Słowo na wybrany dzień

¹Modlitwa strapionego, gdy zwątpił i wylewa swój żal przed WIEKUISTYM. ²WIEKUISTY, wysłuchaj moją modlitwę i niech dojdzie do Ciebie me wołanie. ³W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho,i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz. ⁴Bo moje dni znikają jak dym, a moje członki są jak rozpalone głownie. ⁵Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb. ⁶Od głosu mojego jęku przylgnęło me ciało do mej kości. ⁷Podobny jestem do pelikana na puszczy i jakby puchacza w zwaliskach. ⁸Czuwam i jestem niczym samotny ptak na dachu. ⁹Cały dzień urągają mi moi wrogowie oraz mnie przeklinają ci, co się pastwią nade mną. ¹⁰Popiół jadam jak chleb, a mój napój zakrapiam łzami. ¹¹Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś. ¹²Moje dni są jak wydłużony cień; zwiędłem jak trawa. ¹³A Ty, WIEKUISTY, panujesz na wieki i Twa chwała od pokolenia do pokolenia. ¹⁴Ty powstaniesz i zmiłujesz się nad Cyonem, bo czas go ułaskawić, nadeszła wyznaczona pora. ¹⁵Gdyż Twoi słudzy upodobali sobie jego kamienie oraz umiłowali jego proch. ¹⁶A ludy bać się będą Imienia WIEKUISTEGO, a wszyscy królowie ziemi Twojej chwały. ¹⁷Bo WIEKUISTY odbuduje Cyon i ukaże się w Swej wspaniałości. ¹⁸Przychyli się do modlitwy opuszczonego i nie pogardzi ich modlitwą. ¹⁹To się zapisze dla rodu potomnego, a lud stworzony będzie chwalił WIEKUISTEGO. ²⁰Gdyż wejrzał ze Swojej świętej wysokości – WIEKUISTY spojrzał na ziemię z niebios, ²¹by wysłuchać westchnienia jeńca i wyswobodzić na śmierć skazanych. ²²By na Cyonie głosili Imię WIEKUISTEGO, a Jego sławę w Jeruszalaim, ²³gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU. ²⁴On osłabił w drodze moją siłę oraz dni moje skrócił; ²⁵zatem wołam: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie moich dni, przecież od wieku do wieków są Twoje lata. ²⁶Z dawna ugruntowałeś ziemię i niebiosa, które są dziełem Twych rąk. ²⁷One zaginą, a Ty zostajesz; wszystkie zbutwieją jak szata, odmienisz je jak odzież, więc będą odmienione. ²⁸Ale Ty będziesz taki sam i nie skończą się Twoje lata. ²⁹U Ciebie będą mieszkać synowie Twoich sług, a ich potomstwo ostoi się przed Tobą.

⁴⁶Ale wzeszła w nich myśl, kto z nich byłby większy. ⁴⁷Zaś Jezus poznał myśl ich serca, zatem wziął dziecko, postawił je przy sobie, ⁴⁸i im powiedział: Kto przyjmie to dziecko w moje Imię mnie przyjmuje; a kto mnie przyjmie, przyjmuje Tego, który mnie posłał; ponieważ ten będzie wielkim, kto jest wśród wszystkich was mniejszym. ⁴⁹Zaś Jan odpowiadając, rzekł: Mistrzu, widzieliśmy kogoś, kto w twoim Imieniu wyrzuca demony i zabroniliśmy mu, bo nie chodzi za tobą z nami. ⁵⁰A Jezus powiedział do niego: Nie zabraniajcie, bowiem kto nie jest przeciwko wam jest przed wami.

¹Potem doszło słowo WIEKUISTEGO Zastępów, głosząc: ²Tak mówi WIEKUISTY Zastępów: Wielką zazdrością jestem zazdrosny o Cyon; zapłonąłem z jego powodu silnym oburzeniem. ³Zatem tak mówi WIEKUISTY: Wracam do Cyonu i zamieszkam w Jeruszalaim. Jeruszalaim będzie nazwane wiernym miastem, a góra WIEKUISTEGO Zastępów – świętą górą. ⁴Tak mówi WIEKUISTY Zastępów: Jeszcze zasiądą starcy i staruszki na ulicach Jeruszalaim, każdy z laską w ręku z powodu podeszłego wieku. ⁵A ulice będą pełne chłopców i dziewcząt, bawiących się na jej placach. ⁶Tak mówi WIEKUISTY Zastępów: Choćby, za owych dni, dziwnym to się wydawało szczątkom tego ludu; czy i Mnie miało to się wydawać dziwnym? – mówi WIEKUISTY Zastępów. ⁷Tak mówi WIEKUISTY Zastępów: Oto wybawię Mój lud z ziemi wschodu oraz z ziemi zachodu słońca. ⁸Sprowadzę ich, by zamieszkali pośród Jeruszalaim i byli Moim ludem, a Ja bym im był Bogiem w prawdzie oraz sprawiedliwości.