Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru. Pieśń psalmu. Zaśpiewaj Bogu cała ziemio. ²Śpiewajcie na chwałę Jego Imienia, oddajcie chwałę Jego sławie. ³Mówcie Bogu: Jak wspaniałe są Twoje dzieła; z powodu Twojej wielkiej potęgi schlebiają Ci Twoi wrogowie. ⁴Przed Tobą korzy się cała ziemia, śpiewa Ci, wyśpiewuje Twe Imię. Sela. ⁵Pójdźcie i obejrzyjcie dzieła Boga; On jest wspaniały w czynach względem ludzi. ⁶Przemienił morze w ląd, a rzekę przeszli pieszo; i w Nim się tam uradowali. ⁷Rządzi światem w Swojej wszechmocy; Jego oczy spoglądają na narody, by wiarołomni się nie rozzuchwalili. Sela. ⁸Ludy, uwielbijcie naszego Boga i głoście Jego chwałę. ⁹Tego, który powołał do życia nasze dusze i nie dał się zachwiać naszej nodze. ¹⁰Gdyż doświadczyłeś nas, Boże; wypławiałeś nas ogniem, jak się wypławia srebro. ¹¹Wprowadziłeś nas w matnię, nałożyłeś kleszcze na nasze biodra. ¹²Człowieka ustanowiłeś naszą głową; upadliśmy w ogień i wodę, lecz nas wyprowadziłeś do pełni szczęścia. ¹³Wśród całopaleń wejdę do Twego domu, uiszczę Ci moje śluby, ¹⁴które w mej niedoli wyrzekły moje wargi oraz wypowiedziały moje usta. ¹⁵Złożę Ci tuczne całopalenia i barany razem z kadzidłem; przygotuję cielce i kozły. Sela. ¹⁶Pójdźcie wszyscy bogobojni; posłuchajcie, a wam opowiem, co On uczynił dla mej duszy. ¹⁷Do Niego wołałem moimi ustami, a na moim języku była chwała. ¹⁸Gdybym knuł niegodziwość w moim sercu, Pan by mnie nie wysłuchał. ¹⁹Jednak Bóg mnie wysłuchał, zwrócił uwagę na głos mej modlitwy. ²⁰Wysławiony Bóg, który nie odrzucił mojej modlitwy i nie usunął ode mnie Swojej łaski.

¹⁵A jeśliby zgrzeszył przeciw tobie twój brat, idź i rozsądź go pomiędzy tobą, a nim samym. Jeżeli cię usłucha, pozyskałeś swojego brata. ¹⁶Ale jeśli nie usłucha, weź ze sobą jeszcze jednego lub dwóch, aby na ustach dwóch lub trzech świadków mogła stanąć każda sprawa. ¹⁷A jeśliby ich nie usłuchał, powiedz zborowi; a jeśliby nie usłuchał także zgromadzenia wybranych, niech będzie dla ciebie jak ci, co są z narodów i poborca podatków. ¹⁸Zaprawdę, mówię wam: Cokolwiek byście związali na ziemi, będzie związane już w Niebie, a cokolwiek byście rozwiązali na ziemi, będzie rozwiązane już w Niebie. ¹⁹Znowu mówię wam, że gdyby się dwaj z was zgodzili na ziemi, co do wszelkiej rzeczy, o którą będą prosić, to im się stanie od mego Ojca, który jest w niebiosach. ²⁰Bo gdzie są dwaj lub trzej zgromadzeni w moje Imię, tam jestem pośród nich.

¹I Mojżesz wszedł ze stepów Moabu na górę Nebo, na szczyt Pisgi, który jest naprzeciwko Jerecho, a WIEKUISTY pokazał mu całą ziemię, od Gilead – do Dan; ²i całą ziemię Naftalego, i ziemie Efraima, i Menaszy, i całą ziemie Jehudy, aż do krańcowego morza. ³Nadto Południe i obwód doliny Jerycho – miasta palm, aż do Coar. ⁴I WIEKUISTY do niego powiedział: Oto ziemia, którą zaprzysiągłem Abrahamowi, Ic’hakowi i Jakóbowi, mówiąc: Oddam ją twojemu potomstwu. Pokazałem ją twoim oczom, ale do niej nie wejdziesz. ⁵Zatem według słowa WIEKUISTEGO, Mojżesz, sługa WIEKUISTEGO, umarł na ziemi Moab. ⁶Więc Bóg pochował go na ziemi Moab, w dolinie, naprzeciw BethPeror; lecz nikt nie zna miejsca jego grobu, aż po dzisiejszy dzień. ⁷Zaś Mojżesz miał sto dwadzieścia lat, kiedy umarł; nie przytępiło się jego oko oraz nie znikła jego świeżość. ⁸A synowie Israela opłakiwali Mojżesza na stepach Moabu przez trzydzieści dni, po czym przeszły dni płaczu oraz żałoby po Mojżeszu. ⁹Zaś Jezus S, syn Nuna, pełen był Ducha mądrości, gdyż Mojżesz położył na niego swoje ręce. Więc synowie Israela go słuchali, czyniąc tak, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi. ¹⁰A w Israelu nie powstał więcej prorok taki jak Mojżesz, którego WIEKUISTY znał z oblicza w oblicze, ¹¹ze względu na wszystkie znaki i cuda, dla których go WIEKUISTY wysłał, aby je spełnił w ziemi Micraim, nad faraonem, nad wszystkimi sługami oraz nad całym jego krajem; ¹²jak i ze względu na całą przemożną siłę oraz na wszystkie wspaniałe i wielkie czyny, które Mojżesz spełnił na oczach całego Israela.