Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru, na sześć głosów. Pieśń Asafa na świadectwo. ²Wysłuchaj, Pasterzu Israela, który prowadzisz Josefa, jak trzodę; który zasiadasz nad cherubami; zajaśniej. ³Rozbudź Twoją potęgę wobec Efraima, Binjamina oraz Menassy, przybądź nam na pomoc. ⁴Panie, wskrześ nas; rozświeć Twoje oblicze, a będziemy zbawieni. ⁵WIEKUISTY, Boże Zastępów, dopóki będziesz pałać gniewem na modlitwę Twojego ludu? ⁶Karmisz ich chlebem płaczu i poisz łez pełną miarą. ⁷Czynisz nas podmiotem zwady dla naszych sąsiadów, a nasi wrogowie wyśmiewają się z nas. ⁸Panie Zastępów, wskrześ nas; rozświeć Twoje oblicze, a będziemy zbawieni. ⁹Ty przeniosłeś winorośl z Micraimu, po czym wygnałeś ludy, a ją zasadziłeś. ¹⁰Uprzątnąłeś przed nią, więc zapuściła swe korzenie i zapełniła ziemię. ¹¹Góry okryły się jej cieniem, a jej konary podobne do boskich cedrów. ¹²Rozniosła swoje rozsady aż do morza, a swoje odrośle aż do rzeki. ¹³Czemu rozwaliłeś jej ogrodzenia? Skubią ją wszyscy, co przechodzą drogą. ¹⁴Obgryza ją odyniec z lasu, a dziki zwierz ją spasa. ¹⁵Zwróć się, Panie Zastępów; spojrzyj z niebios, zobacz i wspomnij tę winnicę. ¹⁶Rozsadę, którą zasadziła Twa prawica oraz szczep, co Sobie utwierdziłeś. ¹⁷Opalona jest ogniem, pocięta; ginie od grozy Twojego oblicza. ¹⁸Niech Twa ręka będzie nad mężem Twej prawicy; nad synem człowieka, którego sobie postanowiłeś, ¹⁹a nie odstąpimy od Ciebie; zachowaj nas przy życiu, a będziemy wzywać Twoje Imię. ²⁰WIEKUISTY, Panie Zastępów, wskrześ nas; rozświeć Twoje oblicze, a będziemy zbawieni.

³⁹A kiedy Maria powstała w owych dniach, z pośpiechem wyruszyła do górzystej krainy, do miasta Judy, ⁴⁰oraz weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. ⁴¹Także zdarzyło się, gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, że niemowlę w jej łonie skoczyło, a Elżbieta została napełniona Duchem Świętym. ⁴²Zawołała też wielkim głosem i powiedziała: Ty jesteś błogosławiona między niewiastami oraz błogosławiony owoc twojego łona. ⁴³A skąd mi to, że przyszła do mnie matka mojego Pana? ⁴⁴Bo oto, gdy głos twojego pozdrowienia doszedł do moich uszu, z radością podskoczyło niemowlę w moim łonie. ⁴⁵Zatem szczęśliwa, co uwierzyła, że będzie spełnienie tych rzeczy, które zapowiedziano jej od Pana.

¹Jednak ty, BetlechemieEfrata, aczkolwiek jesteś drobnym w rzędzie okręgów judzkich – jednak z ciebie wyjdzie Mi ten, który ma zostać władcą w Israelu; którego pochodzenie od przeszłości, od wiecznych dni. ²Dlatego opuści ich do czasu, gdy ta, co ma rodzić – urodzi, i pozostali jego bracia się nawrócąwraz z Israelitami. ³Wtedy on stanie i będzie im pasterzył w mocy WIEKUISTEGO, w majestatycznym Imieniu WIEKUISTEGO, swojego Boga, i będą mieszkać bezpiecznie. Bo wtedy on będzie wielkim aż do krańców ziemi. ⁴A on będzie pokojem! Kiedy Aszur wtargnie do naszej ziemi i wkroczy do naszych zamków, wtedy postawimy przed nim siedmiu pasterzy i ośmiu książęcych mężów.

⁵Dlatego przybywając na świat, mówi: Ofiary i hojności nie zechciałeś, zaś ciało mną Sobie sporządziłeś. ⁶Nie znalazłeś też upodobania w całopaleniach za grzechy. ⁷Wtedy powiedziałem: Oto idę (w główce zwoju jest o mnie napisane), bym uczynił, Boże, Twoją wolę. ⁸Powtarzając to, co wyżej: Ofiar, hojności i całopaleń (które według Prawa są przynoszone), a przede wszystkim grzechu nie zechciałeś, ani nie znalazłeś w tym przyjemności. ⁹Wtedy powiedział: Oto idę, bym uczynił, Boże, Twoją wolę. Zabiera więc Pierwsze, aby mogło być ustanowione Drugie. ¹⁰W tej woli jesteśmy uświęceni raz na zawsze, przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa.