Słowo na wybrany dzień

¹Miłuję, dlatego, że WIEKUISTY wysłuchał mój głos oraz moje błagania, ²że skłonił ku mnie Swe ucho; oto będę Go wzywał dopóki moje dni. ³Ogarnęły mnie bóle śmierci, nawiedziły mnie męczarnie grobu, ucisk i smutek mnie dościgły. ⁴Ale wzywałem Imię WIEKUISTEGO: Zechciej BOŻE i ocal moją duszę. ⁵WIEKUISTY jest litościwy i sprawiedliwy, nasz Bóg jest miłosierny. ⁶WIEKUISTY strzeże prostodusznych; byłem biedny, a wspomógł mnie. ⁷Wróć moja duszo do swojego spokoju, bo BÓG się ulitował nad tobą. ⁸Wybawił moją duszę od śmierci, moje oko od łez, a moją nogę od upadku. ⁹Będę chodził przed WIEKUISTYM w Krainach Życia. ¹⁰Wierzyłem, kiedy wołałem: Jak bardzo jestem biedny. ¹¹W mojej trwodze powiedziałem: Wszyscy ludzie są zawodni. ¹²Czym odwdzięczę się WIEKUISTEMU za wszystkie dobrodziejstwa względem mnie? ¹³Podniosę czarę zbawienia i będę wzywał Imienia BOGA. ¹⁴Spełnię BOGU me śluby, wobec całego Jego ludu. ¹⁵Drogą jest w oczach BOGA śmierć Jego świętych. ¹⁶O WIEKUISTY, ja przecież jestem Twoim sługą, synem Twej służebnicy, bo rozwiązałeś moje pęta. ¹⁷Tobie składam dziękczynną ofiarę oraz wzywam Imienia BOGA. ¹⁸Moje śluby spełniam BOGU wobec całego Jego ludu. ¹⁹W przedsionkach domu WIEKUISTEGO, w twoim wnętrzu, Jeruszalaim. HALLELUJA!

¹²Zaś przedniego dnia Przaśników, kiedy ofiarowywali Paschę, mówią mu jego uczniowie: Gdzie chcesz byśmy odeszli oraz przygotowali, abyś zjadł wieczerzę paschalną? ¹³Więc wysyła dwóch swoich uczniów i im mówi: Idźcie do miasta, a napotka was człowiek niosący dzban wody; idźcie za nim. ¹⁴I gdzie wejdzie, powiedzcie gospodarzowi: Nauczyciel mówi: Gdzie jest kwatera, bym z moimi uczniami zjadł wieczerzę paschalną? ¹⁵A on wam pokaże wielkie, usłane i gotowe piętro; tam nam przygotujcie. ¹⁶Zatem jego uczniowie odeszli, przyszli do miasta oraz znaleźli jak im powiedział; przygotowali też wieczerzę paschalną. …Pominięto wersety 17–21 ²²A kiedy oni jedli, Jezus wziął chleb i uwielbiwszy Boga, łamał, dał im oraz powiedział: Bierzcie, jedzcie, to oznacza moje ciało. ²³Potem wziął kielich i podziękowawszy, dał im, więc wszyscy z niego wypili. ²⁴I im powiedział: To oznacza moją krew Nowego Przymierza, która wylewa się za wielu. ²⁵Zaprawdę, powiadam wam, że już nie będę pił z plonu winorośli, aż do owego dnia, gdy go będę pił nowy w Królestwie Boga. ²⁶I zaśpiewali hymn oraz wyszli na górę Oliwek.

³Zatem Mojżesz przyszedł i opowiedział ludowi wszystkie słowa WIEKUISTEGO, i wszystkie sądy; a cały lud jednogłośnie odpowiedział, mówiąc: Spełnimy wszystkie słowa, które wypowiedział WIEKUISTY. ⁴Więc Mojżesz spisał wszystkie słowa WIEKUISTEGO. Nadto wstał rano i u stóp góry wystawił ofiarnicę oraz dwanaście słupów, stosownie do dwunastu pokoleń israelskich. ⁵Posłał też wiadomych młodzieńców z synów Israela, zatem ofiarowali całopalenia oraz zarzynali byki opłatne ofiary dla WIEKUISTEGO. ⁶Zaś Mojżesz wziął połowę krwi, wlał w czaszę, a drugą połową krwi pokropił ofiarnicę. ⁷Wziął także Zwój Przymierza oraz przeczytał ją w uszy ludu; zatem powiedzieli: Spełnimy i będziemy posłuszni wszystkiemu, co nakazał WIEKUISTY. ⁸A Mojżesz wziął krew, pokropił lud i powiedział: Oto jest krew Przymierza, które zawarł z wami WIEKUISTY, odnośnie wszystkich tych słów.

¹¹Zaś Chrystus, gdy przybył jako Arcykapłan przyszłych dóbr z powodu większego i doskonalszego Przybytku, nie zbudowanego ręką, to jest nie dla tego stworzenia, ¹²ani nie dla krwi kozłów i cieląt, ale dla własnej krwi raz na zawsze wszedł do miejsc Świętych, przekonując się o wiecznym odkupieniu. ¹³Bo jeśli krew kozłów, byków oraz popiół z jałówki skrapiając co skalane to uświęca, blisko ku czystości ciała wewnętrznego, ¹⁴daleko więcej krew Chrystusa który z powodu wiecznego życia ofiarował Bogu nieskalanego siebie oczyści nasze sumienia od martwych uczynków, dla służby żyjącemu Bogu. ¹⁵I dlatego jest pośrednikiem Nowego Testamentu, aby dla odkupienia występków za Pierwszego Testamentu dokonała się śmierć, a zaproszeni wzięli obietnicę wiecznego dziedzictwa.