Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru, w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Pieśń psalmu. ²Oby Bóg się zmiłował nad nami oraz nam błogosławił; oby pośród nas zajaśniał Swym obliczem. Sela. ³Oby poznano Twoją drogę na ziemi; Twoje zbawienie pośród wszystkich ludów. ⁴Niech Cię wielbią ludy, Boże; niech Cię wielbią wszystkie narody. ⁵Niech się ucieszą i rozradują plemiona; gdyż w prawości będziesz sądził narody i poprowadzisz plemiona ziemi. Sela. ⁶Niech Cię wielbią ludy, prawdziwy Boże; niech Cię wielbią wszystkie narody. ⁷Ziemia wydała swój plon; niech nam błogosławi Bóg, nasz Bóg. ⁸Niech nam Bóg błogosławi i niech Go się boją wszystkie krańce ziemi.

¹W tym czasie Herod Tetrarcha usłyszał wieść o Jezusie, ²zatem powiedział swoim sługom: To jest Jan Chrzciciel; to on jest wzbudzony z umarłych, i dlatego dzieją się cuda przez niego. ³Bowiem Herod pojmawszy Jana, związał go oraz wsadził do więzienia z powodu Herodiady, żony Filipa, swego brata. ⁴Bo Jan mu mówił: Nie wolno ci jej mieć. ⁵Ale gdy chciał go zabić, bał się tłumu, bowiem uważali go za proroka. ⁶Gdy więc obchodzono dzień urodzin Heroda, na środku tańcowała córka Herodiady i spodobała się Herodowi. ⁷Stąd też, pod przysięgą obiecał jej dać, cokolwiek by zażądała. ⁸A ona będąc przedtem namówiona przez swoją matkę, powiada: Daj mi tu na półmisku głowę Jana Chrzciciela. ⁹Więc zasmucił się król; ale z powodu przysięgi oraz współsiedzących, kazał dać. ¹⁰Zatem posłał kata oraz ściął Jana w więzieniu. ¹¹Przyniesiono też na półmisku jego głowę oraz dano dzieweczce, i odniosła ją swojej matce. ¹²A gdy przyszli jego uczniowie, wzięli zwłoki oraz je pogrzebali, i przybywszy, oznajmili to Jezusowi.

¹Nadto przy górze Synaj WIEKUISTY powiedział Mojżeszowi: …Pominięto wersety 2–7 ⁸Potem naliczysz sobie siedem tygodni lat siedmiokroć po siedem lat aby czas tygodni naliczył ci liczbę czterdziestu dziewięciu lat. ⁹A siódmego miesiąca, dziesiątego dnia tego miesiąca, każesz zadąć w róg; w Dzień Przebaczenia każecie zadąć w róg na całej waszej ziemi. ¹⁰Nadto poświęcicie rok pięćdziesiąty i ogłosicie na ziemi świętej wolność dla wszystkich jej mieszkańców. Będzie on dla was jubileuszem; więc wrócicie każdy wróci do swojej posiadłości i każdy do swej rodziny. ¹¹Rok Pięćdziesiąty ma być dla was jubileuszem. Nie siejcie w nim, nie zżynajcie samorodnego plonu, ani nie zbierajcie w nim nieobrzętych winorośli. ¹²Bo jest jubileuszem, będzie wam święty; jego plon będziecie spożywać wprost z pola. ¹³W tym to Roku Jubileuszowym wrócicie każdy do swojej posiadłości. ¹⁴A gdy będziesz sprzedawał pole swojemu bliźniemu, albo je kupował od twojego bliźniego nie oszukujcie jeden drugiego. ¹⁵Kupisz od twojego bliźniego według liczby lat po jubileuszu; a on tobie sprzeda według liczby lat plonów. ¹⁶W miarę powiększania się tych lat powiększysz mu cenę; a w miarę zmniejszania się tych lat umniejszysz mu cenę, bo on tobie sprzedaje liczbę plonów. ¹⁷Także nie oszukujcie jeden drugiego lecz obawiaj się twojego Boga; gdyż Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.