Słowo na wybrany dzień

¹Chwalcie WIEKUISTEGO wszystkie narody, sławcie Go wszystkie plemiona; ²bo nad nami przemożna Jego łaska, a prawda WIEKUISTEGO na wieki.HALLELUJA!

⁵²Więc Żydzi sprzeczali się ze sobą, mówiąc: Jakże ten może nam dać zjeść swoją cielesną naturę? ⁵³A Jezus im powiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli nie zjecie cielesnej natury Syna Człowieka i nie wypijecie jego przelanej krwi nie macie w sobie życia. ⁵⁴Kto je moją cielesną naturę oraz pije moją krew ma życie wieczne, a ja go podniosę w dniu ostatnim. ⁵⁵Bowiem moja cielesna natura na pewno jest pokarmem, a moja krew na pewno jest napojem. ⁵⁶Kto je moją cielesną naturę i pije moją krew we mnie mieszka, a ja w nim. ⁵⁷Jak mnie posłał żyjący Ojciec, a ja żyję dla Ojca, tak i ten, który mnie spożywa, także ten będzie dla mnie żył. ⁵⁸To jest chleb, co zstąpił z niebios. Nie jak za waszych przodków, którzy zjedli mannę i umarli. Kto je ten chleb będzie żył na wieczność. ⁵⁹To powiedział w bóżnicy, ucząc w Kafarnaum.

¹A Saul dysząc jeszcze groźbą i zabójstwem względem uczniów Pana zajął się arcykapłanem, ²i wyprosił sobie u niego listy do bóżnic w Damaszku, że jeśli znajdzie jakichś mężczyzn, czy niewiasty będących pod wpływem tej nauki, by ich związał i przyprowadził do Jerozolimy. ³Ale w drodze, kiedy zbliżał się do Damaszku, zdarzyło się, że nagle olśniło go światło z Nieba. ⁴Więc padł na ziemię oraz usłyszał głos, który mu mówił: Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz? ⁵Zatem powiedział: Kim jesteś, panie? A Pan powiedział: Ja jestem Jezusem, którego ty prześladujesz; trudno ci wierzgać zgodnie z żądłem. ⁶Więc drżąc i się bojąc, Saul powiedział: Panie, co chcesz, bym ja uczynił? A Pan do niego: Wstań, wejdź do miasta, a zostanie ci powiedziane co ty masz czynić. ⁷Zaś mężowie, którzy podróżowali razem z nim, stanęli oniemiali z jednej strony słyszeli głos, ale nikogo nie widzieli. ⁸Zaś Saul został podniesiony z ziemi; ale kiedy otworzył swoje oczy, nic nie widział. Zatem prowadząc go za rękę, wprowadzili go do Damaszku. ⁹I był trzy dni niewidzącym, oraz nie zjadł, ani nie wypił. ¹⁰Ale w Damaszku był pewien uczeń, imieniem Ananiasz, więc w widzeniu Pan powiedział do niego: Ananiaszu. A on powiedział: Oto ja, Panie. ¹¹Zaś Pan do niego: Wstań, idź na ulicę zwaną Prostą, oraz w domu Judasa odszukaj Saula, z nazwy Tarseńczyka, bo oto się modli. ¹²I w widzeniu zobaczył męża, imieniem Ananiasz, który wchodził oraz kładł na nim ręce, aby mógł widzieć. ¹³Ale Ananiasz odpowiedział: Panie, od licznych osób usłyszałem o tym mężu, że wiele złych rzeczy uczynił Twoim świętym w Jerozolimie. ¹⁴Także tu ma władzę od arcykapłanów, aby związać wszystkich, co wzywają Twego Imienia. ¹⁵A Pan powiedział do niego: Idź, gdyż ten jest moim naczyniem wybrania, by zanieść moje Imię przed narody i królów; dzieci nie tylko z Israela. ¹⁶Bowiem ja mu ukażę, jak wiele trzeba mu wycierpieć dla Mojego Imienia. ¹⁷Zatem Ananiasz poszedł, wszedł do owego domu, położył na niego ręce i powiedział: Bracie Saulu, Pan mnie posłał, Jezus, który dał ci się zobaczyć w drodze, którą przebywałeś, abyś mógł widzieć oraz został napełniony Duchem Świętym. ¹⁸Zaraz też spadły mu z oczu jakby łuski i widział. Także wstał i został ochrzczony. ¹⁹A kiedy przyjął pokarm wrócił do sił. I Saul został z uczniami kilka dni w Damaszku. ²⁰Zaraz też głosił w bóżnicach Chrystusa, że ten jest Synem Boga.