Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida. WIEKUISTY, Ty mnie zbadałeś i znasz. ²Ty znasz mój odpoczynek, moje wstawanie i z daleka rozumiesz mą myśl. ³Ty wyśledziłeś mój chód, moje leżenie i uważasz na wszystkie me drogi. ⁴Bo zanim wyraz pojawi się na mym języku, WIEKUISTY, Ty już go cały znasz. ⁵Ze wszystkich stron mnie opasałeś i położyłeś na mnie Twoją dłoń. ⁶Niedościgłym jest dla mnie tego zrozumienie, i tak wzniosłe, że temu nie podołam. ⁷Dokąd ujdę przed Twoim Duchem; dokąd się schronię przed Twym obliczem? ⁸Gdybym się wzniósł ku niebu Ty tam jesteś; gdybym sobie usłał w Krainie Umarłych jesteś tuż. ⁹Gdybym wziął skrzydła jutrzenki i spoczął na krańcu morza ¹⁰nawet tam zaprowadzi mnie Twoja ręka i ujmie Twoja prawica. ¹¹A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie. ¹²Bo ciemność nie zaciemnia przed Tobą, a noc jaśnieje jak dzień; ciemność jest dla Ciebie jak światło. ¹³Ty ukształtowałeś moje nerki, uformowałeś mnie w łonie mej matki. ¹⁴Sławię Cię, bo jestem dziwnie cudowny; cudowne są Twoje twory, a moja dusza dobrze to poznaje. ¹⁵Moja istota nie była tajna przed Tobą, kiedy się tworzyłem w skrytości, zawiązywałem się w dolnej ziemi. ¹⁶Twoje oczy widziały mój zarodek; a w Twej księdze, gdzie są zapisane wszystkie przyszłe przeznaczenia, i dla niego było jedno wśród nich. ¹⁷Jak cenne były dla mnie Twe zamysły, Boże, i jak potężna ich liczba. ¹⁸Gdybym je zliczył byłyby liczniejsze od piasku; powstałem oraz wciąż jestem z Tobą. ¹⁹Gdybyś zgładził, Boże, niegodziwego; wara ode mnie mężom krwawym. ²⁰Tym, co wzywają Cię dla zbrodni, wzywają dla fałszu – Twoich wrogów. ²¹Czyż tych, którzy Cię nienawidzą, WIEKUISTY, i ja nie mam w nienawiści, i czy nie brzydzę się Twoimi przeciwnikami? ²²Znienawidziłem ich całą nienawiścią; są mi wrogami. ²³Doświadcz mnie, Boże, poznaj moje serce, wypróbuj mnie i poznaj moje myśli. ²⁴Patrz, czy jest we mnie droga przekory, i po drodze wieczności mnie prowadź.

²⁷Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że jesteście podobni do grobów pobielanych, które z wierzchu wydają się piękne, ale wewnątrz pełne są kości martwych i wszelkiej nieczystości. ²⁸Także i wy, wprawdzie z zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, ale wewnątrz jesteście pełni obłudy oraz bezprawia. ²⁹Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że budujecie grobowce proroków oraz zdobicie nagrobki sprawiedliwych, ³⁰i mówicie: Gdybyśmy żyli za dni naszych ojców, nie bylibyśmy ich wspólnikami we krwi proroków. ³¹Tak świadczycie sami sobie, że jesteście synami tych, którzy pomordowali proroków. ³²Więc wy także dopełnijcie miary waszych ojców!

⁹Pamiętacie, bracia, o naszym trudzie i mozole, kiedy pracując dniem i nocą, by nie obciążyć kogoś z was, ogłosiliśmy dla was Dobrą Nowinę Boga. ¹⁰Wy jesteście świadkami oraz Bóg, że byliśmy dla was, wierzących świętymi, sprawiedliwymi i bez zarzutu. ¹¹Tak jak też wiecie, że byliśmy dla każdego jednego z was, jak ojciec dla swoich dzieci zachęcając was oraz pocieszając. ¹²Poświadczając też co do waszego zachowania w sposób godny Boga, który was powołał do swojego królestwa i chwały. ¹³Przez to, także i my nieustannie dziękujemy Bogu. Ponieważ gdy przyjęliście od nas słowo relacji Boga, wpuściliście nie słowo ludzi, ale tak jak jest w istocie Słowo Boga, które wykonuje się w was, wierzących.