Słowo na wybrany dzień

¹Od Dawida. WIEKUISTY jest światłem oraz moim zbawieniem. Kogo mam się obawiać? WIEKUISTY jest obrońcą mego życia. Kogóż mam się lękać? ²Kiedy natrą na mnie złoczyńcy, moi wrogowie i ciemięzcy, aby pożreć moją cielesną naturę oni upadną i polegną. ³Kiedy otoczy mnie wojsko nie zatrwoży się moje serce; gdy powstanie przeciw mnie wojna i wtedy będę bezpieczny. ⁴O jedno proszę WIEKUISTEGO, tego pragnę, abym zamieszkał w domu BOGA przez wszystkie dni mego życia; by napawać się urokiem BOGA i odwiedzać Jego Przybytek. ⁵Ponieważ w dzień niedoli osłoni mnie w Swej kryjówce, ukryje w tajni Swojego namiotu, wyniesie mnie na Skałę. ⁶I tak wywyższy moją głowę ponad mych nieprzyjaciół dookoła; a ja, w Jego namiocie złożę ofiary radości, zaśpiewam oraz zanucę WIEKUISTEMU. ⁷Usłysz, BOŻE, mój głos, kiedy wołam; zmiłuj się nade mną i mnie wysłuchaj. ⁸O Tobie mówi moje serce: Szukajcie Mego oblicza; otóż szukam Twojego oblicza, BOŻE. ⁹Nie ukrywaj przede mną Twego oblicza, nie odtrącaj w gniewie Twojego sługi; Ty byłeś moją pomocą; nie porzucaj mnie i nie opuszczaj, Boże mojego zbawienia. ¹⁰Chociaż mój ojciec i matka mnie opuścili, ale WIEKUISTY mnie przygarnie. ¹¹Wskaż mi Twoją drogę, WIEKUISTY, oraz wbrew czyhających na mnie, prowadź po prostej ścieżce. ¹²Nie wydaj mnie na wolę mych ciemięzców, bo powstają przeciw mnie fałszywi świadkowie i tchną bezprawiem. ¹³O, gdybym nie był pewny, że w Krainie Życia zobaczę dobroć BOGA... ¹⁴Polegaj na WIEKUISTYM, bądź silnym, a utwierdzi się twoje serce; tak, polegaj na WIEKUISTYM.

³¹Zszedł też do Kafarnaum, miasta Galilei; oraz tam był, nauczając ich w szabat. ³²Więc zdumiewali się nad jego nauka, bo jego słowo było z mocą. ³³A był w bóżnicy człowiek, który miał nieczystego ducha demona. Zatem zawołał wielkim głosem, ³⁴mówiąc: Ach, co nam i tobie Jezusie Nazareński? Przyszedłeś nas zgubić? Znam cię, kto ty jesteś święty Boga. ³⁵A Jezus go zgromił, mówiąc: Zamilknij oraz wyjdź z niego. Zaś demon rzucił go na środek, wyszedł z niego i nic mu nie zaszkodził. ³⁶Zatem pojawiło się na wszystkich zdumienie, i rozmawiali między sobą, mówiąc: Co to za sprawa, że we władzy i mocy rozkazuje duchom nieczystym, a wychodzą? ³⁷I rozeszła się o nim pogłoska na wszystkie miejsca tej okolicy.

¹A odnośnie czasów oraz stosownych pór, bracia, nie ma potrzeby wam pisać. ²Gdyż sami dokładnie wiecie, że dzień Pana tak przychodzi, jak złodziej w nocy. ³Kiedy będą mówić: Pokój i bezpieczeństwo, wtedy zbliża się ich zagłada; jak ból porodowy tej, co ma w łonie, i się nie wymkną. ⁴Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemności, aby was ten dzień zaskoczył jak złodziej. ⁵Gdyż wy wszyscy jesteście dziećmi światła i dziećmi dnia; nie jesteśmy dziećmi nocy, ani ciemności. ⁶Zatem więc, nie śpijmy jak pozostali, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi. …Pominięto wersety 7–8 ⁹Gdyż Bóg nie pozostawił nas dla gniewu, ale do zdobycia zbawienia przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa. ¹⁰Tego, który za nas umarł, abyśmy czy czuwamy, czy śpimy razem z nim żyli. ¹¹Dlatego zachęcajcie jedni drugich oraz budujcie jeden drugiego, tak jak też czynicie.