1Psalm Asafa. Bóg nad istotami boskimi, WIEKUISTY przemawia i wzywa ziemię od wschodu słońca do jego zachodu.2Bóg, pełnen wspaniałości, zajaśniał z Cyonu,3nadchodzi nasz Bóg oraz nie będzie milczał; przed Nim ogień, a wokół Niego wielce potężny wicher.4Z wysoka przyzywa niebiosa i ziemię na sąd swojego ludu.5Zgromadźcie Moich pobożnych, którzy ze Mną zawarli Przymierze przy ofierze.6Niebiosa zaświadczyły o Jego sprawiedliwości, że sam Bóg jest sędzią. Sela.7Słuchaj Mój ludu, bo przemawiam; Israelu, bo świadczę przeciw tobie; Bogiem, Ja twoim prawdziwym Bogiem.8Rozprawiam się z tobą nie z powodu twych ofiar, ani nie z powodu twoich całopaleń, które są ustawicznie przede Mną.9Nie wezmę z twojego domu cielca, ani kozłów z twojej zagrody.10Bowiem Moim jest wszelki leśny zwierz i bydło na gór tysiącach.11Znam całe ptactwo na wysokościach, a i dziczyzna pól jest Moja.12Gdybym łaknął, nie powiedziałbym tobie; bo Moim jest przecież świat i wszystko, co go napełnia.13Czyż jadam mięso byków, albo pijam krew kozłów?14Ofiaruj Panu dziękczynienia; Najwyższemu spełnij twe śluby.15Także wezwij Mnie w dzień niedoli; wtedy cię ocalę, a ty Mnie uczcisz.16Zaś do niegodziwca Bóg mówi: Czemu liczysz Moje ustawy oraz bierzesz Moje Przymierze na twe usta?17Przecież ty nie cierpisz napomnienia, Moje słowa rzucasz za siebie.18Kiedy widzisz złodzieja, to się z nim bratasz; także z cudzołożnikami jest twa spółka.19Twoje usta rozpuszczasz na złe, a twój język układa zdradę.20Zasiadasz i mówisz przeciwko twemu bratu, a na syna twej matki rzucasz zniewagę.21To czyniłeś - a Ja milczałem; wtedy wyobrażałeś sobie, że będę taki jak ty; ale rozprawię się z tobą i stawię to przed twe oczy.22Zrozumiejcie, niepomni Boga, bym was kiedyś nie schwytał, a wtedy nikt nie ocali.23Kto Mi ofiaruje dziękczynienie - uczci Mnie; kto uważa na drogę - temu wskażę zbawienie Boga.
1Wtedy Jezus zaświadczył tłumom oraz swoim uczniom, mówiąc:2W postawie siedzącej względem Mojżesza usiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze.3Więc wszystko, co by wam kazali przestrzegać, przestrzegajcie i róbcie; ale według ich uczynków nie postępujcie, bo mówią, ale nie robią.4Wiążą ciężkie i nie do uniesienia brzemiona, oraz kładą je na ramiona ludzi, lecz nie chcą ich ruszyć swoim palcem.5A wszystkie swoje uczynki robią, aby byli widziani przez ludzi; rozszerzają swoje filakterie i powiększają obramowania swoich płaszczy;6nadto kochają pierwsze leżanki na ucztach oraz pierwsze miejsca w bóżnicach,7pozdrowienia na rynkach oraz bycie nazywanym przez ludzi: Nauczycielu mistrzu.8Ale wy nie bądźcie nazywani nauczycielem mistrzem; bowiem jeden jest wasz Mistrz Chrystus; zaś wy wszyscy jesteście braćmi.9Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym Ojcem; bowiem jeden jest wasz Ojciec Ten w niebiosach.10Więc nie bądźcie nazywani mistrzami, gdyż jeden jest wasz Mistrz Chrystus.11Zaś większy z was, będzie waszym sługą.12A kto się wywyższy, zostanie uniżony; a kto siebie uniży, zostanie wywyższony.
10Naczelnicy Sedomu, słuchajcie słowa WIEKUISTEGO! Narodzie Amory, nastaw ucho nauce naszego Boga!…Pominięto wersety 11–1516Obmyjcie, oczyśćcie się, sprzed Moich oczu oddalcie zło waszych postępków, przestańcie czynić zło!17Nauczcie się spełniać dobro, domagajcie się sprawiedliwości, podźwignijcie uciemiężonego, szukajcie praw sieroty, brońcie wdowy!18Przyjdźcie, rozprawimy się mówi WIEKUISTY. Choćby wasze grzechy były jak szkarłat – jak śnieg zbieleją; choćby się czerwieniły jak purpura – staną się białe jak wełna.19Jeśli będziecie ulegli i posłuszni, będziecie spożywać to, co najprzedniejsze na ziemi.20Lecz jeśli zechcecie się wzbraniać i opierać – będziecie strawieni przez miecz, bowiem wypowiedziały to usta WIEKUISTEGO.
Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się o wasze życie, co zjecie, albo co wypijecie; ani o wasze ciało, czym się będziecie przyodziewać. Czyż życie, nie jest zacniejsze niż pokarm, a ciało niż odzienie? Spójrzcie na ptaki nieba, że nie sieją, ani nie żną, ani nie zbierają do stodół, a przecież wasz niebiański Ojciec je żywi; czyż wy nie jesteście daleko zacniejsi niż one? Bo któż z was, troszcząc się, może dodać jeden łokieć do swojego wzrostu? A o odzienie dlaczego się troszczycie? Przypatrzcie się polnym liliom, jak rosną; nie trudzą się, ani nie przędą. A powiadam wam, że ani Salomon w całej swojej sławie nie był przyodziany jak jedna z nich. Zatem jeśli polną trawę, która dziś jest, a jutro w piec jest wrzucana, Bóg tak przyodziewa, czyż nie daleko więcej was, o małej wiary? Więc nie troszczcie się, mówiąc: Co będziemy jeść? Albo, co będziemy pić? Albo, czym się będziemy przyodziewać? Bo tego wszystkiego narody szukają; gdyż wie wasz Ojciec niebiański, że tego wszystkiego potrzebujecie. Ale szukajcie najpierw Królestwa Boga, i Jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane. Dlatego nie troszczcie się o jutro, bowiem jutro samo będzie się troskać o swe potrzeby. Dosyć ma dzień swojego utrapienia.