Słowo na wybrany dzień

¹Psalm Dawida. Nie obruszaj się na złoczyńców i nie zazdrość tym, co czynią nieprawość. ²Gdyż szybko będą ścięci jak trawa i powiędną jak zielony chwast. ³Zaufaj WIEKUISTEMU i czyń właściwie; żyj w kraju oraz pielęgnuj prawdę. ⁴Napawaj się WIEKUISTYM, a spełni życzenia twojego serca. ⁵Powierz BOGU twą drogę oraz na Nim polegaj, a On wszystko dokona. ⁶Wyprowadzi jak światło twoją sprawiedliwość, a Twoje prawo jak jasne południe. ⁷Poddaj się WIEKUISTEMU i Go wyczekuj; nie zazdrość temu, któremu się powodzi; człowiekowi, który spełnił zamiary. ⁸Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość; nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego. ⁹Bowiem złoczyńcy będą zatraceni; a ci, co ufają WIEKUISTEMU odziedziczą ziemię. ¹⁰Jeszcze chwila, a nie będzie niegodziwego; spojrzysz na jego miejsce, a go nie ma. ¹¹Lecz pokorni posiądą ziemię oraz będą się napawać pełnią pokoju. ¹²Niegodziwy knuje przeciw sprawiedliwemu, ostrzy na niego swoje zęby. ¹³Ale WIEKUISTY mu urąga, bo widzi, że Jego dzień nadchodzi. ¹⁴Niegodziwcy dobyli miecza, naciągnęli swój łuk, by porazić żebrzącego i uciśnionego, aby wytracić tych, co chodzą prostą drogą. ¹⁵Lecz ich miecz przebije ich serce, zaś ich łuki będą połamane. ¹⁶Lepiej z małym sprawiedliwemu, niż wielu niegodziwcom w dostatku. ¹⁷Ponieważ ramiona niegodziwców zostaną połamane, a sprawiedliwych wesprze WIEKUISTY. ¹⁸BÓG zna losy nieskazitelnych, a ich dziedzictwo będzie wieczne. ¹⁹Nie zawstydzą się w złą godzinę, a w dni głodu będą nasyceni. ²⁰Bo niegodziwcy zaginą; wrogowie WIEKUISTEGO znikną jak piękno łąk, znikną jak dym. ²¹Niegodziwy pożycza i nie płaci, a sprawiedliwy jest miłosierny i daje. ²²Jego błogosławieni posiądą ziemię, a Jego wyklęci będą zatraceni. ²³Kroki szlachetnego męża są kierowane przez Boga, bo upodobał sobie jego drogę. ²⁴Choć upadnie – nie będzie powalony, ponieważ BÓG go wspiera. ²⁵Byłem młodym i się zestarzałem, a nie widziałem sprawiedliwego – opuszczonym, ani jego potomstwa żebrzącego chleb. ²⁶Co dzień jest miłosiernym i pożycza; a jego potomstwo jest w błogosławieństwie. ²⁷Stroń od złego, czyń szlachetnie i bądź spokojnym na wieki. ²⁸Bowiem BÓG miłuje prawość i nie opuści Swych pobożnych; w Swojej straży ma ich na wieki, zaś ród niegodziwych zaginie. ²⁹Sprawiedliwi odziedziczą ziemię i na wieki na niej zamieszkają. ³⁰Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza. ³¹W jego sercu jest Prawo Pana, jego kroki się nie zachwieją. ³²Niegodziwy czyha na sprawiedliwego i pragnie zadać mu śmierć. ³³Ale BÓG nie zostawi go w jego ręce oraz go nie potępi, kiedy będzie sądzony. ³⁴Miej nadzieję w WIEKUISTYM, przestrzegaj Jego drogi, a On cię wywyższy, byś odziedziczył ziemię; zobaczysz także zagładę niegodziwych. ³⁵Widziałem wyniosłego bezbożnika, rozpierającego się niby samorosłe, zielone drzewo. ³⁶Ale przeminął, otóż go nie ma; szukałem go i się nie znalazł. ³⁷Strzeż niewinnego, patrz prawego, bowiem dla męża pokoju jest przyszłość. ³⁸A występni razem poginą; przyszłość niegodziwych jest zniweczoną. ³⁹Zbawienie sprawiedliwych jest od WIEKUISTEGO, On ich obroną w czas niedoli. ⁴⁰WIEKUISTY ich wspomaga i ich ocala, ponieważ Mu zaufali; ocala ich, wybawia od niegodziwych.

¹⁶Oto ja was wysyłam jak owce między wilki; bądźcie więc roztropni jak węże i szczerzy jak gołębice. ¹⁷I strzeżcie się ludzi; bowiem będą was wydawać do rad oraz będą was biczować w swoich domach zgromadzeń; ¹⁸także przed namiestników i królów będziecie dla mnie prowadzeni, na świadectwo przeciwko nim i narodom. ¹⁹Ale gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak lub co macie mówić; bo tej godziny będzie wam dane, co macie mówić; ²⁰gdyż nie wy jesteście tymi, którzy mówią, ale Duch waszego Ojca, który w was mówi. ²¹I wyda na śmierć brat brata, i ojciec syna, i powstaną dzieci przeciwko rodzicom oraz będą powodować ich śmierć. ²²Także będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego Imienia; ale kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony. ²³A gdy będą was prześladować w tym mieście, uciekajcie do innego; bo zaprawdę, powiadam wam, że nie obejdziecie miast Israela, aż Syn Człowieka przyjdzie.

¹I Israel wyruszył ze wszystkim co miał oraz przybyli do Beer-Szeby, więc złożył ofiary Bogu swojego ojca Ic'haka. ²A w widzeniach tej nocy Bóg powiedział do Israela, wołając: Jakóbie, Jakóbie! Zatem rzekł: Oto jestem. ³Więc powiedział: Jam jest Bóg, Bóg twojego ojca; nie obawiaj się zejść do Micraim, gdyż tam uczynię cię wielkim narodem. ⁴Ja zejdę z tobą do Micraim i Ja cię też wyprowadzę, a Josef położy swą rękę na twoje oczy. ⁵Zatem Jakób ruszył z Beer-Szeby. Synowie Israela powieźli swojego ojca Jakóba, swoje dzieci i swoje żony na wozach, które posłał faraon, aby go przewieziono. ⁶Zabrali też swoje bydło i swój dobytek, który nabyli w ziemi Kanaan oraz przybyli do Micraimu; Jakób, a z nim całe jego potomstwo. ⁷Jakób sprowadził ze sobą do Micraim swoich synów i swoich wnuków, swe córki, swoje wnuczki i całe swoje potomstwo. …Pominięto wersety 8–27 ²⁸Zaś Jakób wysłał przed sobą Jehudę do Josefa, aby mu wskazał drogę do Goszen. I przybyli do ziemi Goszen. ²⁹A Josef zaprzągł swój wóz oraz wyjechał do Goszen na spotkanie swojego ojca Israela; a kiedy mu się ukazał, padł na jego szyję i długo płakał u jego szyi. ³⁰A Israel powiedział do Josefa: Teraz, po ujrzeniu twojego oblicza, że jeszcze żyjesz mogę już umrzeć.