Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida, ²gdy go odwiedził Natan, prorok, po przyjściu do Batszeby. ³Zmiłuj się nade mną, Boże, według Twojej łaski; według wielkiego Twojego miłosierdzia zmaż moje występki. ⁴Obmyj mnie zupełnie z mojej winy, oczyść mnie z mojego grzechu. ⁵Bo ja znam moje występki, a mój grzech zawsze jest obecny przede mną. ⁶Tobie samemu zgrzeszyłem i czyniłem zło w Twoich oczach; bo jesteś sprawiedliwy w Twym wyroku oraz czysty w Twoim osądzie. ⁷Zostałem stworzony w występku i w grzechu poczęła mnie moja matka. ⁸Oto żądasz prawdy we wnętrzu, a w skrytości mądrość mi wskazujesz. ⁹Rozgrzesz mnie hizopem, a będę czysty; obmyj mnie, a będę bielszy od śniegu. ¹⁰Daj mi usłyszeć radość i wesele; niechaj się rozradują kości, które pokruszyłeś. ¹¹Odwróć Twoje oblicze od mych grzechów oraz zmaż wszystkie moje winy. ¹²Serce czyste stwórz wewnątrz mnie, Boże, i odnów we mnie stałego ducha. ¹³Nie odrzucaj mnie od Twojego oblicza i Twego Ducha Świętego mi nie odbieraj. ¹⁴Przywróć mi radość Twojego zbawienia i pokrzep mnie duchem gorliwym. ¹⁵Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili. ¹⁶Od krwawej winy mnie ocal, Boże, Boże mojego zbawienia, by mój język wysławiał Twoją sprawiedliwość. ¹⁷Panie, otwórz moje wargi i niech me usta wygłoszą Twoją chwałę. ¹⁸Bowiem nie pragniesz ofiar, bym je składał, ani całopalenia nie żądasz. ¹⁹Ofiarami dla Pana jest duch skruszony; sercem skruszonym i złamanym, Boże, nie wzgardzisz. ²⁰Obdarz w Swej łasce Cyon, odbuduj mury Jeruszalaim. ²¹Wtedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwości, całopalenie i dary; wtedy wniosą cielce na Twój ołtarz.

²⁹Zaś gdy się gromadziły tłumy, zaczął mówić: To pokolenie jest złym pokoleniem. Szuka znaku, a znak mu nie będzie dany, chyba że znak proroka Jonasza. ³⁰Bowiem jak Jonasz był znakiem dla Niniwitów tak i Syn Człowieka stanie się dla tego rodu. ³¹Na sądzie podniesie się królowa południa z mężami tego pokolenia i je potępi; bowiem przybyła z kresów ziemi usłyszeć mądrość Salomona, a oto tutaj większy od Salomona. ³²Mężowie Niniwici wstaną na sądzie z tym pokoleniem i je potępią, bo skruszyli się na kazanie Jonasza, a oto tutaj większy od Jonasza.

¹Potem słowo WIEKUISTEGO doszło Jonasza po raz drugi, głosząc: ²Wstań, wyrusz do Ninewy, tego wielkiego miasta oraz krzycz do niego zwiastowanie, które ci polecę. ³Wtedy Jonasz wstał i udał się do Ninewy, stosownie do słowa WIEKUISTEGO. Zaś Ninewa było to wielkie miasto przed Bogiem – długościna trzy dni drogi. ⁴A gdy Jonasz zaczął wchodzić do miasta, po jednym dniu drogi, wołał i mówił: Jeszcze czterdzieści dni, a Ninewa będzie obalona ! ⁵Zaś Ninewejczycy uwierzyli Bogu, ogłosili post i oblekli się w wory, od największego do najmniejszego. ⁶A kiedy o tym wieść doszła do króla Ninewy, powstał ze swego tronu, złożył swój płaszcz, okrył się worem oraz usiadł w popiele. ⁷Także z rozporządzenia króla i jego wielkich, kazał ogłosić i polecić w Ninewie, taką mądrość: Zarówno ludzie, jak i bydło, rogacizna i trzody, niech niczym się nie posilą; niech się nie pasą, ani nie piją wody! ⁸Lecz niechaj się przyobleką w wory – zarówno ludzie, jak i bydło – oraz usilnie wołają do Boga. Niech każdy się odwróci od swojej niecnej drogi i od grabieży, która jest w jego ręce. ⁹Kto wie, może cofnie, może użali się Bóg oraz odwróci się od Swojego płonącego gniewu, abyśmy nie zginęli! ¹⁰gdy Bóg widział ich postępki, że odwrócili się od swojej niecnej drogi WIEKUISTY użalił się nad złem, którym zagroził, że je na nich sprowadzi. I tego nie uczynił.