Słowo na wybrany dzień

¹Miłuję, dlatego, że WIEKUISTY wysłuchał mój głos oraz moje błagania, ²że skłonił ku mnie Swe ucho; oto będę Go wzywał dopóki moje dni. ³Ogarnęły mnie bóle śmierci, nawiedziły mnie męczarnie grobu, ucisk i smutek mnie dościgły. ⁴Ale wzywałem Imię WIEKUISTEGO: Zechciej BOŻE i ocal moją duszę. ⁵WIEKUISTY jest litościwy i sprawiedliwy, nasz Bóg jest miłosierny. ⁶WIEKUISTY strzeże prostodusznych; byłem biedny, a wspomógł mnie. ⁷Wróć moja duszo do swojego spokoju, bo BÓG się ulitował nad tobą. ⁸Wybawił moją duszę od śmierci, moje oko od łez, a moją nogę od upadku. ⁹Będę chodził przed WIEKUISTYM w Krainach Życia. ¹⁰Wierzyłem, kiedy wołałem: Jak bardzo jestem biedny. ¹¹W mojej trwodze powiedziałem: Wszyscy ludzie są zawodni. ¹²Czym odwdzięczę się WIEKUISTEMU za wszystkie dobrodziejstwa względem mnie? ¹³Podniosę czarę zbawienia i będę wzywał Imienia BOGA. ¹⁴Spełnię BOGU me śluby, wobec całego Jego ludu. ¹⁵Drogą jest w oczach BOGA śmierć Jego świętych. ¹⁶O WIEKUISTY, ja przecież jestem Twoim sługą, synem Twej służebnicy, bo rozwiązałeś moje pęta. ¹⁷Tobie składam dziękczynną ofiarę oraz wzywam Imienia BOGA. ¹⁸Moje śluby spełniam BOGU wobec całego Jego ludu. ¹⁹W przedsionkach domu WIEKUISTEGO, w twoim wnętrzu, Jeruszalaim. HALLELUJA!

⁴³Ponieważ nie istnieje szlachetne drzewo, które wydaje wstrętny owoc; ani złe drzewo, które wydaje szlachetny owoc; ⁴⁴gdyż każde drzewo jest poznawane z jego własnego owocu. Nie zbierają z cierni fig i nie zrywają z jeżyny winnego grona. ⁴⁵Szlachetny człowiek ze szlachetnego skarbca serca wydobywa szlachetne, a zły człowiek ze złego skarbca swojego serca wydobywa złe; bowiem z obfitości serca mówią jego usta. ⁴⁶Dlaczego do mnie wołacie: Panie, Panie, a nie czynicie tego, co mówię? ⁴⁷Pokażę wam do kogo jest podobny każdy, kto do mnie przychodzi, słucha moich słów oraz je czyni. ⁴⁸Podobny jest do człowieka, co buduje dom; który wykopał, pogłębił i założył fundament na skale. A gdy zdarzyła się powódź, rzeka wdarła się na ten dom, lecz nie miała siły go zachwiać, gdyż był założony na skale. ⁴⁹Zaś kto usłyszał a nie uczynił, podobny jest do człowieka, co zbudował dom na ziemi, bez fundamentu; na który wdarła się rzeka i zaraz upadł, i było wielkie zniszczenie tego domu.

¹⁴Dlatego, moi umiłowani, uciekajcie od bałwochwalstwa. ¹⁵Jako mądrym mówię; wy rozsądźcie, co mówię. ¹⁶Czyż kielich błogosławieństwa, którym wielbimy Boga, nie jest wspólnotą krwi Chrystusa? Czyż chleb, który łamiemy, nie jest wspólnotą ciała Chrystusa? ¹⁷Ponieważ przez jeden chleb wielu jest w Ciele; bo wszyscy jesteśmy częścią z powodu tego jednego chleba. ¹⁸Patrzcie na Israela według ciała wewnętrznego; czyż ci, którzy jedzą ofiary, nie są wspólnikami ołtarza? ¹⁹Co zatem, mówią? Że wizerunek jest czymś? Lub, że to, co ofiarowane wizerunkom, jest czymś? ²⁰Nie. Ale, że to, co poganie składają na ofiarę, składają na ofiarę demonom, a nie Bogu; a nie chcę abyście byli wspólnikami demonów. ²¹Nie możecie pić kielicha Pana oraz kielicha demonów; nie możecie być częścią stołu Pana i stołu demonów. ²²Czy mamy wzbudzać gniew Pana? Czy jesteśmy od Niego mocniejsi?