Słowo na wybrany dzień

¹Od Dawida; kiedy zataiwszy swój rozum przed Abimelechem, odszedł wygnany. ²Będę wielbił WIEKUISTEGO każdego czasu; Jego chwała zawsze na moich ustach. ³Moja dusza chlubi się w WIEKUISTYM, niech to usłyszą uciśnieni i się pocieszą. ⁴Wraz ze mną wynoście BOGA i razem wywyższajmy Jego Imię. ⁵Szukałem WIEKUISTEGO, więc mnie wysłuchał; wybawił mnie ze wszystkich moich lęków. ⁶Spojrzeli ku Niemu i byli rozpromienieni, a ich oblicza nie pobladły. ⁷Ten oto żebrzący wołał, a BÓG go usłyszał i wyzwolił ze wszystkich utrapień. ⁸Anioł BOGA rozłożył się dokoła Jego wiernych oraz ich wyrwał. ⁹Posmakujcie oraz zobaczcie jak dobrym jest BÓG; szczęśliwy mąż, co się do Niego chroni. ¹⁰Czcijcie BOGA Jego święci, gdyż bogobojny nie ma biedy. ¹¹Lwięta łakną i cierpią głód, a tym, co szukają BOGA nie zabraknie wszelkiego dobra. ¹²Pójdźcie dzieci oraz mnie posłuchajcie, a nauczę was bojaźni WIEKUISTEGO. ¹³Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro? ¹⁴Strzeż swojego języka od zła oraz twych ust od zdradliwej mowy. ¹⁵Stroń od złego, a czyń dobrze; pragnij zgody oraz się o nią ubiegaj. ¹⁶Oto oko WIEKUISTEGO zwrócone na sprawiedliwych, a Jego ucho ku ich błaganiom. ¹⁷Ale gniew BOGA na złoczyńców, aby zgładzić ich pamięć z ziemi. ¹⁸Sprawiedliwi wołają, a BÓG słucha, i wyzwala ich ze wszystkich cierpień. ¹⁹BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu; wspomaga skruszonych w duchu. ²⁰Liczne są dolegliwości sprawiedliwego, ale WIEKUISTY go ze wszystkich wybawia. ²¹Strzeże wszystkie jego członki, ani jeden z nich nie jest kaleki. ²²Zło uśmierca niegodziwego; a wrogowie sprawiedliwego będą potępieni. ²³BÓG odkupi duszę swych sług; wszyscy, którzy Mu ufają, nie będą potępieni.

¹⁶Bowiem Bóg tak umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy nie zginął, ale miał życie wieczne. ¹⁷Gdyż Bóg nie posłał na świat swojego Syna, aby świat sądził, lecz aby świat mógł przez niego zostać zbawiony. ¹⁸Kto w niego wierzy nie zostanie oskarżony; a niewierzący już został oskarżony, gdyż nie uwierzył co do Imienia jednorodzonego Syna Boga. ¹⁹Zaś to jest oskarżenie, że światło przyszło na świat, ale ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światło, bo dział się ich porządek, czyli bezbożne działania. ²⁰Bowiem każdy, kto prowadzi podłe sprawy nienawidzi światła i nie wychodzi naprzeciw światłu, by nie mogły zostać zbadane jego czyny. ²¹Ale kto czyni prawdę wychodzi naprzeciw światłu, aby zostały ukazane jego dokonane czyny; że jest w Bogu.

¹⁷Zaś arcykapłan i wszyscy, co byli razem z nim istniejące stronnictwo saduceuszów powstali, i zostali napełnieni zazdrością. ¹⁸Narzucili też ręce na apostołów oraz umieścili ich sobie w publicznym więzieniu. ¹⁹Ale anioł Pana otworzył pośród nocy bramy więzienia, wyprowadził ich i powiedział: ²⁰Idźcie, stańcie w Świątyni oraz mówicie ludowi wszystkie słowa życia. ²¹A gdy to usłyszeli, podczas świtu weszli do Świątyni i nauczali. Zaś kiedy przybył arcykapłan oraz ci razem z nim, zwołali Sanhedryn i całą starszyznę synów Israela oraz posłali do więzienia, aby zostali przyprowadzeni. ²²Zatem słudzy przybyli, lecz nie znaleźli ich w więzieniu; więc wrócili się i oznajmili, mówiąc: ²³Rzeczywiście, z całą pewności znaleźliśmy zamknięte więzienie i na zewnątrz, stojących z przodu drzwi strażników; ale kiedy otworzyli do wewnątrz nikogo nie znaleźliśmy. ²⁴Zaś kiedy arcykapłan oraz rządca Świątyni usłyszeli te słowa, byli odnośnie nich w kłopocie, co by to się zdarzyło. ²⁵Ale ktoś przyszedł i im oznajmił, mówiąc: Oto mężowie, których umieściliście w więzieniu, są w Świątyni, stojąc i nauczając lud. ²⁶Wtedy rządca odszedł wraz ze sługami oraz ich przyprowadził. Nie wśród przemocy, bowiem bali się ludu, aby nie zostali ukamienowani.