Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida, ²gdy go odwiedził Natan, prorok, po przyjściu do Batszeby. ³Zmiłuj się nade mną, Boże, według Twojej łaski; według wielkiego Twojego miłosierdzia zmaż moje występki. ⁴Obmyj mnie zupełnie z mojej winy, oczyść mnie z mojego grzechu. ⁵Bo ja znam moje występki, a mój grzech zawsze jest obecny przede mną. ⁶Tobie samemu zgrzeszyłem i czyniłem zło w Twoich oczach; bo jesteś sprawiedliwy w Twym wyroku oraz czysty w Twoim osądzie. ⁷Zostałem stworzony w występku i w grzechu poczęła mnie moja matka. ⁸Oto żądasz prawdy we wnętrzu, a w skrytości mądrość mi wskazujesz. ⁹Rozgrzesz mnie hizopem, a będę czysty; obmyj mnie, a będę bielszy od śniegu. ¹⁰Daj mi usłyszeć radość i wesele; niechaj się rozradują kości, które pokruszyłeś. ¹¹Odwróć Twoje oblicze od mych grzechów oraz zmaż wszystkie moje winy. ¹²Serce czyste stwórz wewnątrz mnie, Boże, i odnów we mnie stałego ducha. ¹³Nie odrzucaj mnie od Twojego oblicza i Twego Ducha Świętego mi nie odbieraj. ¹⁴Przywróć mi radość Twojego zbawienia i pokrzep mnie duchem gorliwym. ¹⁵Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili. ¹⁶Od krwawej winy mnie ocal, Boże, Boże mojego zbawienia, by mój język wysławiał Twoją sprawiedliwość. ¹⁷Panie, otwórz moje wargi i niech me usta wygłoszą Twoją chwałę. ¹⁸Bowiem nie pragniesz ofiar, bym je składał, ani całopalenia nie żądasz. ¹⁹Ofiarami dla Pana jest duch skruszony; sercem skruszonym i złamanym, Boże, nie wzgardzisz. ²⁰Obdarz w Swej łasce Cyon, odbuduj mury Jeruszalaim. ²¹Wtedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwości, całopalenie i dary; wtedy wniosą cielce na Twój ołtarz.

¹Strzeżcie się, abyście waszej jałmużny nie czynili przed ludźmi dlatego, byście przez nich byli widziani; inaczej nie macie zapłaty u waszego Ojca, który jest w niebiosach. ²Dlatego, gdybyś czynił jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak to czynią obłudnicy w bóżnicach i na ulicach, aby byli chwaleni przez ludzi; zaprawdę powiadam wam, odbierają swoją zapłatę. ³Ale ty, gdy czynisz jałmużnę, niech nie wie twoja lewica, co czyni twoja prawica, ⁴aby twa jałmużna była w ukryciu; a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, Ten odda ci jawnie. ⁵A kiedy się modlisz, nie bądź jak obłudnicy, bowiem oni lubią się modlić w bóżnicach oraz stojąc na rogach ulic, aby byli widziani przez ludzi; zaprawdę powiadam wam, odbierają swoją zapłatę. ⁶Ale ty, kiedy się modlisz, wejdź do swojej izby, zamknij swoje drzwi i zanoś modły twojemu Ojcu, który jest w ukryciu; a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie. …Pominięto wersety 7–15 ¹⁶A gdy pościcie, nie bądźcie smętnego oblicza jak obłudnicy; bo szpecą swoje twarze, aby byli widziani przez ludzi, że poszczą; zaprawdę, powiadam wam, odbierają swoją zapłatę. ¹⁷Ale ty, kiedy pościsz, namaść twoją głowę i umyj twą twarz, ¹⁸abyś nie był widziany przez ludzi, że pościsz, ale przez twojego Ojca, który jest w ukryciu; a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.

¹²Ale i jeszcze teraz – mówi WIEKUISTY nawróćcie się do Mnie całym swoim sercem, postem, płaczem oraz biadaniem! ¹³Rozdzierajcie serce, a nie wasze szaty oraz nawróćcie się do waszego Boga, WIEKUISTEGO; bo On jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę, a złego żałuje. ¹⁴Kto wie, czy by się znowu nie użalił i nie zostawił za sobą błogosławieństwa – ofiary z pokarmów i zalewki dla WIEKUISTEGO, waszego Boga. ¹⁵Uderzcie w surmę na Cyonie! Ogłoście post! Zwołajcie uroczyste zgromadzenie! ¹⁶Zgromadźcie lud, ogłoście zbór, wezwijcie starszych, weźcie niemowlęta i dzieci; niech ze swego pokoju wyjdzie oblubieniec, a oblubienica ze swojej komnaty. ¹⁷Między przedsionkiem a ołtarzem niechaj płaczą kapłani, niech wołają słudzy WIEKUISTEGO: WIEKUISTY! Zmiłuj się nad Twym ludem, nie dawaj na hańbę Twojego dziedzictwa, by nad nimi panowali poganie. Czemu narody mają mówić: Gdzie ich Bóg? ¹⁸A WIEKUISTY zapłonie miłością do Swej ziemi i zmiłuje się nad Swym ludem.

^5:20Zatem z powodu Chrystusa jesteśmy jakby posłami Boga i przez nas wzywa. Prosimy z powodu Chrystusa zostańcie pojednani z Bogiem, ^5:21który tego, co nie poznał grzechu, z powodu nas grzechem uczynił, abyśmy w nim się stali sprawiedliwością Boga. ^6:1A współdziałając, wzywamy was, byście na próżno nie przyjmowali łaski Boga. ^6:2(Ponieważ mówi: W porze możliwej do przyjęcia cię usłyszałem, oraz w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą; oto teraz jest miła pora, oto teraz jest dzień zbawienia).