Słowo na wybrany dzień

¹Weselcie się w WIEKUISTYM sprawiedliwi; prawym przystoi chwała. ²Wysławiajcie BOGA na cytrze, przy dziesięciostrunnej lirze Mu śpiewajcie. ³Śpiewajcie Mu nową pieśń, udanie zagrajcie przy odgłosie trąb. ⁴Gdyż rzetelne jest słowo WIEKUISTEGO oraz prawdziwe każde Jego dzieło. ⁵Miłuje sprawiedliwość i prawo; ziemia pełna jest miłosierdzia BOGA. ⁶Słowem BOGA zostały uczynione niebiosa, tchnieniem Jego ust wszystkie ich zastępy. ⁷Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki. ⁸Niech się boi WIEKUISTEGO cała ziemia, niechaj drżą przed Nim wszyscy mieszkańcy zamieszkałego świata. ⁹Bowiem On powiedział, a stało się; On rozkazał, a powstało. ¹⁰BÓG wywraca zamiary pogan, niweczy zamysły ludów. ¹¹Postanowienie BOGA trwa na wieki, a zamysły Jego serca z pokolenia w pokolenie. ¹²Szczęśliwy naród, którego WIEKUISTY jest Bogiem; lud, który wybrał na Swe dziedzictwo. ¹³BÓG spogląda z niebios i widzi wszystkich synów Adama. ¹⁴Z przybytku Swojej siedziby patrzy na wszystkich mieszkańców ziemi. ¹⁵Ten, który kształtuje ich serca, zwraca uwagę na ich wszystkie sprawy. ¹⁶Nie ratuje króla wielkie wojsko, a bohatera pełnia sił nie ocala. ¹⁷Zawodny jest rumak w wygranej i potęgą swojej mocy nie uchroni. ¹⁸Oto oko WIEKUISTEGO nad Jego wielbicielami, nad ufającymi dzięki Jego miłosierdziu. ¹⁹By wybawił ich duszę od śmierci i zachował ich życie podczas głodu. ²⁰Nasza dusza wygląda WIEKUISTEGO, On naszą pomocą i tarczą. ²¹W Nim raduje się nasze serce, bowiem w Jego Imieniu pokładamy nadzieję. ²²Niech nad nami będzie Twe miłosierdzie, WIEKUISTY, tak, jak Ci zaufaliśmy.

³⁹A kiedy Maria powstała w owych dniach, z pośpiechem wyruszyła do górzystej krainy, do miasta Judy, ⁴⁰oraz weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. ⁴¹Także zdarzyło się, gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, że niemowlę w jej łonie skoczyło, a Elżbieta została napełniona Duchem Świętym. ⁴²Zawołała też wielkim głosem i powiedziała: Ty jesteś błogosławiona między niewiastami oraz błogosławiony owoc twojego łona. ⁴³A skąd mi to, że przyszła do mnie matka mojego Pana? ⁴⁴Bo oto, gdy głos twojego pozdrowienia doszedł do moich uszu, z radością podskoczyło niemowlę w moim łonie. ⁴⁵Zatem szczęśliwa, co uwierzyła, że będzie spełnienie tych rzeczy, które zapowiedziano jej od Pana.

⁸Głos mojego lubego! Oto nadchodzi, sadzi przez góry i przeskakuje pagórki. ⁹Mój luby podobny jest do sarny, lub do młodego jelenia. Już stanął za naszym murem, zagląda przez okna i wypatruje spoza krat. ¹⁰Mój luby się odezwał oraz do mnie powiedział: Wstań, moja przyjaciółko, moja śliczna, i przyjdź. ¹¹Bo oto przeszła zima, deszcz ustał oraz przeminął. ¹²Ukazują się pączki na ziemi, nastała pora śpiewu; w naszym kraju rozlega się głos synogarlicy. ¹³Figowiec czerwieni niedojrzałe swoje owoce oraz niosą zapach rozkwitłe winorośle. Wstań, moja przyjaciółko, moja śliczna, i przyjdź. ¹⁴Przyjdź ma gołąbko, co żyjesz w rozpadlinach skalnych, w szczelinach piętrzących się opok ukaż mi swoje oblicze, niech usłyszę twój głos; bowiem twój głos jest słodki i urocze twoje oblicze.