Słowo na wybrany dzień

¹Hymn Dawida. Wynoszę Cię, Boże mój i Królu, na wieki wieków będę wysławiał Twoje Imię. ²Wychwalam Cię każdego dnia, na wieki wieków będę wysławiał Twoje Imię. ³WIEKUISTY jest wielki i wielce sławiony, a Jego wielkość nie ma granic. ⁴Pokolenie niechaj wychwala pokoleniu Twoje dzieła i rozpowiada Twoją wszechmoc. ⁵Rozpamiętuję blask chwały Twojego majestatu i sprawy Twoich cudów. ⁶O Twej wielkości rozpowiem, zatem będą opiewać potęgę Twoich wspaniałych czynów. ⁷Rozgłoszą pamięć Twej wielkiej dobroci, zatem będą opiewać Twoją sprawiedliwość. ⁸Litościwy i miłosierny jest BÓG, nieskory do gniewu i wielki łaską. ⁹WIEKUISTY jest dobry dla wszystkich, a Jego miłosierdzie nad wszystkimi Jego tworami. ¹⁰Sławią Cię, WIEKUISTY, wszystkie Twoje twory, a Twoi święci Cię wychwalają. ¹¹Rozpowiadają chwałę Twojego królestwa i rozgłaszają Twą potęgę. ¹²Aby zwiastować synom ludzkim Twą moc i chwałę blasku Twojego królestwa. ¹³Twoje królestwo królestwem wszechświatów, a Twoje panowanie na wieczność. ¹⁴WIEKUISTY wspiera wszystkich, co upadają i podnosi wszystkich zgnębionych. ¹⁵Wypatrują Cię oczy wszystkich, a Ty dajesz im pożywienie w swoim czasie. ¹⁶Otwierasz Twoją rękę i co żyje, wszystko nasycasz do woli. ¹⁷WIEKUISTY jest sprawiedliwy na wszystkich Swoich drogach oraz łaskawy we wszystkich Swoich czynach. ¹⁸WIEKUISTY jest bliski wszystkim, którzy Go wzywają; każdemu, kto szczerze Go wzywa. ¹⁹Spełnia życzenia Swoich bogobojnych, słucha ich wołania i im pomaga. ²⁰WIEKUISTY strzeże wszystkich, którzy Go miłują, a tępi wszystkich niegodziwych. ²¹Niech moje usta głoszą chwałę WIEKUISTEGO, a wszelka cielesna natura wysławia na wieki wieków Jego święte Imię.

¹Bowiem Królestwo Niebios podobne jest do człowieka, gospodarza, który wyszedł wraz z rankiem nająć robotników do swej winnicy. ²A zgodziwszy się z robotnikami na denara za dzień, wysłał ich do swojej winnicy. ³wyszedł około trzeciej godziny oraz zobaczył innych, bezczynnie stojących na rynku; ⁴i im powiedział: Idźcie i wy do winnicy, a dam wam co jest sprawiedliwe. ⁵Więc oni poszli. I znowu wyszedł około szóstej, i dziewiątej godziny oraz zrobił podobnie. ⁶Zaś gdy wyszedł około jedenastej godziny, znalazł innych, którzy stali bezczynnie, i im mówi: Dlaczego cały dzień stoicie tu bezczynni? ⁷Mówią mu: Bo nikt nas nie wynajął. Mówi im: Idźcie i wy do winnicy, a otrzymacie co jest sprawiedliwe. ⁸A kiedy nastał wieczór, Pan winnicy mówi swojemu zarządcy: Zawołaj robotników i daj im nagrodę, począwszy od ostatnich, aż do pierwszych. ⁹Więc gdy przyszli ci, którzy byli najęci o jedenastej godzinie, każdy z nich otrzymał po denarze. ¹⁰Zaś kiedy przyszli pierwsi, mniemali, że otrzymają więcej; ale i oni otrzymali, każdy z nich po denarze. ¹¹A gdy otrzymali, szemrali przeciwko gospodarzowi, ¹²mówiąc: Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a uczyniłeś ich równych nam, tym, którzy znosiliśmy ciężar dnia i upał. ¹³A on odpowiadając, rzekł jednemu z nich: Towarzyszu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie umówiłeś się ze mną na denara? ¹⁴Weź co twoje i idź; zaś temu ostatniemu chcę dać jak i tobie. ¹⁵Czy na moim nie wolno mi zrobić, co chcę? Czy twoje oko jest złośliwe ponieważ Ja Jestem Dobry? ¹⁶Tak ci ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi; albowiem wielu jest zaproszonych, ale mało wybranych.

⁶Szukajcie WIEKUISTEGO, póki może być znaleziony; wzywajcie Go, póki jest bliskim. ⁷Niechaj niegodziwy porzuci swoją drogę, a mąż bezprawia swe zamysły. Niech zawróci do WIEKUISTEGO, a ulituję się nad nim; do naszego Boga, gdyż szczodrym jest w odpuszczaniu. ⁸Bo Moje myśli nie są jak wasze myśli, ani wasze drogi jak Moje drogi – mówi WIEKUISTY. ⁹O ile niebiosa przewyższają ziemię, o tyle Moje drogi przewyższają wasze, a Moje myśli – wasze myśli.

Złożone siglum lekcjonarzowe — dokładny układ wersetów jest dostępny w źródle dnia.