Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru, na nutę „Łanio zorzy”. Pieśń Dawida. ²Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi? ³Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi? ⁴A jednak Ty jesteś święty; Ten, co zasiada wśród chwały Israela. ⁵Tobie ufali nasi ojcowie; ufali, zatem ich wybawiłeś. ⁶Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni. ⁷Zaś ja jestem robakiem, a nie mężem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą tłumu. ⁸Wszyscy, którzy mnie widzą – urągają mi, ściągają usta i potrząsają głową, mówiąc: ⁹Niech to powierzy WIEKUISTEMU! Niech go wybawi! Ocali go, ponieważ go sobie upodobał! ¹⁰Ty wyprowadziłeś mnie z łona oraz bezpiecznie mnie złożyłeś u piersi mojej matki. ¹¹Od urodzenia na Tobie polegałem; poza życiem mej matki Ty jesteś moim Bogiem. ¹²Ode mnie się nie oddalaj, gdyż niedola jest bliska, a nie ma pomocnika. ¹³Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu. ¹⁴Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy. ¹⁵Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk. ¹⁶Jak skorupa zaschła ma siła, mój język przylgnął do mego podniebienia, powaliłeś mnie do prochu śmierci. ¹⁷Ponieważ otoczyły mnie psy, obstąpiła mnie zgraja złoczyńców, z bólu wyją moje ręce i nogi. ¹⁸Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni się przyglądają, nade mną się znęcają. ¹⁹Rozdzielają między siebie me odzienie, a o moje szaty los rzucają. ²⁰Ale Ty, WIEKUISTY, się nie oddalaj; ma potęgo pospiesz mi na ratunek. ²¹Ocal od miecza moją duszę, z mocy psa moją jedyną. ²²Wyzwól mnie z paszczy lwa oraz obroń mnie od bawolich rogów. ²³A mym braciom będę rozgłaszał Twoje Imię, pośród zboru będę Cię wielbił. ²⁴Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela. ²⁵Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał. ²⁶Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby. ²⁷Biedni będą spożywać oraz się nasycą, będą chwalić WIEKUISTEGO Jego czciciele, wasze serce ożyje na wieki. ²⁸Wspomną i zwrócą się do BOGA wszystkie krańce ziemi; ukorzą się przed Tobą pokolenia narodów. ²⁹Bowiem WIEKUISTEMU należy się królowanie i władztwo nad narodami. ³⁰Jedzą, korząc się, wszyscy możni ziemi; przed Nim klękają wszyscy zstępujący w proch; ten, kto nie pożywił swej duszy. ³¹Będzie Mu służyć potomstwo i o Panu opowiadać pokoleniom. ³²Zejdą się oraz będą ogłaszać Jego sprawiedliwość ludowi, który się narodzi; że On ją dokonał.

^14:1Zaś za dwa dni była Pascha oraz Przaśniki, więc nawet przedniejsi kapłani i uczeniu w Piśmie szukali, jakby go pojmać podstępem oraz zabić. ^14:2Ale mówili: Nie w święto, by nie było szemrania ludu. ^14:3A gdy on był w Betanii, leżąc u stołu w domu trędowatego Szymona, przyszła niewiasta mająca alabastrowy słoik bardzo kosztownej, płynnej maści nardu, i stłukła alabaster oraz wylała ją na jego głowę. ^14:4Ale byli tacy, którzy się oburzali między sobą i mówili: Na co się stała ta strata maści? ^14:5Bo mogło to zostać sprzedane powyżej trzystu denarów oraz dane ubogim; więc usilnie ją napominali. ^14:6Zaś Jezus powiedział: Zostawcie ją; dlaczego przynosicie jej przykrość? Zrobiła szlachetny uczynek względem mnie. ^14:7Bo ubogich zawsze zatrzymujecie ze swą pomocą i kiedy chcecie, możecie im dobrze czynić, ale mnie nie zawsze zatrzymujecie. ^14:8Co ona uważała to zrobiła; ubiegła namaszczenie mojego ciała ku pogrzebowi. ^14:9Zaprawdę, powiadam wam: Gdziekolwiek, na całym świecie, będzie głoszona ta Dobra Nowina, będzie też opowiadane co i ona zrobiła, na jej pamiątkę. ^14:10Wtedy Judas Iszkariot, jeden z dwunastu, poszedł do przedniejszych kapłanów, aby go im wydać. ^14:11Zaś oni, kiedy to usłyszeli, ucieszyli się oraz obiecali dać mu srebro. A on szukał, jakby go wydać sposobną porą. ^14:12Zaś przedniego dnia Przaśników, kiedy ofiarowywali Paschę, mówią mu jego uczniowie: Gdzie chcesz byśmy odeszli oraz przygotowali, abyś zjadł wieczerzę paschalną? ^14:13Więc wysyła dwóch swoich uczniów i im mówi: Idźcie do miasta, a napotka was człowiek niosący dzban wody; idźcie za nim. ^14:14I gdzie wejdzie, powiedzcie gospodarzowi: Nauczyciel mówi: Gdzie jest kwatera, bym z moimi uczniami zjadł wieczerzę paschalną? ^14:15A on wam pokaże wielkie, usłane i gotowe piętro; tam nam przygotujcie. ^14:16Zatem jego uczniowie odeszli, przyszli do miasta oraz znaleźli jak im powiedział; przygotowali też wieczerzę paschalną. ^14:17A kiedy nastał wieczór, przychodzi z dwunastoma. ^14:18A gdy leżeli u stołu i jedli, Jezus powiedział: Zaprawdę, mówię wam, że jeden z was, który ze mną je, mnie wyda. ^14:19Zaś oni zaczęli się smucić oraz mówić do niego, jeden za drugim: Ale nie ja? ^14:20A on, odpowiadając, rzekł im: Jeden z dwunastu, ten, co zanurza ze mną do misy. ^14:21Oto Syn Człowieka podąża jak o nim napisano, ale biada owemu człowiekowi, przez którego Syn Człowieka jest wydawany; dobrze by mu było, gdyby nie został zrodzony ten człowiek. ^14:22A kiedy oni jedli, Jezus wziął chleb i uwielbiwszy Boga, łamał, dał im oraz powiedział: Bierzcie, jedzcie, to oznacza moje ciało. ^14:23Potem wziął kielich i podziękowawszy, dał im, więc wszyscy z niego wypili. ^14:24I im powiedział: To oznacza moją krew Nowego Przymierza, która wylewa się za wielu. ^14:25Zaprawdę, powiadam wam, że już nie będę pił z plonu winorośli, aż do owego dnia, gdy go będę pił nowy w Królestwie Boga. ^14:26I zaśpiewali hymn oraz wyszli na górę Oliwek. ^14:27A Jezus im mówi: Wszyscy przy mnie zostaniecie zgorszeni tej nocy; bo napisano: Uderzę pasterza i rozproszą się owce. ^14:28Lecz po wzbudzeniu mnie, poprzedzę was do Galilei. ^14:29Zaś Piotr mu powiedział: Jeśli nawet wszyscy zostaną zgorszeni, ale nie ja. ^14:30A Jezus mu mówi: Zaprawdę powiadam ci, że dzisiaj, w czasie tej nocy, wpierw nim kogut dwakroć zapieje, trzykroć się mnie wyprzesz. ^14:31Zaś on tym bardziej mówił: Choćbym miał z tobą umrzeć, bylebym się ciebie nie zaparł. Podobnie jak i wszyscy mówili. ^14:32I przychodzą na miejsce, które zwano Getsemane; więc mówi swoim uczniom: Usiądźcie tu, aż się pomodlę. ^14:33Potem wziął z sobą Piotra, Jakóba oraz Jana i zaczął się lękać, i troskać. ^14:34Także im mówi: Bardzo smutna jest moja dusza aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie. ^14:35I odszedł trochę, padł na ziemię oraz się modlił aby, jeśli jest możliwe, przeszła z dala od niego ta godzina. ^14:36Mówił też: Abba Ojcze, dla Ciebie wszystko jest możliwe; oddal ode mnie ten kielich; wszakże nie jak ja chcę, ale jak Ty. ^14:37I przychodzi oraz znajduje ich śpiących; zatem mówi Piotrowi: Szymonie, śpisz? Nie miałeś siły czuwać jedną godzinę? ^14:38Czuwajcie i módlcie się, abyście nie weszli w doświadczenie; wprawdzie Duch jest skory, ale ciało wewnętrzne chore. ^14:39I znowu odszedł, pomodlił się, mówiąc to samo słowo. ^14:40A kiedy przyszedł, znowu zastał ich śpiących, bo ich oczy były obciążone; nie wiedzieli też, co mu należy odpowiedzieć. ^14:41Więc przychodzi trzeci raz i im mówi: Odtąd śpijcie oraz odpoczywajcie. Wystarczy. Przyszła ta godzina; oto Syn Człowieka jest wydawany w ręce grzeszników. ^14:42Wstańcie, pójdźmy. Oto zbliżył się ten, który mnie wydaje. ^14:43Więc zaraz, kiedy on jeszcze mówił, przychodzi Judas, jeden z dwunastu, a z nim od przedniejszych kapłanów, uczonych w Piśmie oraz starszych liczny tłum z mieczami i kijami. ^14:44Zaś ten, co go wydawał dał im znak, mówiąc: Któregokolwiek pocałuję, ten nim jest; uchwyćcie go i niezawodnie prowadźcie. ^14:45Zatem gdy przyszedł, zaraz podszedł do niego, mówiąc: Nauczycielu mistrzu, i go pocałował. ^14:46Zaś oni narzucili na niego ręce oraz go uchwycili. ^14:47A jakiś, co go bronił, dobył sztyletu, uderzył sługę arcykapłana i uciął mu ucho. ^14:48Zaś Jezus odpowiadając, rzekł im: Wyszliście jak na zbójcę z mieczami i kijami, aby mnie pojmać? ^14:49Każdego dnia, ucząc, bywałem przy was w Świątyni, a mnie nie chwyciliście; lecz trzeba, aby zostały wypełnione Pisma. ^14:50Więc wszyscy go opuścili i uciekli. ^14:51A towarzyszył mu jakiś jeden młodzieniec, odziany prześcieradłem na nagie ciało, więc słudzy go chwytają. ^14:52Zaś on, porzucił prześcieradło i uciekł od nich nagi. ^14:53Potem zaprowadzili Jezusa do arcykapłana, i schodzą się wszyscy przedniejsi kapłani, starsi oraz uczeni w Piśmie. ^14:54A Piotr mu towarzyszył z daleka aż do wewnątrz, na dziedziniec arcykapłana; i siedział ze sługami oraz grzał się przy świetle ognia. ^14:55Zaś przedniejsi kapłani oraz cała rada szukali świadectwa przeciwko Jezusowi, aby go skazać na śmierć; lecz nie znaleźli. ^14:56Bowiem wielu fałszywie świadczyło przeciw niemu, lecz świadectwa nie były zgodne. ^14:57Także jacyś, gdy wstali, fałszywie świadczyli przeciw niemu, mówiąc: ^14:58My usłyszeliśmy go jak mówił: Ja obalę tą Świątynię, która jest uczyniona ręką i przez trzy dni zbuduję inną, nie uczynioną ręką. ^14:59Lecz i tak nie było zgodne ich świadectwo. ^14:60Więc arcykapłan stanął na środku i zapytał Jezusa, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Co tamci przeciwko tobie świadczą? ^14:61Zaś on milczał i nic nie odpowiedział. A arcykapłan znowu go pytał i mu powiedział: Ty jesteś Chrystus, Syn Wielbionego? ^14:62Zaś Jezus powiedział: Jam jest; ujrzycie też Syna Człowieka siedzącego na prawicy mocy oraz przychodzącego na obłokach nieba. ^14:63A arcykapłan rozdarł swoje szaty i mówi: Czyż jeszcze potrzebujemy świadków? ^14:64Usłyszeliście bluźnierstwo. Co wam się wydaje? Zaś oni wszyscy osądzili go winnym śmierci. ^14:65Więc niektórzy zaczęli na niego pluć oraz zasłaniać jego twarz, policzkować go oraz mu mówić: Prorokuj; a słudzy zadawali mu uderzenia. ^14:66A kiedy Piotr był na dole, na dziedzińcu, przychodzi jedna dziewczyna arcykapłana, ^14:67dostrzega grzejącego się Piotra, i gdy na niego spojrzała, mówi: Ty też byłeś z Jezusem Nazareńskim. ^14:68Zaś on zaprzeczył, mówiąc: Ani go nie znam, ani nie wiem co ty mówisz. I wyszedł na zewnątrz, do przedsionka. A kogut zapiał. ^14:69Więc dziewczyna, kiedy go znowu ujrzała, zaczęła mówić tym, którzy stali obok: Ten jest z nich. ^14:70Zaś on znów zaprzeczył. I znowu, po małej chwilce, ci, którzy stali obok, mówili Piotrowi: Prawdziwie jesteś z nich, bo też jesteś Galilejczykiem i twoja mowa jest podobna. ^14:71A on zaczął się zaklinać i przysięgać: Nie znam tego człowieka o którym mówicie. ^14:72Zaraz też zapiał kogut po raz drugi. Więc Piotr przypomniał sobie sprawę, którą mu Jezus powiedział: Zanim kogut dwukrotnie zapieje, trzykrotnie się mnie zaprzesz. I pojął oraz płakał. ^15:1A przez rano przedniejsi kapłani uczynili naradę ze starszymi, z uczonymi w Piśmie i całą radą, po czym związali Jezusa, odprowadzili go oraz wydali Piłatowi. ^15:2Więc Piłat go zapytał: Ty jesteś królem Żydów? Zaś on, odpowiadając mu, mówi: Ty się wypowiedziałeś. ^15:3A przedniejsi kapłani wiele go oskarżali; ale on nic nie powiedział. ^15:4Zaś Piłat znowu go pytał, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Patrz, jak wiele świadczą przeciwko tobie. ^15:5A Jezus nic nie odpowiedział, tak, że Piłat się dziwił. ^15:6Lecz na święto wypuszczał im jednego więźnia; tego, o którego prosili. ^15:7A był jeden, zwany Barabaszem, związany ze współwinnymi rozruchów, którzy w zamieszkach popełnili morderstwo. ^15:8Więc lud wystąpił, zawołał i zaczął prosić, aby im czynił jak zawsze. ^15:9Zaś Piłat im odpowiedział, mówiąc: Chcecie, wypuszczę wam króla Żydów? ^15:10Gdyż wiedział, że przedniejsi kapłani wydali go z zawiści. ^15:11Zaś przedniejsi kapłani podburzyli tłum, aby im raczej wypuścił Barabasza. ^15:12A Piłat, znowu odpowiadając, mówi im: Zatem co chcecie abym uczynił temu, którego nazywacie królem Żydów? ^15:13Ale oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go! ^15:14Zaś Piłat im powiedział: Co bowiem, złego uczynił? Ale oni mocniej zawołali: Ukrzyżuj go! ^15:15Więc Piłat, chcąc uczynić satysfakcję tłumowi, wypuścił im Barabasza, a Jezusa ubiczował i wydał, aby został ukrzyżowany. ^15:16A żołnierze zaprowadzili go do wewnątrz dziedzińca, to jest do pretorium, i zwołują całą kohortę. ^15:17Stroją go także szkarłatem oraz po upleceniu, wkładają mu wieniec cierniowy. ^15:18Zaczęli go też pozdrawiać: Bądź pozdrowiony królu Żydów! ^15:19I trzciną bili jego głowę, opluwali go, i kłaniali mu się zginając kolana. ^15:20A kiedy go wyśmiali, rozebrali go ze szkarłatu oraz ubrali go w jego szaty. I go odprowadzają, aby go ukrzyżować. ^15:21Zmuszają także pewnego przechodnia, idącego z pola Szymona Cyrenejczyka, ojca Aleksandra i Rufusa, aby poniósł jego krzyż. ^15:22A prowadzą go do miejsca nazywanego Golgota, co jest tłumaczone Miejsce Czaszki. ^15:23Dawali mu też pić wino zaprawione mirrą, ale on nie przyjął. ^15:24I go ukrzyżowali, rozdzielając jego szaty oraz rzucając o nie los, co kto miałby wziąć. ^15:25A była trzecia godzina, kiedy go ukrzyżowali. ^15:26Był też wyryty nad nim tytuł jego winy: Król Żydów. ^15:27Nadto ukrzyżowali z nim dwóch rozbójników; jednego z prawej, a drugiego z lewej jego strony. ^15:28Więc wypełniło się Pismo, mówiące: Z niegodziwcami jest policzony. ^15:29A ci, co obok przechodzili mu bluźnili, kiwając swoimi głowami oraz mówiąc: Ej! Ty, co obalasz Świątynię i budujesz ją w trzech dniach! ^15:30Uratuj sam siebie i zstąp z krzyża! ^15:31Podobnie przedniejsi kapłani z uczonymi w Piśmie, wyśmiewając się między sobą, mówili: Innych uratował, a samego siebie uratować nie może. ^15:32Niech teraz Chrystus, król Israela zstąpi z krzyża, abyśmy zobaczyli i uwierzyli. Także mu urągali ci, co zostali razem z nim ukrzyżowani. ^15:33Zaś gdy była szósta godzina, w całym kraju stała się ciemność, aż do godziny dziewiątej. ^15:34A o dziewiątej godzinie Jezus zawołał wielkim głosem, mówiąc: Eli, Eli, lama sabachthani? To jest, tłumacząc: Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś? ^15:35A niektórzy z obok stojących, kiedy to usłyszeli, mówili: Oto woła Eliasza. ^15:36I ktoś podbiegł, napełnił gąbkę octem winnym, włożył ją na trzcinę, i dawał mu pić, mówiąc: Pozwólcie, patrzmy czy Eliasz nadchodzi, aby go ściągnąć. ^15:37Zaś Jezus zawołał wielkim głosem i oddał ducha. ^15:38Rozerwała się także na dwoje zasłona Świątyni, od góry aż do dołu. ^15:39Zaś setnik, stojący naprzeciwko niego, słysząc, że to wykrzyknął i oddał ducha, powiedział: Prawdziwie ten człowiek był Synem Boga. ^15:40Ale były też patrzące z dala niewiasty, wśród których była Maria Magdalena, Maria matka małego Jakóba i Jozesa oraz Salome, ^15:41które kiedy był w Galilei, towarzyszyły mu i mu służyły. Nadto wiele innych, co razem z nim weszły do Jerozolimy. ^15:42A gdy już nastał wieczór ponieważ było Przygotowanie, będące przed odpoczynkiem ^15:43przyszedł Józef z Arymathei, wybitny radca, który sam wyczekiwał Królestwa, śmiało wszedł do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. ^15:44Zaś Piłat się zdziwił, że już umarł, po czym zawołał setnika i go spytał, czy dawno zginął? ^15:45A kiedy się dowiedział od setnika, podarował ciało Józefowi ^15:46Zaś on kupił sukno, zdjął go, owinął suknem oraz położył go w grobowcu, który był wyciosany ze skały. Zatoczył też kamień na drzwi grobowca. ^15:47A Maria Magdalena oraz Maria Jozesa patrzały, gdzie został położony.

⁴Pan, WIEKUISTY, dał mi wyćwiczony język, bym umiał w porę pokrzepić słowem znużonego. On budzi mnie każdego ranka, pobudza moje ucho, bym słuchał jak uważni uczniowie. ⁵Tak, Pan, WIEKUISTY, otworzył mi ucho, a ja się nie opierałem oraz nie odwróciłem się do tyłu. ⁶Nadstawiałem mój grzbiet bijącym, a moje policzki szarpiącym; nie chowałem mej twarzy przed obelgami i pluciem. ⁷Ale Pan, WIEKUISTY, mi dopomaga, dlatego nie będę pohańbiony; dlatego uczyniłem mą twarz jak krzemień, bo wiem, że nie będę zawstydzony.