Słowo na wybrany dzień

¹Pieśń pielgrzymia. WIEKUISTY, wzywam Cię z głębin. ²Panie, wysłuchaj mojego głosu; oby Twoje uszy były skłonione na głos mojego błagania. ³WIEKUISTY! Jeżeli zapamiętasz winy, Panie, któż się ostoi? ⁴Ale u Ciebie jest przebaczenie, aby się Ciebie obawiano. ⁵Ufam WIEKUISTEMU, ufa Mu moja dusza i wypatruję Jego słowa. ⁶Moja dusza bardziej wypatruje Boga niż oddział warty poranku; tak, niż warta poranku. ⁷Israelu, wypatruj WIEKUISTEGO, bo u WIEKUISTEGO jest łaska i u Niego jest wielkie wykupienie. ⁸On wykupi Israela ze wszystkich jego win.

³⁸A w czasie gdy oni szli, zdarzyło się, że on wszedł do jakiegoś miasteczka; i przyjęła go do swego domu pewna kobieta, imieniem Marta. ³⁹Była też jej siostra, zwana Marią, która usiadła u stóp Jezusa oraz słuchała jego słowa. ⁴⁰Zaś Marta pochłonięta była przy licznych usługach. Ale przystanęła i powiedziała: Panie, nie obchodzi cię, że moja siostra samą mnie zostawiła do usługi? Powiedz jej, żeby mi pomogła. ⁴¹Zaś Jezus odpowiadając, rzekł jej: Marto, Marto, troszczysz się oraz martwisz o wiele, ⁴²a jest konieczność jednego. Maria wybrała sobie dobrą część, która nie zostanie od niej zabrana.

¹Potem słowo WIEKUISTEGO doszło Jonasza po raz drugi, głosząc: ²Wstań, wyrusz do Ninewy, tego wielkiego miasta oraz krzycz do niego zwiastowanie, które ci polecę. ³Wtedy Jonasz wstał i udał się do Ninewy, stosownie do słowa WIEKUISTEGO. Zaś Ninewa było to wielkie miasto przed Bogiem – długościna trzy dni drogi. ⁴A gdy Jonasz zaczął wchodzić do miasta, po jednym dniu drogi, wołał i mówił: Jeszcze czterdzieści dni, a Ninewa będzie obalona ! ⁵Zaś Ninewejczycy uwierzyli Bogu, ogłosili post i oblekli się w wory, od największego do najmniejszego. ⁶A kiedy o tym wieść doszła do króla Ninewy, powstał ze swego tronu, złożył swój płaszcz, okrył się worem oraz usiadł w popiele. ⁷Także z rozporządzenia króla i jego wielkich, kazał ogłosić i polecić w Ninewie, taką mądrość: Zarówno ludzie, jak i bydło, rogacizna i trzody, niech niczym się nie posilą; niech się nie pasą, ani nie piją wody! ⁸Lecz niechaj się przyobleką w wory – zarówno ludzie, jak i bydło – oraz usilnie wołają do Boga. Niech każdy się odwróci od swojej niecnej drogi i od grabieży, która jest w jego ręce. ⁹Kto wie, może cofnie, może użali się Bóg oraz odwróci się od Swojego płonącego gniewu, abyśmy nie zginęli! ¹⁰gdy Bóg widział ich postępki, że odwrócili się od swojej niecnej drogi WIEKUISTY użalił się nad złem, którym zagroził, że je na nich sprowadzi. I tego nie uczynił.