Słowo na wybrany dzień

¹Miłuję, dlatego, że WIEKUISTY wysłuchał mój głos oraz moje błagania, ²że skłonił ku mnie Swe ucho; oto będę Go wzywał dopóki moje dni. ³Ogarnęły mnie bóle śmierci, nawiedziły mnie męczarnie grobu, ucisk i smutek mnie dościgły. ⁴Ale wzywałem Imię WIEKUISTEGO: Zechciej BOŻE i ocal moją duszę. ⁵WIEKUISTY jest litościwy i sprawiedliwy, nasz Bóg jest miłosierny. ⁶WIEKUISTY strzeże prostodusznych; byłem biedny, a wspomógł mnie. ⁷Wróć moja duszo do swojego spokoju, bo BÓG się ulitował nad tobą. ⁸Wybawił moją duszę od śmierci, moje oko od łez, a moją nogę od upadku. ⁹Będę chodził przed WIEKUISTYM w Krainach Życia. ¹⁰Wierzyłem, kiedy wołałem: Jak bardzo jestem biedny. ¹¹W mojej trwodze powiedziałem: Wszyscy ludzie są zawodni. ¹²Czym odwdzięczę się WIEKUISTEMU za wszystkie dobrodziejstwa względem mnie? ¹³Podniosę czarę zbawienia i będę wzywał Imienia BOGA. ¹⁴Spełnię BOGU me śluby, wobec całego Jego ludu. ¹⁵Drogą jest w oczach BOGA śmierć Jego świętych. ¹⁶O WIEKUISTY, ja przecież jestem Twoim sługą, synem Twej służebnicy, bo rozwiązałeś moje pęta. ¹⁷Tobie składam dziękczynną ofiarę oraz wzywam Imienia BOGA. ¹⁸Moje śluby spełniam BOGU wobec całego Jego ludu. ¹⁹W przedsionkach domu WIEKUISTEGO, w twoim wnętrzu, Jeruszalaim. HALLELUJA!

²A po sześciu dniach, Jezus zabiera Piotra, Jakóba i Jana, oraz wyprowadza ich samych, na osobności, na wysoką górę. I został przekształcony przed nimi; ³a jego szaty stały się lśniące, białe jak śnieg; takie, jakich blecharz nie jest w stanie wybielić na ziemi. ⁴Ujrzeli także Eliasza z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. ⁵A Piotr, oddzielając się, mówi Jezusowi: Mistrzu, dobrze jest nam tu być. Zróbmy więc trzy namioty, jeden tobie, jeden Mojżeszowi i jeden Eliaszowi. ⁶Bo nie wiedział, co miał powiedzieć, gdyż byli przestraszeni. ⁷Pojawił się też obłok, który ich ocieniał i dotarł głos z obłoku, mówiący: Ten jest Mój Syn umiłowany, jego słuchajcie. ⁸I nagle, kiedy się obejrzeli, już nikogo nie zobaczyli, tylko samego Jezusa z nimi samymi. ⁹A gdy oni schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie opowiadali co widzieli, aż Syn Człowieka nie wstanie z martwych. ¹⁰Zatem zatrzymali tę sprawę przy sobie, dyskutując, co znaczy powstać z martwych.

¹Po tych wypadkach stało się, że Bóg doświadczył Abrahama, mówiąc do niego: Abrahamie; a on rzekł: Oto jestem. ²Więc powiedział: Weź twego syna, twojego jedynaka, którego miłujesz Ic'haka, idź do ziemi Moria oraz na jednej z gór, którą ci wskażę, złóż go tam jako całopalenie. …Pominięto wersety 3–8 ⁹Potem przybyli do miejsca o którym mówił mu Bóg; a Abraham zbudował tam ofiarnicę, ułożył drzewo, związał swojego syna Ic'haka oraz położył go na ofiarnicę, ponad drzewem. …Pominięto wersety 10–9 ¹⁰Abraham wyciągnął także swoją rękę oraz wziął nóż, by zarżnąć swojego syna. ¹¹Ale anioł WIEKUISTEGO zawołał z Nieba i powiedział: Abrahamie, Abrahamie! A on rzekł: Oto jestem. ¹²Więc powiedział: Nie wyciągaj twojej ręki na chłopca oraz nic mu nie rób; gdyż teraz wiem, że jesteś bogobojnym i z Mojego powodu nie oszczędzałeś twego syna, twojego jedynaka. ¹³Zaś Abraham podniósł swoje oczy i spojrzał; a oto jakiś baran, co był w gęstwinie, uwiązł swoimi rogami. Więc Abraham poszedł, wziął barana oraz złożył go na całopalenie, zamiast swojego syna. …Pominięto werset 14 ¹⁵A anioł WIEKUISTEGO po raz drugi zawołał z Nieba na Abrahama. ¹⁶I powiedział: Przysięgam na Siebie powiada WIEKUISTY; ponieważ to uczyniłeś i nie oszczędzałeś twego syna, twojego jedynaka, ¹⁷że pobłogosławię cię i rozmnożę twoje potomstwo jak gwiazdy nieba, jak piasek, co jest na brzegu morza; także twój ród zdobędzie bramy twoich wrogów. ¹⁸W twym potomstwie będą błogosławione wszystkie narody ziemi, w nagrodę za to, że usłuchałeś Mojego głosu.

³¹Co więc, do tego powiemy? Skoro Bóg dla naszego, kto naprzeciwko nas? ³²On, który, zaiste, nie oszczędził swojego Syna, ale oddał go w ofierze za nas wszystkich jakby i razem z nim, życzliwie nie dał nam wszystkiego? ³³Kto będzie oskarżał przeciwko wybranym Boga? Bóg jest Tym, który uznaje za sprawiedliwego; ³⁴kto będzie skazującym? Chrystus, co umarł, więcej, został też wskrzeszony; ten, który jest na prawicy Boga także prosi za nami.