Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. ²Niebiosa opowiadają chwałę Boga, a nieboskłon ogłasza dzieła Jego rąk. ³Dzień dniowi podaje słowo, a noc nocy przekazuje wieść. ⁴Bez mowy, bez wyrazów, nie słychać ich głosu. ⁵Jednak na całej ziemi rozchodzi się ich dźwięk, a ich słowo aż na krańce świata, gdzie słońcu namiot postawił. ⁶A ono, jak oblubieniec, wychodzi ze swej komnaty i cieszy się jak bohater, który ma przebiec drogę. ⁷Jego wschód od krańca niebios, a jego bieg do ich krańców; i nic nie jest ukryte przed jego żarem. ⁸Prawo WIEKUISTEGO jest doskonałe nawraca duszę; świadectwo BOGA jest wiarygodne uczy prostodusznego mądrości. ⁹Rozkazy WIEKUISTEGO są proste rozweselają serce; przykazanie BOGA jest jasne oświeca oczy. ¹⁰Bojaźń WIEKUISTEGO jest czysta ostoi się na wieki; ustawy BOGA są prawdą razem są sprawiedliwe. ¹¹Bardziej pożądane od złota, od mnóstwa czystego złota; słodsze od miodu oraz rozpływającej się patoki. ¹²Zaś Twój sługa jest przez nie ustrzeżony; sowita nagroda za ich przestrzeganie. ¹³Mimowolne błędy kto je spostrzeże? Więc od tych skrytych mnie oczyść. ¹⁴Ale i od tych cudzoziemskich oddal Twojego sługę, aby mną nie owładnęły; wtedy będę nieskazitelny, oczyszczony od wielkiego grzechu. ¹⁵Oby słowa moich ust i myśli mojego serca znalazły upodobanie przed Tobą, WIEKUISTY, moja Opoko i mój Wybawco.

¹⁸A Jezus przechodząc obok morza Galilei, ujrzał dwóch braci: Szymona zwanego Piotrem i Andrzeja, jego brata, którzy zapuszczali sieć w morze; bo byli rybakami. ¹⁹I im mówi: Pójdźcie za mną, a uczynię was rybakami ludzi. ²⁰Zaś oni zaraz opuścili sieci i za nim poszli. ²¹A kiedy stamtąd poszedł dalej, ujrzał dwóch innych braci: Jakóba, syna Zebedeusza i Jana, jego brata, w łodzi z Zebedeuszem, ich ojcem, którzy naprawiali swoje sieci; ich także wezwał. ²²A oni natychmiast opuścili łódź i swojego ojca oraz poszli za nim.

⁹że jeśli przez swoje usta wyznasz Pana Jezusa i uwierzysz w swym sercu, że Bóg go wzbudził z martwych zostaniesz zbawiony. ¹⁰Bo sercem zostaje się przekonywanym o sprawiedliwości, zaś ustami jest wyznawane o zbawieniu. ¹¹Gdyż Pismo mówi: Każdy, kto w Niego wierzy, nie zostanie zawstydzony. ¹²Bowiem nie ma oddzielenia Żyda i Greka; gdyż ten sam Pan jest Panem wszystkich, i jest bogaty względem wszystkich, co Go wzywają. ¹³Każdy bowiem, kto wzywał do siebie Imię Pana zostanie zbawiony. ¹⁴A jak wezwą do siebie Tego, co do którego nie uwierzyli? Albo jak uwierzą, o którym nie usłyszeli? A jak usłyszą, bez głosiciela? ¹⁵Albo jak mogliby głosić, jeśli nie zostali wysłani? Tak jak jest napisane: Jak piękne są nogi głoszących dobrą nowinę pokoju; tych, co głoszą szlachetną Ewangelię. ¹⁶Ale nie wszyscy się poddali Ewangelii; bowiem Izajasz mówi: Panie, kto uwierzył naszej relacji? ¹⁷Zatem wiara będzie z relacji, a relacja z powodu Słowa Boga. ¹⁸Ale mówię: Czyż nie usłyszeli? Przeciwnie, do każdej krainy wyszedł ich głos, a ich słowa do kresów zamieszkałej ziemi.