Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru. Pieśń psalmu. Zaśpiewaj Bogu cała ziemio. ²Śpiewajcie na chwałę Jego Imienia, oddajcie chwałę Jego sławie. ³Mówcie Bogu: Jak wspaniałe są Twoje dzieła; z powodu Twojej wielkiej potęgi schlebiają Ci Twoi wrogowie. ⁴Przed Tobą korzy się cała ziemia, śpiewa Ci, wyśpiewuje Twe Imię. Sela. ⁵Pójdźcie i obejrzyjcie dzieła Boga; On jest wspaniały w czynach względem ludzi. ⁶Przemienił morze w ląd, a rzekę przeszli pieszo; i w Nim się tam uradowali. ⁷Rządzi światem w Swojej wszechmocy; Jego oczy spoglądają na narody, by wiarołomni się nie rozzuchwalili. Sela. ⁸Ludy, uwielbijcie naszego Boga i głoście Jego chwałę. ⁹Tego, który powołał do życia nasze dusze i nie dał się zachwiać naszej nodze. ¹⁰Gdyż doświadczyłeś nas, Boże; wypławiałeś nas ogniem, jak się wypławia srebro. ¹¹Wprowadziłeś nas w matnię, nałożyłeś kleszcze na nasze biodra. ¹²Człowieka ustanowiłeś naszą głową; upadliśmy w ogień i wodę, lecz nas wyprowadziłeś do pełni szczęścia. ¹³Wśród całopaleń wejdę do Twego domu, uiszczę Ci moje śluby, ¹⁴które w mej niedoli wyrzekły moje wargi oraz wypowiedziały moje usta. ¹⁵Złożę Ci tuczne całopalenia i barany razem z kadzidłem; przygotuję cielce i kozły. Sela. ¹⁶Pójdźcie wszyscy bogobojni; posłuchajcie, a wam opowiem, co On uczynił dla mej duszy. ¹⁷Do Niego wołałem moimi ustami, a na moim języku była chwała. ¹⁸Gdybym knuł niegodziwość w moim sercu, Pan by mnie nie wysłuchał. ¹⁹Jednak Bóg mnie wysłuchał, zwrócił uwagę na głos mej modlitwy. ²⁰Wysławiony Bóg, który nie odrzucił mojej modlitwy i nie usunął ode mnie Swojej łaski.

³⁵A Jezus im powiedział: Ja jestem ten chleb życia. Kto przychodzi do mnie nie odczuł głodu, a przekonany względem mnie nie będzie nigdy pragnął. ³⁶Ale powiedziałem wam, że także mnie widzicie a nie wierzycie. ³⁷Wszystko, co mi daje Ojciec przyjdzie do mnie; a tego, co do mnie przychodzi nie wyrzucę na zewnątrz. ³⁸Bo nie zstąpiłem z niebios, by czynić moją wolę, ale wolę Tego, który mnie posłał. ³⁹Zaś to jest wolą Ojca, który mnie posłał, abym z wszystkiego, co mi dał niczego z tego nie zgubił, ale podniósł je w dniu ostatnim. ⁴⁰Bo to jest wolą Tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy względem niego, miał życie wieczne; a ja go podniosę w dniu ostatnim.

¹Zaś Saul był tym, który zgadzał się by go zabić. A w tamtym dniu powstało wielkie prześladowanie przeciwko zgromadzeniu wybranych w Jerozolimie, więc wszyscy, oprócz apostołów, zostali rozproszeni po krainach Judei i Samarii. ²Zaś bogobojni mężowie pogrzebali Szczepana oraz wywołali po nim wielki płacz. ³A Saul dręczył zbór oraz wchodząc do domów wywlekał mężów i niewiasty, i przekazywał ich do więzienia. ⁴Zatem ci, co zostali rozproszeni, rozeszli się, słowem głosząc dobrą nowinę. ⁵Zaś Filip, zszedł do miasta Samarii oraz rozgłaszał im Chrystusa. ⁶A tłumy kiedy słyszały i widziały znaki, które czynił jednomyślnie oddały się temu, co było mówione przez Filipa. ⁷Bowiem z wielu, co mieli duchy nieczyste, duchy te wychodziły, wołając wielkim głosem; także zostali uzdrowieni liczni sparaliżowani i chromi. ⁸Zatem powstała wielka radość w tamtym mieście.