Słowo na wybrany dzień

¹Od Dawida; kiedy zataiwszy swój rozum przed Abimelechem, odszedł wygnany. ²Będę wielbił WIEKUISTEGO każdego czasu; Jego chwała zawsze na moich ustach. ³Moja dusza chlubi się w WIEKUISTYM, niech to usłyszą uciśnieni i się pocieszą. ⁴Wraz ze mną wynoście BOGA i razem wywyższajmy Jego Imię. ⁵Szukałem WIEKUISTEGO, więc mnie wysłuchał; wybawił mnie ze wszystkich moich lęków. ⁶Spojrzeli ku Niemu i byli rozpromienieni, a ich oblicza nie pobladły. ⁷Ten oto żebrzący wołał, a BÓG go usłyszał i wyzwolił ze wszystkich utrapień. ⁸Anioł BOGA rozłożył się dokoła Jego wiernych oraz ich wyrwał. ⁹Posmakujcie oraz zobaczcie jak dobrym jest BÓG; szczęśliwy mąż, co się do Niego chroni. ¹⁰Czcijcie BOGA Jego święci, gdyż bogobojny nie ma biedy. ¹¹Lwięta łakną i cierpią głód, a tym, co szukają BOGA nie zabraknie wszelkiego dobra. ¹²Pójdźcie dzieci oraz mnie posłuchajcie, a nauczę was bojaźni WIEKUISTEGO. ¹³Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro? ¹⁴Strzeż swojego języka od zła oraz twych ust od zdradliwej mowy. ¹⁵Stroń od złego, a czyń dobrze; pragnij zgody oraz się o nią ubiegaj. ¹⁶Oto oko WIEKUISTEGO zwrócone na sprawiedliwych, a Jego ucho ku ich błaganiom. ¹⁷Ale gniew BOGA na złoczyńców, aby zgładzić ich pamięć z ziemi. ¹⁸Sprawiedliwi wołają, a BÓG słucha, i wyzwala ich ze wszystkich cierpień. ¹⁹BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu; wspomaga skruszonych w duchu. ²⁰Liczne są dolegliwości sprawiedliwego, ale WIEKUISTY go ze wszystkich wybawia. ²¹Strzeże wszystkie jego członki, ani jeden z nich nie jest kaleki. ²²Zło uśmierca niegodziwego; a wrogowie sprawiedliwego będą potępieni. ²³BÓG odkupi duszę swych sług; wszyscy, którzy Mu ufają, nie będą potępieni.

⁶⁰Zatem wielu z jego uczniów, kiedy to usłyszało, powiedziało: Twarde to jest słowo; któż go może słuchać? ⁶¹Ale Jezus widząc w sobie, że jego uczniowie o to szemrają, powiedział im: To was gorszy? ⁶²A jeśli ujrzycie Syna Człowieka wstępującego gdzie był wcześniej? ⁶³Duch jest ożywiający, ciało wewnętrzne nic nie pomaga; słowa, które ja wam mówię, są Duchem i są życiem. ⁶⁴Ale są pewni z was, którzy nie wierzą. Bo Jezus wiedział od początku, którzy są niewierzący, i kto jest tym, co go ma wydać. ⁶⁵Mówił też: Dlatego wam powiedziałem, że nikt nie może do mnie przyjść, jeśli mu to nie zostało dane od mego Ojca. ⁶⁶Od tego czasu wielu z jego uczniów odeszło wstecz i już z nim nie chodzili. ⁶⁷Zatem Jezus powiedział do dwunastu: Czy i wy chcecie odejść? ⁶⁸Odpowiedział mu Szymon Piotr: Panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego; ⁶⁹a myśmy uwierzyli i poznali, że ty jesteś Chrystus, Syn Boga żywego.

¹Potem Jezus, syn Nuna, zgromadził wszystkie plemiona do Szechem oraz zwołał starszych Israela, naczelników, sędziów i jego przełożonych; zatem stawili się przed Bogiem. ²A Jezus, syn Nuna, powiedział do całego ludu: Tak mówi WIEKUISTY, Bóg Israela: Wasi ojcowie, w tym Tarach, ojciec Abrahama i Nahora, od wieków mieszkali po drugiej stronie rzeki i czcili cudze bóstwa. …Pominięto wersety 3–14 ¹⁵Zaś gdyby nie podobało się wam służyć WIEKUISTEMU – dziś postanówcie, komu chcecie służyć; czy bóstwom, którym służyli wasi ojcowie po drugiej stronie rzeki, czy też bóstwom Emorejczyków, w których kraju się osiedliliście? Zaś ja i mój dom będziemy służyć WIEKUISTEMU. ¹⁶A lud odezwał się, mówiąc: Dalekim to od nas, abyśmy porzucili WIEKUISTEGO, by służyć cudzym bóstwom! ¹⁷WIEKUISTY jest naszym Bogiem. To On wyprowadził nas oraz naszych ojców z ziemi Micraim, z domu niewoli oraz na naszych oczach spełnił te wielkie znaki. Strzegł nas na całej drodze, którą przeszliśmy i pośród wszystkich ludów, między którymi przebywaliśmy. …Pominięto wersety 18–17 ¹⁸WIEKUISTY wypędził przed nami wszystkie te ludy oraz Emorejczyków, mieszkańców tej ziemi. My chcemy służyć WEKUISTEMU, gdyż On jest naszym Bogiem!

Złożone siglum lekcjonarzowe — dokładny układ wersetów jest dostępny w źródle dnia.