Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru Dawida. Pieśń psalmu. ²Bóg powstał, zatem rozproszyli się Jego wrogowie i przed Nim uciekli Jego nieprzyjaciele. ³Rozwiałeś ich, jak się rozwiewa dym; jak wosk topnieje przed ogniem, tak niegodziwi nikną przed Panem. ⁴A sprawiedliwi się cieszą, weselą się przed Bogiem, unoszą się wśród radości. ⁵Śpiewajcie Bogu, wysławiajcie Jego Imię; uderzcie w bębny przy Imieniu WIEKUISTEGO, na cześć Tego, co zasiada w niebiosach*; przed Nim się radujcie. ⁶W Swoim świętym Przybytku Bóg jest ojcem sierot i sędzią wdów. ⁷Panem, co sprowadza do domu zabłąkanych, a jeńców wyprowadza do szczęśliwości; tylko odstępcy zalegli pustynię. ⁸Boże, gdy szedłeś przed Twoim ludem, kiedy kroczyłeś przez pustkowia, Sela, ⁹ziemia drżała i rozpływały się niebiosa, jak ten Synaj przed Bogiem, z powodu oblicza S Boga Israela. ¹⁰Spuściłeś obfity deszcz, Boże, na Twe omdlałe dziedzictwo i Ty je pokrzepiłeś. ¹¹Pośród niego przebywały Twoje zastępy, w Swej dobroci przygotowałeś je dla biednego, Boże. ¹²Pan dał hasło; wielki zastęp radosnych zwiastunek. ¹³Uciekają królowie wojsk, pierzchają, a mieszkanka domu dzieli łupy. ¹⁴Kiedy rozłożyliście się wśród zagród, srebrem były pokryte skrzydła gołębicy, a jej lotki zielono złotym blaskiem. ¹⁵Gdy Wszechmocny rozproszył w niej królów - zaśnieżyłeś na Calmonie. ¹⁶Góro Pana, góro Baszanu; góro piętrząca się, góro Baszanu; ¹⁷czemu wy, piętrzące się góry, zawistnie spoglądacie na tą górę, którą Pan upodobał na Swe siedlisko? Zaprawdę, WIEKUISTY tam zamieszka na wieki. ¹⁸Miriady wozów Boga, wielokrotne tysiące, a między nimi Pan jak niegdyś na Synaju, w świętości. ¹⁹WIEKUISTY, Boże, wstąpiłeś na wysokość, wziąłeś jeńców, pobrałeś daninę w ludziach, także przekornych, aby się osiedlili. ²⁰Błogosławiony Pan, dzień w dzień się nami opiekuje; Bóg jest naszą pomocą. Sela. ²¹Bóg jest nam Bogiem zbawienia i u Pana, WIEKUISTEGO, znajdują się wyjścia ze śmierci. ²²Tak, Bóg zmiażdżył głowę Swych wrogów; włochate ciemię tego, co chodzi w swoich grzechach. ²³Pan powiedział: Sprowadzę ich z Baszanu, sprowadzę z nad głębin morza; ²⁴by twoja noga brodziła we krwi, a język twoich psów miał także udział we wrogach. ²⁵Widzieli Twój pochód, prawdziwy Boże, pochód mojego Boga, mojego Króla w świętości. ²⁶Na czele śpiewacy, a za nimi grajkowie, pośród dziewic bijących w bębny. ²⁷W zgromadzeniach wybranych S chwalcie Boga, wy z rodu Israela. ²⁸Oto tam najmłodszy Biniamin, ich zwycięzca; książęta Judy, ich hufce; książęta Zebuluna oraz książęta Naftalego. ²⁹Twój Bóg ustanowił twoją potęgę; utwierdź Boże, co dla nas zdziałałeś. ³⁰Do Twojego Przybytku, który jest ponad Jeruszalaim, przynoszą dary królowie. ³¹Rozgromiłeś zwierzę sitowia, gromadę byków pośród cieląt ludów, niech nie pełzają ze sztabami srebra; Pan rozproszył narody żądne bojów. ³²Przychodzą potężni z Egiptu; ziemia Kusz wyciąga do Boga swoje ręce. ³³Królestwa ziemi, śpiewajcie Bogu i wysławiajcie Pana, Sela, ³⁴który unosi się w niebiosach wiecznych niebios; oto rozległ się Jego głos, głos potężny. ³⁵Oddajcie sławę Bogu; Jego majestat wśród Israela, a Jego potęga na obłokach. ³⁶Wspaniały jesteś, Boże, w Twojej świętości! Bóg Israela, On daje narodowi siłę i potęgę; Bóg uwielbiony.

²⁹Mówią mu jego uczniowie: Oto teraz rozmawiasz w jawności oraz żadnej przypowieści nie mówisz. ³⁰Teraz wiemy, że wszystko wiesz i nie masz interesu, aby cię ktoś pytał; przy tym wierzymy, że od Boga wyszedłeś. ³¹Odpowiedział im Jezus: Teraz wierzycie? ³²Oto przychodzi godzina, właśnie nadeszła, abyście się rozproszyli, każdy do swoich, i zostawicie mnie samego; ale nie jestem sam, ponieważ jest ze mną Ojciec. ³³To wam powiedziałem, abyście mieli we mnie pokój. Na świecie macie ucisk; ale bądźcie dobrej myśli ja zwyciężyłem świat.

¹A gdy Apollos był w Koryncie, zdarzyło się, że Paweł przeszedł wyżej położone tereny, zszedł do Efezu, znalazł pewnych uczniów, ²oraz do nich powiedział: Czy po uwierzeniu otrzymaliście Ducha Świętego? A oni mu powiedzieli: Nawet nie słyszeliśmy, że jest Duch Święty. ³Lecz także do nich powiedział: Względem czego, zatem, zostaliście ochrzczeni? A oni powiedzieli: Względem chrztu Jana. ⁴Zaś Paweł powiedział: Jan chrzcił chrztem skruchy mówiąc ludowi, aby uwierzyli względem tego, który po nim przychodzi to jest w Jezusa Chrystusa. ⁵A kiedy to usłyszeli, dali się ochrzcić względem Imienia Pana Jezusa. ⁶I gdy Paweł położył na nich ręce, przybył dla nich Duch Święty, zatem mówili językami oraz prorokowali. ⁷A wszystkich mężczyzn było dwunastu. ⁸Wszedł także do bóżnicy oraz otwarcie mówił przez trzy miesiące, wykładając i przekonując odnośnie Królestwa Boga.