Słowo na wybrany dzień

¹Salomonowi. Boże, daj Twoje sądy królowi, a Twoją sprawiedliwość królewskiemu synowi. ²Aby rozsądzał Twój lud w sprawiedliwości i Twoich biednych w decyzjach. ³Niech góry zwiastują ludowi pokój, a pagórki niech się odezwą sprawiedliwością. ⁴Niechaj sądzi uciśnionych w narodzie, wspomoże dzieci nędzarzy, a także zgniecie grabieżcę. ⁵Aby się Ciebie obawiali póki słońce oraz w obliczu księżyca, z pokolenia na pokolenie. ⁶Niech zstąpi jakby deszcz na skoszoną łąkę, jak ulewa nawadniająca ziemię. ⁷Niechaj za jego dni rozkwitnie sprawiedliwy oraz pełnia pokoju, jak długo zostanie księżyc. ⁸I niech panuje od morza do morza, i od strumienia aż do krańców ziemi. ⁹Niech przed nim klękają mieszkańcy stepu, a jego wrogowie niech liżą proch. ¹⁰Oto złożą mu daninę królowie Tarszyszu, wysp, a królowie Szeby i Seby przyniosą mu haracz. ¹¹I będą się przed nim korzyć wszyscy królowie, wszystkie ludy będą mu służyć. ¹²Ponieważ ocala żebrzącego, co woła, oraz uciśnionego, który nie ma wybawcy. ¹³Miłosierny jest dla żebrzących, ubogich oraz duszę ubogich wybawia. ¹⁴Od gwałtu i grabieży wyzwala ich duszę, bo ich krew jest cenną w jego oczach. ¹⁵Więc będzie żył, i da mu złota Szeby, i nieustannie będą się modlić za niego oraz codziennie go sławić. ¹⁶W kraju będzie obfitość zboża, jego plon zaszumi jak Libanon na wierzchołkach gór, a po miastach ludzie zakwitną jak trawa ziemi. ¹⁷Jego Imię przetrwa na wieki; jego Imię wzrośnie w obliczu słońca; będą się nim chwalić wszystkie ludy i będą je nazywać szczęśliwym. ¹⁸Chwała Bogu, WIEKUISTEMU, Bogu Israela, który jedyny spełnia cuda. ¹⁹Niech będzie na wieki wysławione Imię Jego chwały, i niech się Jego chwałą napełni cała ziemia. Amen i amen. ²⁰Tu skończyły się modlitwy Dawida, syna Isajego.

²¹W tej godzinie Jezus rozradował się w Duchu i powiedział: Wysławiam cię, Ojcze, Panie Nieba i ziemi, że zakryłeś to przed uczonymi i pojętnymi, a odsłoniłeś to niemowlętom; zaprawdę, Ojcze, bo powstała przed Tobą taka dobra wola. ²²Wszystko zostało mi przekazane przez mego Ojca i nikt nie wie, kim jest Syn, chyba że Ojciec, i kim jest Ojciec, chyba że Syn oraz ten, komu Syn postanowi odsłonić. ²³A na osobności, zwrócił się do uczniów i powiedział: Szczęśliwe oczy widzące, co wy widzicie. ²⁴Bowiem powiadam wam, że liczni prorocy i królowie chcieli zobaczyć to, co wy widzicie a nie zobaczyli; i usłyszeć to, co słyszycie a nie usłyszeli.

¹Wyrośnie odrośl z pnia Iszaja, a pęd z jego korzenia się rozrośnie. ²Spocznie na nim Duch WIEKUISTEGO, Duch mądrości i rozsądku, Duch rady i mocy, Duch poznania oraz czci WIEKUISTEGO; ³a jego upodobanie będzie w szacunku dla WIEKUISTEGO. Nie będzie osądzał według widzenia swoich oczu, ani rozstrzygał według słuchu swych uszu. ⁴Lecz będzie sądził biednych w sprawiedliwości, a dla pokornych w kraju uchwyci w prawości. Uderzy ziemię chłostą swych ust, a tchnieniem swoich warg zabije niegodziwego. ⁵Sprawiedliwość będzie pasem jego bioder, a prawda przepasaniem jego lędźwi. ⁶I będzie gościł wilk u jagnięcia, a pantera będzie się wylegiwać przy koźlęciu; razem będzie ciele, lwiątko i tuczny byk, a mały chłopiec je poprowadzi. ⁷Krowa i niedźwiedzica będą się paść, i razem wylegiwać się ich młode, a lew jak byk, będzie zajadał słomę. ⁸Niemowlę będzie się bawić nad norą żmii, a dziecię, ledwie co odstawione, wyciągnie swoją rączkę nad pełną uroku głową bazyliszka. ⁹Nie będą szkodzić, ani niszczyć na całej Mojej świętej górze, gdyż ziemia będzie pełną poznania WIEKUISTEGO; jak wody, co pokrywają głębię morza. ¹⁰I będzie owego dnia, że jako znak dla narodów stanie odrośl Iszaja; ku niej się zwrócą ludy, a jego odpoczynek stanie się chwałą.