Słowo na wybrany dzień

¹Modlitwa Mojżesza, Bożego męża.Panie, Ty byłeś dla nas schronieniem* od pokolenia do pokolenia. ²Zanim się góry narodziły, nim stworzyłeś ziemię i świat, Ty od wieku jesteś Bogiem do wieku. ³Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama. ⁴Przecież tysiąc lat jest w Twoich oczach jak dzień wczorajszy, który przeminął; jak straż w nocy. ⁵Porwałeś ich, więc są jak sen; jak trawa z rana, co się odnawia. ⁶O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła. ⁷Bo giniemy od Twojego gniewu, a Twoim uniesieniem jesteśmy porażeni. ⁸Stawiłeś przed Siebie nasze winy oraz nasze tajniki przed światło Twego oblicza. ⁹Tak, pod Twoją grozą mijają wszystkie nasze dni, a nasze lata nikną jak marzenie. ¹⁰Liczba naszego wieku jest niekiedy siedemdziesiąt lat, a przy siłach i osiemdziesiąt lat, a ich chlubą męka i boleść; bowiem szybko nas spędzasz, zatem ulatujemy. ¹¹Kto rozważa siłę Twojego gniewu i według Twojej grozy siłę Twojego uniesienia? ¹²Naucz nas liczyć nasze dni, byśmy serce roztropne nabyli. ¹³Zwróć się, WIEKUISTY. Jak długo jeszcze? Ulituj się nad Twoimi sługami. ¹⁴Rano nasyć nas Twoją łaską, byśmy się mogli weselić przez wszystkie nasze dni. ¹⁵Pociesz nas na miarę dni, w których nas trapiłeś, na miarę lat przez które oglądaliśmy niedolę. ¹⁶Przed Twoimi sługami niech się objawi Twoje dzieło, a Twoja świetność nad ich synami. ¹⁷I niech będzie upodobanie nad nami, WIEKUISTEGO, naszego Boga. Utwierdź pomiędzy nami sprawę naszych rąk; tak, sprawę naszych rąk, ją utwierdź.

⁴³A wszyscy się zdumieli nad wspaniałością Boga. Zaś kiedy wszyscy się dziwili nad wszystkim, co uczynił, Jezus powiedział do swoich uczniów: ⁴⁴Wy włóżcie sobie do waszych uszu te słowa, gdyż Syn Człowieka ma być wydanym w ręce ludzi. ⁴⁵Lecz oni nie rozumieli tej sprawy, bo była zasłonięta, z dala od nich, aby jej nie pojęli; a obawiali się zapytać o tą rzecz.

^11:9Ciesz się młodzieńcze w twojej młodości, bądź wesołej myśli w twoich młodzieńczych latach; chodź, dokąd cię ciągnie serce i za widokiem twoich oczu; lecz pamiętaj, że za to wszystko Bóg cię przyprowadzi na sąd. ^11:10Tak więc usuń z twojego serca gniew oraz oddal złośliwość od twojej cielesnej natury gdyż wiek dziecięcy i młodzieńczy także są marne. ^12:1W twoich młodzieńczych dniach pamiętaj o swoim Stwórcy, zanim nadejdą dni złowrogie oraz zbliżą się lata, o których powiesz: Nie mam w nich upodobania. ^12:2Zanim jeszcze zaćmi się słońce, światło, księżyc i gwiazdy, a po deszczu znowu powrócą chmury. ^12:3W dniu, gdy dygoczą stróże domu, uginają się dzielni mężowie; młynarki próżnują, bowiem ich coraz mniej, i ściemniają się wyglądający zza krat. ^12:4Gdy przy coraz cichszym klekocie młyna zamykają się drzwi na ulicę, każdy się zrywa na szczebiot ptaka i przytłumione jest wszystko, co służy do śpiewania. ^12:5Gdy przed każdym wzniesieniem występuje obawa; po drodze zjawiają się straszydła i zakwita drzewo migdałowe; gdy szarańcza jest ociężałą, jak również przemija żądza. Bowiem człowiek idzie do swego wiecznego domu, a po ulicach krążą żałobnicy. ^12:6Jeszcze zanim się zerwie srebrny sznur, stłucze się złota czasza, rozsypie się wiadro nad zdrojem i skruszy się koło nad studnią. ^12:7A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał. ^12:8O, marność nad marnościami mówi Kohelet, wszystko jest marnością.