Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru Dawida. Pieśń psalmu. ²Bóg powstał, zatem rozproszyli się Jego wrogowie i przed Nim uciekli Jego nieprzyjaciele. ³Rozwiałeś ich, jak się rozwiewa dym; jak wosk topnieje przed ogniem, tak niegodziwi nikną przed Panem. ⁴A sprawiedliwi się cieszą, weselą się przed Bogiem, unoszą się wśród radości. ⁵Śpiewajcie Bogu, wysławiajcie Jego Imię; uderzcie w bębny przy Imieniu WIEKUISTEGO, na cześć Tego, co zasiada w niebiosach*; przed Nim się radujcie. ⁶W Swoim świętym Przybytku Bóg jest ojcem sierot i sędzią wdów. ⁷Panem, co sprowadza do domu zabłąkanych, a jeńców wyprowadza do szczęśliwości; tylko odstępcy zalegli pustynię. ⁸Boże, gdy szedłeś przed Twoim ludem, kiedy kroczyłeś przez pustkowia, Sela, ⁹ziemia drżała i rozpływały się niebiosa, jak ten Synaj przed Bogiem, z powodu oblicza S Boga Israela. ¹⁰Spuściłeś obfity deszcz, Boże, na Twe omdlałe dziedzictwo i Ty je pokrzepiłeś. ¹¹Pośród niego przebywały Twoje zastępy, w Swej dobroci przygotowałeś je dla biednego, Boże. ¹²Pan dał hasło; wielki zastęp radosnych zwiastunek. ¹³Uciekają królowie wojsk, pierzchają, a mieszkanka domu dzieli łupy. ¹⁴Kiedy rozłożyliście się wśród zagród, srebrem były pokryte skrzydła gołębicy, a jej lotki zielono złotym blaskiem. ¹⁵Gdy Wszechmocny rozproszył w niej królów - zaśnieżyłeś na Calmonie. ¹⁶Góro Pana, góro Baszanu; góro piętrząca się, góro Baszanu; ¹⁷czemu wy, piętrzące się góry, zawistnie spoglądacie na tą górę, którą Pan upodobał na Swe siedlisko? Zaprawdę, WIEKUISTY tam zamieszka na wieki. ¹⁸Miriady wozów Boga, wielokrotne tysiące, a między nimi Pan jak niegdyś na Synaju, w świętości. ¹⁹WIEKUISTY, Boże, wstąpiłeś na wysokość, wziąłeś jeńców, pobrałeś daninę w ludziach, także przekornych, aby się osiedlili. ²⁰Błogosławiony Pan, dzień w dzień się nami opiekuje; Bóg jest naszą pomocą. Sela. ²¹Bóg jest nam Bogiem zbawienia i u Pana, WIEKUISTEGO, znajdują się wyjścia ze śmierci. ²²Tak, Bóg zmiażdżył głowę Swych wrogów; włochate ciemię tego, co chodzi w swoich grzechach. ²³Pan powiedział: Sprowadzę ich z Baszanu, sprowadzę z nad głębin morza; ²⁴by twoja noga brodziła we krwi, a język twoich psów miał także udział we wrogach. ²⁵Widzieli Twój pochód, prawdziwy Boże, pochód mojego Boga, mojego Króla w świętości. ²⁶Na czele śpiewacy, a za nimi grajkowie, pośród dziewic bijących w bębny. ²⁷W zgromadzeniach wybranych S chwalcie Boga, wy z rodu Israela. ²⁸Oto tam najmłodszy Biniamin, ich zwycięzca; książęta Judy, ich hufce; książęta Zebuluna oraz książęta Naftalego. ²⁹Twój Bóg ustanowił twoją potęgę; utwierdź Boże, co dla nas zdziałałeś. ³⁰Do Twojego Przybytku, który jest ponad Jeruszalaim, przynoszą dary królowie. ³¹Rozgromiłeś zwierzę sitowia, gromadę byków pośród cieląt ludów, niech nie pełzają ze sztabami srebra; Pan rozproszył narody żądne bojów. ³²Przychodzą potężni z Egiptu; ziemia Kusz wyciąga do Boga swoje ręce. ³³Królestwa ziemi, śpiewajcie Bogu i wysławiajcie Pana, Sela, ³⁴który unosi się w niebiosach wiecznych niebios; oto rozległ się Jego głos, głos potężny. ³⁵Oddajcie sławę Bogu; Jego majestat wśród Israela, a Jego potęga na obłokach. ³⁶Wspaniały jesteś, Boże, w Twojej świętości! Bóg Israela, On daje narodowi siłę i potęgę; Bóg uwielbiony.

¹To Jezus powiedział oraz podniósł swoje oczy ku niebiosom i rzekł: Ojcze, przyszła godzina; otocz chwałą Twojego Syna, aby Syn mógł otoczyć chwałą Ciebie. ²Tak, jak mu dałeś władzę nad wszelką cielesną naturą, by każdemu, z których mu dałeś, dał życie wieczne. ³A takim jest życie wieczne, by poznawali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga oraz tego, którego wysłałeś, Jezusa Chrystusa. ⁴Ja Ciebie wyniosłem na ziemi i wypełniłem dzieło, które mi wyznaczyłeś, bym uczynił. ⁵A teraz Ty otocz mnie chwałą, Ojcze, chwałą u samego siebie, którą miałem u Ciebie przed zaistnieniem świata. ⁶Objawiłem Twoje Imię ludziom, których mi dałeś ze świata; Twoi byli i mnie ich dałeś, i zachowują Twoje słowo. ⁷Teraz poznali, że wszystko, cokolwiek mi dałeś, jest od Ciebie; ⁸gdyż dałem im słowa, które mi dałeś; a oni je wzięli oraz prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, i uwierzyli, że Ty mnie posłałeś. ⁹Ja za nich proszę; nie proszę za tych, którzy są świata; ale za tymi, których mi dałeś, bo są Twoi. ¹⁰Także wszystko moje jest Twoje, a Twoje moje, oraz jestem w nich wyniesiony. ¹¹Nie jestem dłużej na świecie, bo ja idę do Ciebie, a oni są na świecie. Ojcze Święty zachowaj ich w Twym Imieniu, które mi dałeś, aby byli jedno jak my.

¹⁷Zaś z Miletu posłał do Efezu i przywołał do siebie starszych zgromadzenia wybranych. ¹⁸A kiedy do niego przybyli, powiedział im: Wy wiecie od pierwszego dnia, od którego przybyłem do Azji, jak cały czas byłem z wami, ¹⁹służąc Panu z całą pokorą. Nieraz także pośród łez i doświadczeń, zdarzających mi się między zmowami Żydów. ²⁰Ucząc publicznie i po domach, nie unikałem niczego ze spraw, które są pożytecznymi, bym ich wam nie oznajmił; ²¹zaświadczając Żydom i Grekom względem skruchy przed Bogiem oraz wiary co do naszego Pana, Jezusa Chrystusa. ²²Więc oto teraz, będąc związany Duchem jadę do Jerozolimy, nie znając tych rzeczy, które w niej mają mi się przydarzyć. ²³Z wyjątkiem tego, że Duch Święty zaświadcza mi po mieście, mówiąc, że czekają mnie pęta i uciski. ²⁴Ale nie stworzyłem sobie żadnej zasady oraz nie jest mi cenne moje życie, byle z radością wypełnić mój bieg i służbę, którą otrzymałem od Pana Jezusa, zaświadczając Dobrej Nowinie łaski Boga. ²⁵Oto teraz ja wiem, że wy wszyscy, między których dotarłem, ogłaszając Królestwo Boga, już więcej mojego oblicza nie zobaczycie. ²⁶Dlatego wam świadczę w dniu dzisiejszym, że jestem czysty od krwi wszystkich. ²⁷Gdyż nie chroniłem siebie, aby wam nie oznajmić całego planu Boga.