarzyn, i wypuszcza tak wielkie gałęzie, że pod jego cieniem mogą się gnieździć ptaki nieba. ³³I w miarę tego jak mogli słuchać, mówił im słowo takimi wieloma podobieństwami. ³⁴A bez podobieństwa im nie mówił; zaś na osobności, wszystko wyjaśniał swoim uczniom.

³²Przypomnijcie sobie wcześniejsze dni, w których gdy zostaliście oświeceni znieśliście wielki bój zdarzeń. ³³Z jednej strony obelg, stając się dziwowiskiem, lecz także i utrapień, kiedy staliście się wspólnikami tych, co są zawracani. ³⁴Bowiem i współczuliście moim pętom, i przyjęliście z radością grabież waszych majętności, wiedząc, że macie lepszy, czekający w Niebie majątek. ³⁵Nie odrzućcie więc, waszej szczerości, która ma wielką zapłatę. ³⁶Ponieważ potrzebujecie wytrwałości, aby uczynić wolę Boga oraz jako zapłatę odebrać obietnicę. ³⁷Jeszcze daleko, daleko, a już blisko, kiedy Ten, co przychodzi dotrze oraz nie będzie zwlekał. ³⁸Zaś sprawiedliwy będzie żył z wiary; a jeśli się cofnie, moje serce nie znajdzie w nim przyjemności. ³⁹Ale my nie jesteśmy z tych, którzy się wycofują ku zgubie ale jesteśmy z wiary, dla pozyskania życia.