Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru na nutę: „ Niema gołębico w dali”. Klejnot Dawida, kiedy Pelisztini złapali go w Gat. ²Zmiłuj się, Boże, nade mną, bo chce mnie pochłonąć człowiek; przeciwnik ustawicznie mnie gnębi. ³Chcą mnie połknąć ci, co ustawicznie na mnie czyhają, gdyż liczni są moi przeciwnicy, o Najwyższy. ⁴Lecz ja na Tobie polegam w dzień trwogi. ⁵W Bogu się chlubię Jego Słowem oraz polegam na Bogu; zatem się nie obawiam, cóż mi może uczynić cielesna natura? ⁶Ustawicznie przekręcają moje słowa, wszystkie ich zamysły są ku mojemu nieszczęściu. ⁷Oni się zbierają, śledzą, pilnują moich kroków, ponieważ czyhają na mą duszę. ⁸Za krzywdę - rozprosz ich, w gniewie roztrąć te ludy, Boże. ⁹Policzyłeś moje tułactwa; zbierz moje łzy w Twój pojemnik, bo czyż nie są zapisane w Twojej księdze. ¹⁰Wtedy wrogowie cofną się wstecz, w dniu, w którym zawołam: To wiem, że Bóg jest ze mną. ¹¹W Bogu się chlubię mową, w WIEKUISTYM się chlubię Słowem. ¹²Na Bogu polegam - nie obawiam się, cóż mi uczyni człowiek? ¹³Złóż na mnie Twoje śluby, Boże, spłacę je dzięki Tobie. ¹⁴Bo ocaliłeś od śmierci moją duszę, a moje nogi od upadku, bym chodził przed Bogiem w świetle życia.

⁴A kiedy z miast schodził się wielki tłum i przychodzili do niego, powiedział przez podobieństwo: ⁵Wyszedł siewca, by zasiać swoje ziarno. Zaś w czasie jego siania, oto padło ono obok drogi, zostało zdeptane oraz zjadły je ptaki nieba. ⁶A inne padło na skałę i kiedy wypuściło pędy zostało wysuszone, ponieważ nie miało wilgoci. ⁷A inne padło w środku cierni i gdy razem urosły, ciernie je zadusiły. ⁸A inne padło na żyzną ziemię, i kiedy urosło, sprawiło stokrotny owoc. To mówiąc, wołał: Kto ma uszy by słuchać niech słucha ⁹Ale jego uczniowie pytali go, mówiąc: Na co by było to podobieństwo? ¹⁰A on powiedział: Wam dane jest poznać tajemnice Królestwa Boga; ale innym mówi się w podobieństwach, aby patrząc nie widzieli i słysząc nie rozumieli. ¹¹Zaś podobieństwo jest takie: Nasieniem jest Słowo Boga. ¹²A tymi obok drogi są ci, którzy usłyszeli, ale potem przychodzi ten oszczerczy oraz wybiera Słowo z ich serc, by uwierzywszy nie mogli zostać uratowani. ¹³A ci na skale, gdy usłyszą, z radością przyjmują Słowo; lecz ci nie mają korzenia, do czasu wierzą, a w porze doświadczenia odchodzą. ¹⁴Zaś opadłe między ciernie zdarza się tym, którzy usłyszeli, a idąc przez troski, bogactwo oraz rozkosze życia są ściskani i nie przynoszą owocu. ¹⁵A na żyzną ziemię zdarza się tym, którzy gdy usłyszeli, zachowują Słowo w szlachetnym oraz zdatnym sercu, i w wytrwałości przynoszą owoc.

³⁵Ale powie ktoś: Jak są wskrzeszani umarli? A w jakim ciele chodzą? ³⁶O nierozsądny! Co ty siejesz, nie jest ożywiane, jeżeli wpierw nie umrze. ³⁷I co siejesz? Nie siejesz ciała, które ma powstać, lecz siejesz nagie ziarno; jeśli się zdarzy zboża, lub któregoś z pozostałych nasion. …Pominięto wersety 38–41 ⁴²W ten sposób jest także z powstaniem z umarłych. Jest siane w śmierci a jest wskrzeszane w nieśmiertelności; ⁴³jest siane we wzgardzie a jest wskrzeszane w chwale; jest siane w bezsile a jest wskrzeszane w mocy; jest siane ciało zmysłowe a jest wskrzeszane ciało duchowe. ⁴⁴Jest ciało zmysłowe i jest także ciało duchowe. ⁴⁵Tak też jest napisane: Pojawił się pierwszy człowiek Adam, o duszy żyjącej, zaś ostatni Adam o Duchu ożywiającym. ⁴⁶Ale duchowe nie jest pierwsze lecz zmysłowe, a potem to duchowe. ⁴⁷Pierwszy człowiek jest z ziemi, gliniany; drugi człowiek jest Panem z Nieba. ⁴⁸Jaki jest ten gliniany tacy są i ci gliniani; zaś jaki ten niebiański tacy też ci niebiańscy. ⁴⁹Jak nosiliśmy obraz glinianego, tak też będziemy nosić obraz niebiańskiego.