← Prz 30Rozdział 31 z 31Koh 1 →Cały rozdział: Prz 31♡ UlubioneZaznacz wszystkoKolekcje＋ Do dalszego studium＋ Utwórz kolekcję✎ Notatka⧉ Kopiuj ref. 1Słowa Lemuela, króla Masy, którymi napomniała go jego matka.2Co ci mam powiedzieć, mój synu? Co, synu mojego łona? Co mam ci powiedzieć; temu, dla którego uczyniłam tyle ślubów?3Nie oddawaj kobietom swojej siły; ani twych zabiegów tym, którzy niszczą królów.4Nie królom, Lemuelu, nie królom przystoi pić wino, ani panom pytać o mocny napój.5By pijąc, nie zapomniał, co jest Prawem oraz nie spaczył Prawa wszystkich dzieci niedoli.6Dajcie napój temu, co ginie; a wino tym, których dusza jest rozgoryczona.7Niech pije, by zapomniał o swojej biedzie i więcej nie pamiętał o swej trosce.8Otwieraj twoje usta za niemym; w sprawie wszystkich, co giną.9Otwieraj twoje usta, sądź sprawiedliwie, broń sprawy biednego i uciśnionego.10Dzielną kobietę – któż ją znajdzie? Daleko ponad korale sięga jej wartość.11Na niej polega serce męża, i nie zabraknie mu dobytku.12Dobrze mu świadczy – a nie źle, po wszystkie dni swojego życia.13Szuka wełny i lnu; ochoczo się krząta swą dłonią.14Podobna jest do okrętów kupca, bowiem z daleka sprowadza swój chleb.15Wstaje dopóki jeszcze noc; wydziela żywność dla swojego domu i zwykłe zatrudnienie dla swych służebnic.16Myśli o polu i je nabywa; zasadza winnicę z owocu swoich rąk.17Mocą przepasuje swe biodra i krzepko porusza swe ramiona.18Uważa, by dobry był jej produkt; w nocy nie gaśnie jej światło.19Swoją ręka sięga po wrzeciona, a jej palce ujmują przęślicę.20Swoją dłoń otwiera biednemu i swe ręce wyciąga ku ubogiemu.21Nie obawia się śniegu na swoim domu, bo cały jej dom ubrany jest w szkarłat.22Sporządza sobie kobierce; bisior i purpura stanowią jej szatę.23Jej mąż jest poważany w bramach, gdy zasiada ze starszyzną kraju.24Przygotowuje też zarzutki i je sprzedaje, a pas podaje kramarzowi.25Jej strojem jest moc, wspaniałość i z uśmiechem spogląda na przyszły dzień.26Swe usta otwiera z mądrością, a na jej języku uprzejma nauka.27Czuwa nad porządkiem swojego domu i chleba próżniactwa nie jada.28Jej synowie występują i nazywają ją szczęśliwą, a jej mąż ją wysławia:29Wiele niewiast dzielnie się pokazało, jednak ty przewyższasz je wszystkie.30Ułudą jest wdzięk, a piękność ulotna; lecz bogobojna niewiasta godna jest chwały.31Oddajcie jej owoc jej rąk, a w bramach niechaj ją sławią jej czyny.