Słowo na wybrany dzień

¹Miłuję, dlatego, że WIEKUISTY wysłuchał mój głos oraz moje błagania, ²że skłonił ku mnie Swe ucho; oto będę Go wzywał dopóki moje dni. ³Ogarnęły mnie bóle śmierci, nawiedziły mnie męczarnie grobu, ucisk i smutek mnie dościgły. ⁴Ale wzywałem Imię WIEKUISTEGO: Zechciej BOŻE i ocal moją duszę. ⁵WIEKUISTY jest litościwy i sprawiedliwy, nasz Bóg jest miłosierny. ⁶WIEKUISTY strzeże prostodusznych; byłem biedny, a wspomógł mnie. ⁷Wróć moja duszo do swojego spokoju, bo BÓG się ulitował nad tobą. ⁸Wybawił moją duszę od śmierci, moje oko od łez, a moją nogę od upadku. ⁹Będę chodził przed WIEKUISTYM w Krainach Życia. ¹⁰Wierzyłem, kiedy wołałem: Jak bardzo jestem biedny. ¹¹W mojej trwodze powiedziałem: Wszyscy ludzie są zawodni. ¹²Czym odwdzięczę się WIEKUISTEMU za wszystkie dobrodziejstwa względem mnie? ¹³Podniosę czarę zbawienia i będę wzywał Imienia BOGA. ¹⁴Spełnię BOGU me śluby, wobec całego Jego ludu. ¹⁵Drogą jest w oczach BOGA śmierć Jego świętych. ¹⁶O WIEKUISTY, ja przecież jestem Twoim sługą, synem Twej służebnicy, bo rozwiązałeś moje pęta. ¹⁷Tobie składam dziękczynną ofiarę oraz wzywam Imienia BOGA. ¹⁸Moje śluby spełniam BOGU wobec całego Jego ludu. ¹⁹W przedsionkach domu WIEKUISTEGO, w twoim wnętrzu, Jeruszalaim. HALLELUJA!

²⁷Zaś Jezus poszedł do miasteczek koło Cezarei Filipa, jak również jego uczniowie. A w drodze pytał swoich uczniów, mówiąc im: Kim mówią ludzie, że ja jestem? ²⁸Zaś oni odpowiedzieli: Janem Chrzcicielem, a drudzy Eliaszem, a inni, że jednym z proroków. ²⁹Ale on im rzekł: Zaś wy mówicie, że kim ja jestem? A Piotr odpowiadając, mówi mu: Ty jesteś Chrystus. ³⁰Więc zobowiązał ich, aby o nim nikomu nie mówili. ³¹Także zaczął ich nauczać, że Syn Człowieka musi wiele wycierpieć i być odrzuconym przez starszych, arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie, i zostać zabitym, a po trzech dniach powstać z martwych. ³²I mówił jawnie to słowo. Więc nawet Piotr wziął go na bok i zaczął go strofować. ³³Ale on się obrócił i zobaczywszy swoich uczniów, zgromił w Piotrze, mówiąc: Odejdź ode mnie, szatanie; bo nie pojmujesz tego, co Boga, ale co ludzi. ³⁴Potem przywołał tłum razem ze swoimi uczniami i powiedział: Każdy kto chce wyruszyć za mną, niech się wyrzeknie siebie, usunie swój krzyż i idzie za mną. ³⁵Bowiem kto by chciał zbawić swoją duszę zatraci ją; a kto by stracił swoją duszę dla mnie i Dobrej Nowiny ten ją ocali od śmierci.

⁵Tak, Pan, WIEKUISTY, otworzył mi ucho, a ja się nie opierałem oraz nie odwróciłem się do tyłu. ⁶Nadstawiałem mój grzbiet bijącym, a moje policzki szarpiącym; nie chowałem mej twarzy przed obelgami i pluciem. ⁷Ale Pan, WIEKUISTY, mi dopomaga, dlatego nie będę pohańbiony; dlatego uczyniłem mą twarz jak krzemień, bo wiem, że nie będę zawstydzony. ⁸Bliskim jest mój obrońca; kto zechce się ze mną spierać? Stańmy razem! Kto jest mym przeciwnikiem, niechaj do mnie podejdzie. ⁹Oto Pan, WIEKUISTY mi dopomoże; kto mnie potępi? Oto wszyscy zwiotczeją jak szata, mól ich zgryzie.

¹⁴Jaki pożytek z tego, moi bracia, jeśli ktoś by mówił, że ma wiarę, ale by nie miał uczynków? Czy wiara nie może go uratować? ¹⁵Jaki pożytek z tego, jeśli brat lub siostra byliby lekko okryci, czy pozbawieni codziennego pokarmu, ¹⁶a ktoś z was by im powiedział: Idźcie w pokoju, ogrzewajcie się i nakarmcie a nie dalibyście im rzeczy potrzebnych ciału; jaka to pomoc? ¹⁷Tak więc wiara jest martwa w sobie, jeżeli nie ma uczynków. ¹⁸Ale powie ktoś: Ty masz wiarę a ja mam uczynki; wytłumacz mi twoją wiarę bez twych uczynków, a ja ci wytłumaczę moją wiarę z moich uczynków.