Słowo na wybrany dzień

¹Od Dawida. WIEKUISTY, do Ciebie wznoszę moją duszę. ²Na Tobie polegam, mój Boże; obym się nie zawstydził, oby moi wrogowie nie cieszyli się dzięki mnie. ³Nie zawstydzą się wszyscy, którzy Tobie ufają; a zawstydzą się ci, co się sprzeniewierzają bez przyczyny. ⁴Daj mi poznać Twoje drogi, WIEKUISTY, wskaż mi Twe ścieżki. ⁵Wdróż mnie w Twoją prawdę i mnie naucz, bo Ty jesteś Bogiem mojego wybawienia; za Tobą tęsknię cały dzień. ⁶Wspomnij na Twoje miłosierdzie, WIEKUISTY, oraz na Twoją łaskę, ponieważ są odwieczne. ⁷Grzechów mojej młodości oraz moich przewinień nie wspominaj; w Twojej łasce o mnie pamiętaj, według Twojej dobroci, WIEKUISTY. ⁸BÓG jest dobrym i prawym, wskazuje drogę występnym. ⁹Wdraża pokornych w sąd; skromnym wskazuje Swą drogę. ¹⁰Wszystkie ścieżki BOGA są miłosierdziem i prawdą, dla tych, co przestrzegają Przymierza, a także Jego świadectw. ¹¹Ze względu na Twoje Imię, WIEKUISTY, wybacz mą winę, jakkolwiek ona jest wielką. ¹²Kim jest ów mąż, który się boi BOGA? Pan wskaże mu drogę, którą powinien wybrać, ¹³by jego dusza zamieszkała w szczęściu, a jego ród odziedziczył ziemię. ¹⁴WIEKUISTY zgromadza tych, którzy się Go boją, by im objawić Swe Przymierze. ¹⁵Moje oczy są zawsze ku BOGU, gdyż On wydobędzie z sideł moje nogi. ¹⁶Zwróć się do mnie i zlituj się nade mną, bo jestem samotny i żebrak. ¹⁷Mnożą się udręczenia mego serca; wyprowadź mnie z moich utrapień. ¹⁸Spojrzyj na nędzę i me cierpienie, oraz odpuść wszystkie moje grzechy. ¹⁹Popatrz na moich nieprzyjaciół, bo tak ich wielu i zawzięcie mnie nienawidzą. ²⁰Zachowaj moją duszę i mnie ocal; niechaj się nie zawstydzę, że ja Ci zaufałem. ²¹Niewinność i prawość mnie ochronią, gdyż w Tobie mam nadzieję. ²²Boże, wybaw Israela ze wszystkich jego utrapień.

²⁸Ale jak wam się wydaje? Pewien człowiek miał dwoje dzieci; więc podszedł do pierwszego i powiedział: Dziecko, idź, pracuj dziś w mojej winnicy. ²⁹Ale ono odpowiadając, rzekło: Nie chcę; a potem odczuło żal i poszło. ³⁰Więc podszedł do drugiego i powiedział podobnie. Zaś ono odpowiadając, rzekło: Ja pójdę, panie; ale nie poszło. ³¹Które z tych dwóch uczyniło wolę ojca? Mówią mu: To pierwsze. Mówi im Jezus: Zaprawdę, powiadam wam, że poborcy podatków i prostytutki wyprzedzają was do Królestwa Boga. ³²Bo przyszedł do was Jan na drodze sprawiedliwości, a mu nie uwierzyliście; ale poborcy podatków i prostytutki mu uwierzyli; a wy zobaczywszy to, nie odczuliście potem żalu, aby mu uwierzyć.

²⁵Skoro jednak powiadacie: Niepoprawna jest droga Pana – to posłuchajcie wy, z domu Israela: Czy Moja droga jest niepoprawna? Czy raczej wasze drogi są niepoprawne? ²⁶Gdyby sprawiedliwy odwrócił się od swych czynów sprawiedliwości i pełniąc bezprawie, przez to zginął – zginie na skutek bezprawia, którego się dopuścił. ²⁷Ale gdyby niegodziwy odwrócił się od swojej niegodziwości, której się dopuścił, a pełnił sąd oraz sprawiedliwość – on zachowa swą duszę przy życiu. ²⁸Gdyż spojrzał i odwrócił się od wszystkich występków, których się dopuszczał – będzie żył, tak będzie żył, nie zginie!

¹Jeśli więc, macie jakąś pociechę w Chrystusie, jeśli jakąś zachętę miłości, jeśli jakąś wspólnotę Ducha, jeśli jakieś wnętrze i litość ²dopełnijcie moją radość, abyście to samo wiedzieli, mając tę samą miłość, jednomyślność i jedno mając na celu. ³Niech nikt nie działa w celu intrygi, albo dla pustej chwały ale w pokorze, jedni drugich uznając za górujących nad sobą; ⁴każdy obserwując nie tylko swoje, ale też jedni drugich. ⁵To bowiem zrozumcie w was, co jest także w Chrystusie Jezusie; ⁶który będąc w postaci Boga, nie torował sobie rabunku, aby być równym Bogu, ⁷ale opuścił samego siebie, przyjął postać sługi i pojawił się w obrazie ludzi. ⁸Także w tej postaci gdy został napotkany jako człowiek uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do kary śmierci na krzyżu. ⁹Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i dał mu Imię, ponad każde imię. ¹⁰Aby na Imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebiańskich, ziemskich i podziemnych. ¹¹Aby też każdy język się zgodził, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca.