Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru Dawida. Pieśń psalmu. ²Bóg powstał, zatem rozproszyli się Jego wrogowie i przed Nim uciekli Jego nieprzyjaciele. ³Rozwiałeś ich, jak się rozwiewa dym; jak wosk topnieje przed ogniem, tak niegodziwi nikną przed Panem. ⁴A sprawiedliwi się cieszą, weselą się przed Bogiem, unoszą się wśród radości. ⁵Śpiewajcie Bogu, wysławiajcie Jego Imię; uderzcie w bębny przy Imieniu WIEKUISTEGO, na cześć Tego, co zasiada w niebiosach*; przed Nim się radujcie. ⁶W Swoim świętym Przybytku Bóg jest ojcem sierot i sędzią wdów. ⁷Panem, co sprowadza do domu zabłąkanych, a jeńców wyprowadza do szczęśliwości; tylko odstępcy zalegli pustynię. ⁸Boże, gdy szedłeś przed Twoim ludem, kiedy kroczyłeś przez pustkowia, Sela, ⁹ziemia drżała i rozpływały się niebiosa, jak ten Synaj przed Bogiem, z powodu oblicza S Boga Israela. ¹⁰Spuściłeś obfity deszcz, Boże, na Twe omdlałe dziedzictwo i Ty je pokrzepiłeś. ¹¹Pośród niego przebywały Twoje zastępy, w Swej dobroci przygotowałeś je dla biednego, Boże. ¹²Pan dał hasło; wielki zastęp radosnych zwiastunek. ¹³Uciekają królowie wojsk, pierzchają, a mieszkanka domu dzieli łupy. ¹⁴Kiedy rozłożyliście się wśród zagród, srebrem były pokryte skrzydła gołębicy, a jej lotki zielono złotym blaskiem. ¹⁵Gdy Wszechmocny rozproszył w niej królów - zaśnieżyłeś na Calmonie. ¹⁶Góro Pana, góro Baszanu; góro piętrząca się, góro Baszanu; ¹⁷czemu wy, piętrzące się góry, zawistnie spoglądacie na tą górę, którą Pan upodobał na Swe siedlisko? Zaprawdę, WIEKUISTY tam zamieszka na wieki. ¹⁸Miriady wozów Boga, wielokrotne tysiące, a między nimi Pan jak niegdyś na Synaju, w świętości. ¹⁹WIEKUISTY, Boże, wstąpiłeś na wysokość, wziąłeś jeńców, pobrałeś daninę w ludziach, także przekornych, aby się osiedlili. ²⁰Błogosławiony Pan, dzień w dzień się nami opiekuje; Bóg jest naszą pomocą. Sela. ²¹Bóg jest nam Bogiem zbawienia i u Pana, WIEKUISTEGO, znajdują się wyjścia ze śmierci. ²²Tak, Bóg zmiażdżył głowę Swych wrogów; włochate ciemię tego, co chodzi w swoich grzechach. ²³Pan powiedział: Sprowadzę ich z Baszanu, sprowadzę z nad głębin morza; ²⁴by twoja noga brodziła we krwi, a język twoich psów miał także udział we wrogach. ²⁵Widzieli Twój pochód, prawdziwy Boże, pochód mojego Boga, mojego Króla w świętości. ²⁶Na czele śpiewacy, a za nimi grajkowie, pośród dziewic bijących w bębny. ²⁷W zgromadzeniach wybranych S chwalcie Boga, wy z rodu Israela. ²⁸Oto tam najmłodszy Biniamin, ich zwycięzca; książęta Judy, ich hufce; książęta Zebuluna oraz książęta Naftalego. ²⁹Twój Bóg ustanowił twoją potęgę; utwierdź Boże, co dla nas zdziałałeś. ³⁰Do Twojego Przybytku, który jest ponad Jeruszalaim, przynoszą dary królowie. ³¹Rozgromiłeś zwierzę sitowia, gromadę byków pośród cieląt ludów, niech nie pełzają ze sztabami srebra; Pan rozproszył narody żądne bojów. ³²Przychodzą potężni z Egiptu; ziemia Kusz wyciąga do Boga swoje ręce. ³³Królestwa ziemi, śpiewajcie Bogu i wysławiajcie Pana, Sela, ³⁴który unosi się w niebiosach wiecznych niebios; oto rozległ się Jego głos, głos potężny. ³⁵Oddajcie sławę Bogu; Jego majestat wśród Israela, a Jego potęga na obłokach. ³⁶Wspaniały jesteś, Boże, w Twojej świętości! Bóg Israela, On daje narodowi siłę i potęgę; Bóg uwielbiony.

¹¹Nie jestem dłużej na świecie, bo ja idę do Ciebie, a oni są na świecie. Ojcze Święty zachowaj ich w Twym Imieniu, które mi dałeś, aby byli jedno jak my. ¹²Gdy byłem pośród nich na świecie, ja ich zachowałem w Twoim Imieniu, które mi dałeś. Także ustrzegłem, by nikt z nich nie zginął a tylko syn potępienia, aby się wypełniło Pismo. ¹³Ale teraz idę do Ciebie, zatem to mówię na świecie, aby się napełniając mną, mieli w sobie radość. ¹⁴Ja im dałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził, bowiem nie są ze świata, jak ja nie jestem ze świata. ¹⁵Nie proszę, abyś ich wziął ze świata, ale abyś ich zachował od złego. ¹⁶Nie są ze świata, jak ja nie jestem ze świata. ¹⁷Poświęć ich w prawdzie Twojej, Słowo Twoje jest prawdą. ¹⁸Jak mnie posłałeś na świat, tak ja ich posyłam na świat. ¹⁹Ja także ofiarowuję za nich mnie samego, aby i oni zostali ofiarowani w prawdzie.

²⁸Zajmijcie się sami sobą i całą trzodą, w której Duch Święty ustanowił was doglądającymi, aby paść zgromadzenie wybranych Boga, które nabył dla siebie poprzez szczególną krew. ²⁹Bo ja to wiem, że po moim odejściu wejdą do was gwałtowne wilki, nie oszczędzając trzody. ³⁰Także z powodu was samych powstaną mężowie, którzy będą mówili wykrzywione nauki, by pociągnąć za sobą uczniów. ³¹Dlatego czuwajcie, przypominając sobie, że przez trzy lata, dniem i nocą, nie przestałem ze łzami ostrzegać każdego jednego. ³²A teraz, bracia, powierzam was Bogu oraz słowu Jego łaski, mogącemu zbudować oraz dać wam dziedzictwo między wszystkimi, którzy zostali uświęceni. ³³Nikogo srebra, złota, czy też odzieży nie pożądałem. ³⁴Sami wiecie, że te ręce pełniły służbę mym potrzebom oraz tych, którzy byli ze mną. ³⁵Wszystkim wam przekazałem, że pracując, trzeba pomagać tym, co są w potrzebie, lecz także pamiętać o słowach Pana Jezusa, że on powiedział: Błogosławione jest raczej dawać niż brać. ³⁶To powiedział oraz uklęknął na swe kolana i razem z nimi wszystkimi się pomodlił. ³⁷Ale powstał wielki płacz wszystkich braci. I przypadli do szyi Pawła oraz go całowali; ³⁸najbardziej smucąc się z powodu słowa, które powiedział, że już więcej nie będą oglądali jego oblicza. Po czym odprowadzili go do okrętu.