1Przewodnikowi chóru Benowi, z powodu śmierci. Psalm Dawida.2Całym sercem chcę chwalić WIEKUISTEGO i opowiadać wszystkie Twoje cuda.3Chcę się cieszyć, radować w Tobie oraz wysławiać Twoje Imię, o Najwyższy;4bowiem moi nieprzyjaciele pierzchli wstecz, upadli i zginęli przed Twym obliczem.5Gdyż zasiadłeś na tronie, Sędzio Sprawiedliwy, oraz przeprowadziłeś moją sprawę, mój spór.6Zgromiłeś ludy, zgubiłeś niegodziwego; zgładziłeś ich imię na wieki wieków.7Wrogu, oto na zawsze zakończone są spustoszenia; a o miastach, które zburzyłeś o nich też zaginęła pamięć.8Ale BÓG wiecznie zasiada, ustanowił Swój tron do sądu.9On sądzi świat w sprawiedliwości, według słuszności wydaje wyrok o narodach.10BÓG będzie twierdzą uciśnionego, twierdzą w czasach niedoli.11A będą Tobie ufać ci, co znają Twoje Imię; ponieważ nie opuściłeś tych, którzy Ciebie szukają, WIEKUISTY.12Śpiewajcie BOGU, który zamieszkał na Cyonie, rozpowiadajcie pomiędzy narodami Jego dzieła.13Bo mściciel krwi, On ich zapamiętał, nie zapomniał wołania uciśnionych.14Zmiłuj się nade mną BOŻE, popatrz na moją nędzę na skutek mych nieprzyjaciół; Ty, który mnie wyniosłeś z bram śmierci,15bym przy bramach córki Cyonu opowiadał całą Twą chwałę, abym się cieszył Twym zbawieniem.16Ludy upadły w przepaść, którą same przygotowały; ich noga się uwikłała w sidła, które zastawiły.17BÓG dał się poznać, wymierzył sprawiedliwość; a niegodziwy się zaplątał w dziele własnych rąk. Higgajon Sela.18Niegodziwi zejdą do Krainy Umarłych; wszystkie ludy co zapomniały Boga.19Wreszcie nie jest zapomniany żebrzący, nadzieja biednych nie zniknie na wieki.20Powstań, WIEKUISTY, niech się nie rozzuchwala śmiertelny, niechaj przed Twym obliczem będą sądzone ludy.21Rzuć na nich strach, o BOŻE, niech ludy wiedzą, że są jedynie ludźmi.
27Ale jacyś z saduceuszów, gdy podeszli, przecząc, że nie ma wskrzeszenia, zapytali go,28mówiąc: Nauczycielu, Mojżesz nam napisał, że jeśli umrze kogoś brat, mając żonę a umarłby bez dzieci, aby jego brat pojął tę żonę oraz wzbudził potomstwo swojemu bratu.29Było zatem, siedmiu braci. I pierwszy, wziąwszy żonę, umarł bezdzietny.30Zatem drugi pojął tą żonę, i ten umarł bezdzietny.31Pojął ją trzeci, i podobnie. Siedmiu nie zostawiło dzieci i umarli.32Po wszystkich, umarła też i niewiasta.33Zatem w czasie wskrzeszenia, którego z nich staje się żoną?34A Jezus odpowiadając, rzekł im: Synowie tego porządku żenią się oraz za mąż wydają.35Ale uznani za godnych osiągnięcia tamtego porządku oraz wskrzeszenia z martwych, ani się nie żenią, ani też za mąż nie wydają.36Nie mogą już także umrzeć, gdyż podobni są do aniołów, oraz są dziećmi Boga, którzy są dziećmi wzniesienia.37Zaś, że umarli zmartwychwstają, ujawnił także Mojżesz przy krzaku jeżyny, gdy nazywa Pana Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakóba.38A Bóg nie jest Bogiem umarłych ale żyjących, bo wszyscy w Nim żyją.39Zaś odpowiadając, pewni z uczonych w Piśmie powiedzieli: Nauczycielu, dobrze powiedziałeś.40Ale nie odważyli się go o nic pytać.
Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się o wasze życie, co zjecie, albo co wypijecie; ani o wasze ciało, czym się będziecie przyodziewać. Czyż życie, nie jest zacniejsze niż pokarm, a ciało niż odzienie? Spójrzcie na ptaki nieba, że nie sieją, ani nie żną, ani nie zbierają do stodół, a przecież wasz niebiański Ojciec je żywi; czyż wy nie jesteście daleko zacniejsi niż one? Bo któż z was, troszcząc się, może dodać jeden łokieć do swojego wzrostu? A o odzienie dlaczego się troszczycie? Przypatrzcie się polnym liliom, jak rosną; nie trudzą się, ani nie przędą. A powiadam wam, że ani Salomon w całej swojej sławie nie był przyodziany jak jedna z nich. Zatem jeśli polną trawę, która dziś jest, a jutro w piec jest wrzucana, Bóg tak przyodziewa, czyż nie daleko więcej was, o małej wiary? Więc nie troszczcie się, mówiąc: Co będziemy jeść? Albo, co będziemy pić? Albo, czym się będziemy przyodziewać? Bo tego wszystkiego narody szukają; gdyż wie wasz Ojciec niebiański, że tego wszystkiego potrzebujecie. Ale szukajcie najpierw Królestwa Boga, i Jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane. Dlatego nie troszczcie się o jutro, bowiem jutro samo będzie się troskać o swe potrzeby. Dosyć ma dzień swojego utrapienia.