Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida. WIEKUISTY, Ty mnie zbadałeś i znasz. ²Ty znasz mój odpoczynek, moje wstawanie i z daleka rozumiesz mą myśl. ³Ty wyśledziłeś mój chód, moje leżenie i uważasz na wszystkie me drogi. ⁴Bo zanim wyraz pojawi się na mym języku, WIEKUISTY, Ty już go cały znasz. ⁵Ze wszystkich stron mnie opasałeś i położyłeś na mnie Twoją dłoń. ⁶Niedościgłym jest dla mnie tego zrozumienie, i tak wzniosłe, że temu nie podołam. ⁷Dokąd ujdę przed Twoim Duchem; dokąd się schronię przed Twym obliczem? ⁸Gdybym się wzniósł ku niebu Ty tam jesteś; gdybym sobie usłał w Krainie Umarłych jesteś tuż. ⁹Gdybym wziął skrzydła jutrzenki i spoczął na krańcu morza ¹⁰nawet tam zaprowadzi mnie Twoja ręka i ujmie Twoja prawica. ¹¹A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie. ¹²Bo ciemność nie zaciemnia przed Tobą, a noc jaśnieje jak dzień; ciemność jest dla Ciebie jak światło. ¹³Ty ukształtowałeś moje nerki, uformowałeś mnie w łonie mej matki. ¹⁴Sławię Cię, bo jestem dziwnie cudowny; cudowne są Twoje twory, a moja dusza dobrze to poznaje. ¹⁵Moja istota nie była tajna przed Tobą, kiedy się tworzyłem w skrytości, zawiązywałem się w dolnej ziemi. ¹⁶Twoje oczy widziały mój zarodek; a w Twej księdze, gdzie są zapisane wszystkie przyszłe przeznaczenia, i dla niego było jedno wśród nich. ¹⁷Jak cenne były dla mnie Twe zamysły, Boże, i jak potężna ich liczba. ¹⁸Gdybym je zliczył byłyby liczniejsze od piasku; powstałem oraz wciąż jestem z Tobą. ¹⁹Gdybyś zgładził, Boże, niegodziwego; wara ode mnie mężom krwawym. ²⁰Tym, co wzywają Cię dla zbrodni, wzywają dla fałszu – Twoich wrogów. ²¹Czyż tych, którzy Cię nienawidzą, WIEKUISTY, i ja nie mam w nienawiści, i czy nie brzydzę się Twoimi przeciwnikami? ²²Znienawidziłem ich całą nienawiścią; są mi wrogami. ²³Doświadcz mnie, Boże, poznaj moje serce, wypróbuj mnie i poznaj moje myśli. ²⁴Patrz, czy jest we mnie droga przekory, i po drodze wieczności mnie prowadź.

¹A do uczniów powiedział: Niemożliwe jest nie przyjść zgorszeniom, ale biada temu, poprzez którego przychodzą. ²Korzystniej mu jest, jeśli zostaje umocowany kamień młyński wokół jego szyi i jest rzucony w morze, niż by miał przywieźć do zgorszenia jednego z tych małych. ³Uważajcie na siebie. A jeżeli przeciwko tobie zawinił twój brat skarć go, a jeśliby odczuł skruchę daruj mu winę. ⁴Także jeśli przez dzień siedmiokroć zawinił przeciw tobie i siedmiokroć na dzień powrócił do ciebie, mówiąc: Żałuję darujesz mu winę. ⁵Zaś apostołowie powiedzieli Panu: Dodaj nam wiary. ⁶A Pan powiedział: Jeśli macie wiarę jak ziarno gorczycy i powiecie temu drzewu morwowemu: Wyrwij się z korzeniami i zasadź się przy morzu; także byłoby wam posłuszne.

Złożone siglum lekcjonarzowe — dokładny układ wersetów jest dostępny w źródle dnia.