Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru Korachitów. Pieśń. ²Usłyszcie to wszystkie narody, posłuchajcie wszyscy mieszkańcy świata. ³Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny - razem. ⁴Moje usta głoszą mądrość, a myśl z mojego serca - roztropność. ⁵Skłonię ku przypowieści moje ucho i przy lutni wyłożę mą zagadkę*. ⁶Czemu mam się obawiać złego, w dniach, w których mnie otacza nieprawość mych napastników? ⁷Was, co polegacie na swym mieniu oraz przechwalacie się swoim wielkim bogactwem. ⁸Zaprawdę, nikt się nie zdoła odkupić i za siebie nie złoży Bogu okupu. ⁹Gdyż kosztowny jest okup ich duszy, i nikt tego nigdy nie dokaże. ¹⁰A choćby nawet żył długo, czy nie zobaczy grobu? ¹¹Tak, zobaczy! Mędrcy umierają, razem giną głupi, ograniczeni, i innym zostawiają swe mienie. ¹²W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia. ¹³Ale człowiek nie zostanie w świetności; podobny jest do zwierząt, które giną. ¹⁴Taka jest ich droga, w tym ich niedorzeczność; a ci, którzy idą w ich ślady, potakują ich mowom. Sela. ¹⁵Jak stado pędzą do grobu, ich pasterzem jest śmierć, a nazajutrz panować tam będą prawi. Gdy odejdą ze swojego mieszkania, ich osoba stanie się pastwą mogiły. ¹⁶Ale Pan wybawi moją duszę z mocy grobu, bowiem mnie przyjmie. Sela. ¹⁷Nie bądź zatrwożony, gdy ktoś się bogaci, kiedy mnoży się chwała jego domu. ¹⁸Bo przy swoim zgonie nie zabierze niczego, jego chwała za nim nie zejdzie. ¹⁹Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś. ²⁰Przejdzie do rodów jego ojców, co na wieki nie będą oglądały światła. ²¹Gdy w świetności człowiek tego nie zrozumie, podobny jest do zwierząt, które się wytraca.

¹I w kolejności się dokonało, że on przechodził po mieście i wsi, głosząc oraz zwiastując Dobrą Nowinę Boga; a z nim dwunastu. ²Także pewne kobiety, które były uzdrowione od złych duchów oraz słabości: Maria zwana Magdaleną, z której wyszło siedem demonów, ³Joanna, żona Chuzy, zarządcy Heroda, Zuzanna i wiele innych, które mu służyły ze swoich majętności.

²A ci, co mają panów wierzących, niech ich nie lekceważą dlatego, że są braćmi; ale niech więcej służą, gdyż są wierzącymi i umiłowanymi współuczestnikami dobrodziejstwa. Tego nauczaj oraz zachęcaj. ³Jeśli ktoś głosi inną naukę, a nie zajmuje się zdrowymi słowami naszego Pana, Jezusa Chrystusa, oraz nauką w celu pobożności ⁴ten jest zarozumiały, nic nie rozumie, ale ma bzika co do badań i sporów o słowa, z których powstaje zazdrość, kłótnia, zniesławianie, niegodziwe domysły. ⁵To są stałe utarczki ludzi zepsutego umysłu oraz tych, którzy są pozbawieni prawdy i sądzą, że pobożność jest sposobem zarobkowania. Trzymaj się z dala od takich. ⁶Zaś pobożność jest wielkim zyskiem pośród samowystarczalności. ⁷Bo niczego nie wnieśliśmy na świat, więc oczywiste, że i wynieść coś nie możemy; ⁸a mając wyżywienia i okrycia, będziemy z nich zadowoleni. ⁹Zaś ci, co postanawiają się wzbogacić, wpadają w doświadczenie, sidło oraz liczne, bezmyślne i szkodliwe pożądania, które pogrążają ludzi aż do ruiny i zatracenia. ¹⁰Gdyż korzeniem wszystkich złych rzeczy jest ukochanie pieniędzy, po które niektórzy sięgając, zostali sprowadzeni z drogi wiary oraz dręczą się licznymi boleściami. ¹¹Ale ty, człowieku Boga, uciekaj przed tymi, a ścigaj sprawiedliwość, pobożność, ufność, miłość, wytrwałość, łagodność. ¹²Walcz piękny bój wiary, uchwyć się życia wiecznego, do którego zostałeś powołany i złożyłeś szlachetne wyznanie przed wieloma świadkami.