Słowo na wybrany dzień

¹Psalm Dawida. Nie obruszaj się na złoczyńców i nie zazdrość tym, co czynią nieprawość. ²Gdyż szybko będą ścięci jak trawa i powiędną jak zielony chwast. ³Zaufaj WIEKUISTEMU i czyń właściwie; żyj w kraju oraz pielęgnuj prawdę. ⁴Napawaj się WIEKUISTYM, a spełni życzenia twojego serca. ⁵Powierz BOGU twą drogę oraz na Nim polegaj, a On wszystko dokona. ⁶Wyprowadzi jak światło twoją sprawiedliwość, a Twoje prawo jak jasne południe. ⁷Poddaj się WIEKUISTEMU i Go wyczekuj; nie zazdrość temu, któremu się powodzi; człowiekowi, który spełnił zamiary. ⁸Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość; nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego. ⁹Bowiem złoczyńcy będą zatraceni; a ci, co ufają WIEKUISTEMU odziedziczą ziemię. ¹⁰Jeszcze chwila, a nie będzie niegodziwego; spojrzysz na jego miejsce, a go nie ma. ¹¹Lecz pokorni posiądą ziemię oraz będą się napawać pełnią pokoju. ¹²Niegodziwy knuje przeciw sprawiedliwemu, ostrzy na niego swoje zęby. ¹³Ale WIEKUISTY mu urąga, bo widzi, że Jego dzień nadchodzi. ¹⁴Niegodziwcy dobyli miecza, naciągnęli swój łuk, by porazić żebrzącego i uciśnionego, aby wytracić tych, co chodzą prostą drogą. ¹⁵Lecz ich miecz przebije ich serce, zaś ich łuki będą połamane. ¹⁶Lepiej z małym sprawiedliwemu, niż wielu niegodziwcom w dostatku. ¹⁷Ponieważ ramiona niegodziwców zostaną połamane, a sprawiedliwych wesprze WIEKUISTY. ¹⁸BÓG zna losy nieskazitelnych, a ich dziedzictwo będzie wieczne. ¹⁹Nie zawstydzą się w złą godzinę, a w dni głodu będą nasyceni. ²⁰Bo niegodziwcy zaginą; wrogowie WIEKUISTEGO znikną jak piękno łąk, znikną jak dym. ²¹Niegodziwy pożycza i nie płaci, a sprawiedliwy jest miłosierny i daje. ²²Jego błogosławieni posiądą ziemię, a Jego wyklęci będą zatraceni. ²³Kroki szlachetnego męża są kierowane przez Boga, bo upodobał sobie jego drogę. ²⁴Choć upadnie – nie będzie powalony, ponieważ BÓG go wspiera. ²⁵Byłem młodym i się zestarzałem, a nie widziałem sprawiedliwego – opuszczonym, ani jego potomstwa żebrzącego chleb. ²⁶Co dzień jest miłosiernym i pożycza; a jego potomstwo jest w błogosławieństwie. ²⁷Stroń od złego, czyń szlachetnie i bądź spokojnym na wieki. ²⁸Bowiem BÓG miłuje prawość i nie opuści Swych pobożnych; w Swojej straży ma ich na wieki, zaś ród niegodziwych zaginie. ²⁹Sprawiedliwi odziedziczą ziemię i na wieki na niej zamieszkają. ³⁰Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza. ³¹W jego sercu jest Prawo Pana, jego kroki się nie zachwieją. ³²Niegodziwy czyha na sprawiedliwego i pragnie zadać mu śmierć. ³³Ale BÓG nie zostawi go w jego ręce oraz go nie potępi, kiedy będzie sądzony. ³⁴Miej nadzieję w WIEKUISTYM, przestrzegaj Jego drogi, a On cię wywyższy, byś odziedziczył ziemię; zobaczysz także zagładę niegodziwych. ³⁵Widziałem wyniosłego bezbożnika, rozpierającego się niby samorosłe, zielone drzewo. ³⁶Ale przeminął, otóż go nie ma; szukałem go i się nie znalazł. ³⁷Strzeż niewinnego, patrz prawego, bowiem dla męża pokoju jest przyszłość. ³⁸A występni razem poginą; przyszłość niegodziwych jest zniweczoną. ³⁹Zbawienie sprawiedliwych jest od WIEKUISTEGO, On ich obroną w czas niedoli. ⁴⁰WIEKUISTY ich wspomaga i ich ocala, ponieważ Mu zaufali; ocala ich, wybawia od niegodziwych.

³³Zaś oni powiedzieli do niego: Dlaczego uczniowie Jana często poszczą oraz czynią prośby do Boga, podobnie jak uczniowie faryzeuszów; a twoi jedzą i piją? ³⁴A on do nich powiedział: Czy możecie te dzieci małżeńskiej komnaty uczynić poszczącymi, w czasie gdy oblubieniec jest z nimi? ³⁵Ale przyjdą dni, gdy oblubieniec będzie od nich zabrany; wtedy, w owe czasy będą pościć. ³⁶Ale powiedział też do nich podobieństwo: Nikt nie przyszywa łaty wydartej z nowej szaty do szaty starej; zaś jeśli nie i nową szatę rozerwie, i łata wzięta z nowej, nie będzie się zgadzała ze starą. ³⁷Nikt też nie leje świeżego wina w stare bukłaki; zaś jeśli nie świeże wino rozedrze skórzane bukłaki i samo się wyleje, a bukłaki będą zniszczone. ³⁸Ale świeże wino należy wlewać do nowych bukłaków; a obydwa bywają zachowane. ³⁹Nikt też, kiedy się napije starego, nie chce zaraz świeżego; gdyż mówi: Stare jest dobre.

¹Tak tylko niech nas człowiek uważa jako poddanych Chrystusa i szafarzy tajemnic Boga. ²Wśród szafarzy już tutaj jest wymagane, aby każdy mógł być znaleziony wiernym. ³A dla mnie jest za najmniejszą sprawę, gdybym przez was miał zostać oceniony, albo przez ludzki trybunał. Przecież ani nie osądzam samego siebie, ⁴gdyż niczego we mnie nie mogę zobaczyć lecz nie w tym jestem uznany za sprawiedliwego; zaś tym, który mnie ocenia, jest Pan. ⁵Tak, że nie osądzajcie czegoś przed czasem, aż przyjdzie Pan, który oświetli sekretne ciemności oraz wyjawi zamiary serc; a wtedy każdy będzie miał uznanie od Boga.