Słowo na wybrany dzień

¹Chwalcie WIEKUISTEGO, bo jest dobry, bowiem na wieki Jego łaska. ²Chwalcie BOGA nad bogami, bowiem na wieki Jego łaska. ³Chwalcie Pana nad panami, bowiem na wieki Jego łaska. ⁴Tego, co zdziałał wielkie cuda, bowiem na wieki Jego łaska. ⁵Który w mądrości stworzył nieba, bowiem na wieki Jego łaska. ⁶Co rozpostarł ziemię na wodach, bowiem na wieki Jego łaska. ⁷Co stworzył wielkie światła, bowiem na wieki Jego łaska. ⁸Słońce, by panowało we dnie, bowiem na wieki Jego łaska. ⁹Księżyc i gwiazdy, by panowały w nocy; bowiem na wieki Jego łaska. ¹⁰Który poraził w Micraim jego pierworodnych; bowiem na wieki Jego łaska. ¹¹I spośród nich wyprowadził Israela, bowiem na wieki Jego łaska. ¹²Potężną ręką i podniesionym ramieniem; bowiem na wieki Jego łaska. ¹³Co rozdzielił na części morze Sitowia; bowiem na wieki Jego łaska. ¹⁴I jego środkiem poprowadził Israel; bowiem na wieki Jego łaska. ¹⁵A faraona i jego wojsko pogrążył w morzu Sitowia; bowiem na wieki Jego łaska. ¹⁶Tego, co prowadził Swój lud po puszczy; bowiem na wieki Jego łaska. ¹⁷Który poraził wielkich królów; bowiem na wieki Jego łaska. ¹⁸I pobił potężnych królów; bowiem na wieki Jego łaska. ¹⁹Sychona króla Amorei; bowiem na wieki Jego łaska. ²⁰Oga króla Baszanu; bowiem na wieki Jego łaska. ²¹I oddał ich kraj na dziedzictwo; bowiem na wieki Jego łaska. ²²Na dziedzictwo Swojemu słudze Israelowi; bowiem na wieki Jego łaska. ²³Który pamiętał o nas w naszym poniżeniu; bowiem na wieki Jego łaska. ²⁴I wydarł nas od naszych ciemięzców; bowiem na wieki Jego łaska. ²⁵Temu, co daje chleb wszelkiej cielesnej naturze bowiem na wieki Jego łaska. ²⁶Chwalcie Boga niebios; bowiem na wieki Jego łaska.

³Wtedy podeszli do niego faryzeusze, kusząc go i mu mówiąc: Czy wolno człowiekowi oddalić swoją żonę z powodu każdej przyczyny? ⁴A on odpowiadając, rzekł im: Czy nie czytaliście, że Ten, który stworzył, na początku męskim i żeńskim ich uczynił? ⁵I powiedział: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a złączy się ze swą żoną, i będą dwoje dla jednego ciała wewnętrznego. ⁶Tak, że nie są już dwoje, ale jedno ciało wewnętrzne; co więc Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela. ⁷Mówią mu: Dlaczego zatem Mojżesz przykazał dać list rozwodowy, i ją oddalić? ⁸Mówi im: Mojżesz wam pozwolił oddalić wasze żony ze względu na twardość waszego serca, lecz od początku tak nie powstało. ⁹A zatem powiadam wam, że ktokolwiek by oddalił swoją żonę, oprócz przyczyny cudzołóstwa, a pojąłby inną cudzołoży; i kto by oddaloną pojął cudzołoży. ¹⁰Zaś jego uczniowie mu mówią: Jeśli taka jest sprawa męża z żoną, nie jest stosowne wziąć kochankę. ¹¹A on im powiedział: Nie wszystkim ta rzecz wychodzi, ale tym, którym to dano. ¹²Bowiem są eunuchowie, którzy tak zostali zrodzeni z łona matki; są też eunuchowie, którzy zostali uczynieni eunuchami przez ludzi; i są eunuchowie, którzy sami się zrobili eunuchami dla Królestwa Niebios. Komu to może wyjść, niech wychodzi.

¹Potem Jezus, syn Nuna, zgromadził wszystkie plemiona do Szechem oraz zwołał starszych Israela, naczelników, sędziów i jego przełożonych; zatem stawili się przed Bogiem. ²A Jezus, syn Nuna, powiedział do całego ludu: Tak mówi WIEKUISTY, Bóg Israela: Wasi ojcowie, w tym Tarach, ojciec Abrahama i Nahora, od wieków mieszkali po drugiej stronie rzeki i czcili cudze bóstwa. ³Zatem wziąłem z drugiej strony rzeki waszego praojca Abrahama oraz poprowadziłem go po całej ziemi Kanaan, rozmnożyłem jego ród i dałem mu Ic’haka. ⁴Zaś Ic’hakowi dałem Jakóba i Ezawa, a Ezawowi wyznaczyłem górę Seir, aby ją objął w dziedzictwo; podczas gdy Jakób oraz jego synowie wyruszyli do Micraim. ⁵Potem posłałem Mojżesza i Ahrona, i poraziłem Micraim; a gdy to spełniłem pośród niego, zaraz was wyprowadziłem. ⁶Wyprowadziłem waszych ojców z Micraim i dotarliście do morza. Więc Micraimczycy pognali za waszymi ojcami wojennymi wozami i konnicą, aż do morza Sitowia. ⁷A gdy wołali do WIEKUISTEGO, położył gęsty mrok pomiędzy wami a Micraimczykami; po czym sprowadził na nich morze, tak, że ich pokryło. Więc widzieliście własnymi oczami, co spełniłem nad Micraim. Potem przebywaliście dłuższy czas na puszczy. ⁸Następnie sprowadziłem was do ziemi Emorejczyków, którzy osiedli po drugiej stronie Jardenu, a oni z wami walczyli; ale poddałem ich w waszą moc. Wzięliście w posiadanie ich ziemię oraz wytępiłem ich przed waszym obliczem. ⁹Powstał też Balak, syn Cypora, król Moabu, i walczył z Israelem. Potem posłał i wezwał Bileama, syna Beora, aby was przeklął. ¹⁰Jednak nie chciałem usłuchać Bileama; raczej musiał wam błogosławić. Tak ocaliłem was z jego mocy. 11 Następnie przeprawiliście się za Jarden i przybyliście do Jerycha. I walczyli przeciw wam obywatele Jerycha, Emorejczycy, Peryzejczycy, Kanaanici, Chittejczycy, Girgaszyci, Chywici i Jebusyci, lecz poddałem ich w waszą moc. ¹¹Następnie przeprawiliście się za Jarden i przybyliście do Jerycha. I walczyli przeciw wam obywatele Jerycha, Emorejczycy, Peryzejczycy, Kanaanici, Chittejczycy, Girgaszyci, Chywici i Jebusyci, lecz poddałem ich w waszą moc. ¹²Posłałem przed wami szerszenie, zatem ich wypędziły przed wami – dwóch królów emorejskich. Nie przez miecz, ani przez twój łuk! ¹³Dałem wam ziemię, wokół której się nie trudziłeś i miasta, których nie zbudowaliście, a jednak w nich osiedliście; dostały się wam w użytkowanie winnice oraz oliwne sady, których nie zasadziliście.