Słowo na wybrany dzień

¹Psalm Asafa. Bóg nad istotami boskimi, WIEKUISTY przemawia i wzywa ziemię od wschodu słońca do jego zachodu. ²Bóg, pełnen wspaniałości, zajaśniał z Cyonu, ³nadchodzi nasz Bóg oraz nie będzie milczał; przed Nim ogień, a wokół Niego wielce potężny wicher. ⁴Z wysoka przyzywa niebiosa i ziemię na sąd swojego ludu. ⁵Zgromadźcie Moich pobożnych, którzy ze Mną zawarli Przymierze przy ofierze. ⁶Niebiosa zaświadczyły o Jego sprawiedliwości, że sam Bóg jest sędzią. Sela. ⁷Słuchaj Mój ludu, bo przemawiam; Israelu, bo świadczę przeciw tobie; Bogiem, Ja twoim prawdziwym Bogiem. ⁸Rozprawiam się z tobą nie z powodu twych ofiar, ani nie z powodu twoich całopaleń, które są ustawicznie przede Mną. ⁹Nie wezmę z twojego domu cielca, ani kozłów z twojej zagrody. ¹⁰Bowiem Moim jest wszelki leśny zwierz i bydło na gór tysiącach. ¹¹Znam całe ptactwo na wysokościach, a i dziczyzna pól jest Moja. ¹²Gdybym łaknął, nie powiedziałbym tobie; bo Moim jest przecież świat i wszystko, co go napełnia. ¹³Czyż jadam mięso byków, albo pijam krew kozłów? ¹⁴Ofiaruj Panu dziękczynienia; Najwyższemu spełnij twe śluby. ¹⁵Także wezwij Mnie w dzień niedoli; wtedy cię ocalę, a ty Mnie uczcisz. ¹⁶Zaś do niegodziwca Bóg mówi: Czemu liczysz Moje ustawy oraz bierzesz Moje Przymierze na twe usta? ¹⁷Przecież ty nie cierpisz napomnienia, Moje słowa rzucasz za siebie. ¹⁸Kiedy widzisz złodzieja, to się z nim bratasz; także z cudzołożnikami jest twa spółka. ¹⁹Twoje usta rozpuszczasz na złe, a twój język układa zdradę. ²⁰Zasiadasz i mówisz przeciwko twemu bratu, a na syna twej matki rzucasz zniewagę. ²¹To czyniłeś - a Ja milczałem; wtedy wyobrażałeś sobie, że będę taki jak ty; ale rozprawię się z tobą i stawię to przed twe oczy. ²²Zrozumiejcie, niepomni Boga, bym was kiedyś nie schwytał, a wtedy nikt nie ocali. ²³Kto Mi ofiaruje dziękczynienie - uczci Mnie; kto uważa na drogę - temu wskażę zbawienie Boga.

¹Wtedy Jezus zaświadczył tłumom oraz swoim uczniom, mówiąc: ²W postawie siedzącej względem Mojżesza usiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. ³Więc wszystko, co by wam kazali przestrzegać, przestrzegajcie i róbcie; ale według ich uczynków nie postępujcie, bo mówią, ale nie robią. ⁴Wiążą ciężkie i nie do uniesienia brzemiona, oraz kładą je na ramiona ludzi, lecz nie chcą ich ruszyć swoim palcem. ⁵A wszystkie swoje uczynki robią, aby byli widziani przez ludzi; rozszerzają swoje filakterie i powiększają obramowania swoich płaszczy; ⁶nadto kochają pierwsze leżanki na ucztach oraz pierwsze miejsca w bóżnicach, ⁷pozdrowienia na rynkach oraz bycie nazywanym przez ludzi: Nauczycielu mistrzu. ⁸Ale wy nie bądźcie nazywani nauczycielem mistrzem; bowiem jeden jest wasz Mistrz Chrystus; zaś wy wszyscy jesteście braćmi. ⁹Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym Ojcem; bowiem jeden jest wasz Ojciec Ten w niebiosach. ¹⁰Więc nie bądźcie nazywani mistrzami, gdyż jeden jest wasz Mistrz Chrystus. ¹¹Zaś większy z was, będzie waszym sługą. ¹²A kto się wywyższy, zostanie uniżony; a kto siebie uniży, zostanie wywyższony.

¹⁰Naczelnicy Sedomu, słuchajcie słowa WIEKUISTEGO! Narodzie Amory, nastaw ucho nauce naszego Boga! …Pominięto wersety 11–15 ¹⁶Obmyjcie, oczyśćcie się, sprzed Moich oczu oddalcie zło waszych postępków, przestańcie czynić zło! ¹⁷Nauczcie się spełniać dobro, domagajcie się sprawiedliwości, podźwignijcie uciemiężonego, szukajcie praw sieroty, brońcie wdowy! ¹⁸Przyjdźcie, rozprawimy się mówi WIEKUISTY. Choćby wasze grzechy były jak szkarłat – jak śnieg zbieleją; choćby się czerwieniły jak purpura – staną się białe jak wełna. ¹⁹Jeśli będziecie ulegli i posłuszni, będziecie spożywać to, co najprzedniejsze na ziemi. ²⁰Lecz jeśli zechcecie się wzbraniać i opierać – będziecie strawieni przez miecz, bowiem wypowiedziały to usta WIEKUISTEGO.