Słowo na wybrany dzień

¹Hymn Dawida. Wynoszę Cię, Boże mój i Królu, na wieki wieków będę wysławiał Twoje Imię. ²Wychwalam Cię każdego dnia, na wieki wieków będę wysławiał Twoje Imię. ³WIEKUISTY jest wielki i wielce sławiony, a Jego wielkość nie ma granic. ⁴Pokolenie niechaj wychwala pokoleniu Twoje dzieła i rozpowiada Twoją wszechmoc. ⁵Rozpamiętuję blask chwały Twojego majestatu i sprawy Twoich cudów. ⁶O Twej wielkości rozpowiem, zatem będą opiewać potęgę Twoich wspaniałych czynów. ⁷Rozgłoszą pamięć Twej wielkiej dobroci, zatem będą opiewać Twoją sprawiedliwość. ⁸Litościwy i miłosierny jest BÓG, nieskory do gniewu i wielki łaską. ⁹WIEKUISTY jest dobry dla wszystkich, a Jego miłosierdzie nad wszystkimi Jego tworami. ¹⁰Sławią Cię, WIEKUISTY, wszystkie Twoje twory, a Twoi święci Cię wychwalają. ¹¹Rozpowiadają chwałę Twojego królestwa i rozgłaszają Twą potęgę. ¹²Aby zwiastować synom ludzkim Twą moc i chwałę blasku Twojego królestwa. ¹³Twoje królestwo królestwem wszechświatów, a Twoje panowanie na wieczność. ¹⁴WIEKUISTY wspiera wszystkich, co upadają i podnosi wszystkich zgnębionych. ¹⁵Wypatrują Cię oczy wszystkich, a Ty dajesz im pożywienie w swoim czasie. ¹⁶Otwierasz Twoją rękę i co żyje, wszystko nasycasz do woli. ¹⁷WIEKUISTY jest sprawiedliwy na wszystkich Swoich drogach oraz łaskawy we wszystkich Swoich czynach. ¹⁸WIEKUISTY jest bliski wszystkim, którzy Go wzywają; każdemu, kto szczerze Go wzywa. ¹⁹Spełnia życzenia Swoich bogobojnych, słucha ich wołania i im pomaga. ²⁰WIEKUISTY strzeże wszystkich, którzy Go miłują, a tępi wszystkich niegodziwych. ²¹Niech moje usta głoszą chwałę WIEKUISTEGO, a wszelka cielesna natura wysławia na wieki wieków Jego święte Imię.

⁴⁵Filip znajduje Natanela i mu mówi: Znaleźliśmy Jezusa, syna Józefa z Nazaretu, o którym Mojżesz napisał w Prawie i napisali Prorocy. ⁴⁶A Natanel mu powiedział: Czy z Nazaretu może być coś dobrego? Mówi mu Filip: Chodź i zobacz. ⁴⁷A gdy Jezus zobaczył przychodzącego do niego Natanela, mówi o nim: Oto prawdziwy Israelita, w którym nie ma zdrady. ⁴⁸Mówi mu Natanel: Skąd mnie znasz? A Jezus odpowiadając, rzekł mu: Zanim cię Filip zawołał, zobaczyłem cię gdy byłeś pod figowym drzewem. ⁴⁹Odpowiedział Natanel i mu rzekł: Nauczycielu Mistrzu, ty jesteś Synem Boga, ty jesteś Królem Israela. ⁵⁰Zatem Jezus odpowiadając, mu rzekł: Wierzysz, ponieważ ci powiedziałem, że zobaczyłem cię pod figowcem? Większe rzeczy od tych zobaczysz. ⁵¹Także mu mówi: Zaprawdę, zaprawdę, mówię wam, od tej chwili będziecie widzieli otwarte niebiosa oraz aniołów Boga wstępujących i zstępujących na Syna Człowieka.

⁹Przyszedł też jeden z siedmiu aniołów, który miał siedem czasz, napełnionych siedmioma, ostatnimi ciosami oraz ze mną rozmawiał, mówiąc: Chodź, pokażę ci oblubienicę, żonę Baranka. ¹⁰I zaniósł mnie w Duchu na wielką, wysoką górę oraz pokazał mi wielkie, święte miasto Jerozolimę, schodzącą z Nieba, od Boga, ¹¹oraz mającą chwałę Boga. Jej blask podobny jest do blasku najdroższego kamienia, jakby kamienia jaspisu, jasnego jak kryształ. ¹²Lecz miała też wielki, wysoki mur oraz miała dwanaście bram, a na bramach dwunastu aniołów i napisane imiona, które są imionami dwunastu plemion synów Israela. ¹³Od wschodu trzy bramy, od północy trzy bramy, od południa trzy bramy i od zachodu trzy bramy. ¹⁴A mur miasta miał dwanaście podwalin, a na nich dwanaście imion dwunastu apostołów Baranka.